به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، ابوالقاسم حسينجانی، شاعر و پژوهشگر نهجالبلاغه و قرآن در ششمين نشست ادبی كه با حضور جمعی از علاقهمندان به مباحث دينی و مذهبی در سالن اجتماعات مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری برگزار شد، به تعريف و بازتعريف انسان پرداخت و گفت: ما برای اينكه انسان كامل و انسان و قرآن و نهجالبلاغه را حقيقتاً بشناسيم، بايد ببينيم كه انسان قرآنی چگونه انسانی از سوی خدا تعريف شده است.
حسينجانی ادامه داد: ما نبايد قرآن را به صورت كوچهای و محلهای به آن نگاه كنيم؛ زيرا جوابی كه از آن به دست میآيد كاملاً كوچك خواهد بود. انسان قرآنی و نهجالبلاغهای، انسانی با ظرفيت خدايی و كائناتی خواهد بود و تنها در اين صورت است كه ما انسان را به جايگاه واقعیاش رساندهايم.
وی در ادامه سخنانش، ويژگی عمده انسانهای طراز قرآن و نهجالبلاغه را بزرگانديشی، چالشگری و خطرپذيری دانست و گفت: انسانی كه قرآن معرفی میكند، انسانی بزرگانديش و خطرپذير است كه نمونههايی از آنان را میتوان در شخصيتهای انسانی پيامبران و رسولان مشاهده كرد؛ آنان هيچگاه در ميان امت خود بیتحرك نبوده و خطرپذيری كردهاند و با علم و آگاهی الهی، حركتهايی را در جهت مبارزه با فرعونيان و نمروديان زمان خود داشتهاند.
حسينجانی با اشاره به اينكه پيامبر اكرم(ص) پيامبر رحمتللعالمين است، اظهار كرد: پيامبر اكرم(ص) نمونهای از انسانهای خطرپذير در جامعه بوده است و خدا بعثت و رسالت ايشان را برای برطرف كردن كجفهمیها، جهل، نادانی و كينههای تمامی مردم جهان ذكر كرده است و تنها برای مردم خاص نبوده؛ به همين دليل وی رحمتی برای جهانيان است و ايشان از انسانهای كاملی است كه قرآن و نهجالبلاغه به آن اشاره كردهاند.
اين پژوهشگر سه ويژگی مهم انسانهای كامل كه در قرآن به آن اشاره كرده را اميد به خدا، اميد به روز قيامت و ذكر خدا بيان كرد و گفت: انسان خدايی و قرآنی، انسانی است كه هيچگاه از ذكر خداوند غافل نشود و خدا در وجودش بيتوته كرده و انسان وابسته به خدا و قرآن، انسان كامل است.
وی با اشاره به سوره «والعصر» انسان كامل و خداگونه را انسانی میداند كه در يك سيستم و نظام قرار میگيرد، والا متلاشی میشود، افزود: در ابتدای سوره «والعصر» ما با عصر و زمان شروع میكنيم و با صبر و اميد بايد به كارهايی بپردازيم كه خداگونه باشد، والا نابود خواهيم شد. انسان كامل بايد از تمام ظرفيتهای خود در جهت هجرت و توسعهمندی بكار گيرد، والا به جهنم خواهد رفت.
حسينجانی در ادامه جلسه بنا بر حكمت 44 نهجالبلاغه در تعريف ايمان به چهار ضلع و رأس ايمان اشاره كرد و گفت: اول اينكه انسان با ايمان، انسانی است كه بيان راستی را به دروغ برگزيند، حتی اگر به ضررش باشد. دوم اينكه دروغ نگويد حتی اگر به شما نفعی نرسد و سوم اينكه عملش بيش از گفتارش باشد.
وی درباره شخصيت مؤمن در حكمت 333 نهجالبلاغه اظهار كرد: مؤمن كسی است كه هميشه شاداب و حتی در زمانی كه غم دارد شادی خود را به ديگران انتقال میدهد و اين انسان از ظرفيت بالايی برخوردار است و برای كارهايش هميشه با برنامهريزی حركت میكند.
حسينجانی، انسان باورمند كه تعريف برای زندگی دارد را شخص «مؤمن» و انسان بسيار عمومی را «ناس» ناميد و گفت: انسانهای مؤمن انسانهايی هستند كه تحركپذير و پويا هستند و اشخاصی كه حركت از خود نشان نمیدهند، از ديدگاه قرآن و نهجالبلاغه بيشترين ظلم و ضرر را به خود میرسانند و انسان بايد قبل از هر چيز برای تكامل خود به توسعه فكری و فرهنگی برسد و انسانی كه از تمام ظرفيتهای خود برای رشد و پيشرفت جامعه استفاده نكند، قطعاً در جهنم خواهد افتاد.
اين پژوهشگر نهجالبلاغه در پايان سخنانش انسان كامل و خدايی را انسانی ذكر كرد كه زياد حرف نمیزند و زمانی كه سخن میگويد، سعی میكند عطش پرسشگران را پاسخ گويد.
وی در پايان سخنانش با اشاره به خطبه معروف شقشقيه حضرت علی(ع) در بيان علم و عالم گفت: عالم و دانشمند كسی است كه بر سيری ستمگران و گرسنگی مظلومان سكوت نكند و بتواند حق مظلومان را از ظالمان بگيرد.
شايان ذكر است كه نشست تخصصی ادبيات جهانی انسان در نهجالبلاغه و قرآن هر دو هفته يك بار روزهای چهارشنبه از ساعت 16:30 در سالن اجتماعات مركز آفرينشهای ادبی حوزه هنری برگزار میشود.