علممحوری، از درسهای مهم زندگی امام محمد باقر(ع) است
با توجه به ملقب بودن امام محمد باقر(ع) به «باقرالعلوم»، بحث علممحوری از درسهای مهم زندگی ايشان است كه بايد در جامعه نهادينه شود و نسبت به عملياتی و كاربردی ساختن آن توجه ويژهای مبذول شود.
 |
حجتالاسلام حسن محمدی، كارشناس مسائل مذهبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به تاريخچه زندگی امام محمدباقر(ع)، اظهار كرد: اين امام همام، تنها امامی است كه از طرف مادر به امام حسن مجتبی(ع) میرسد و پدر ايشان نيز فرزند بزرگوار امام حسين(ع) بوده و اين يكی از ويژگیهای شاخص اين امام بزرگوار است.
وی ادامه داد: آنطور كه در تاريخ اسلام آمده است، ايشان در سن 3 سالگی در كنار پدر بزرگوارشان، امام سجاد(ع) در صحرای كربلا حضور داشته و آن وقايع دلخراش را مشاهده كردهاند؛ همچنين پيامبر گرامی اسلام(ص) به جابربن محمدانصاری سفارش میكند كه فرزندی از فرزندان مرا خواهی ديد كه صاحب علم و كمالات فراوان است. سلام مرا به او برسان وقتی جابربه امام محمدباقر(ع) میرسد، اين پيام را انتقال داده و امام خطاب به جابر میگويد: پس از مدت كوتاهی از دنيا خواهی رفت و وقتی جابر با تعجب از چگونگی آگاهی ايشان نسبت به اين واقعه سؤال میكند، ايشان میفرمايد: «بنا بر اذن الهی علوم اولين و آخرين در دست من است.
دوران زندگی امام باقر(ع) با حكمرانی خلفای اموی و مروانی از معاويه تا هشام معاصر بود
اين كارشناس مسائل دينی تصريح كرد: بنابرآنچه كه در نزد شيعيان مورد قبول است، امام محمد باقر(ع) در سن 57 سالگی به شهادت رسيد و دوران زندگی او با حكمرانی خلفای اموی و مروانی از معاويه تا هشام معاصر بود.
حجتالاسلام محمدی خاطرنشان كرد: با توجه به ملقب بودن امام محمد باقر(ع) به «باقرالعلوم»، بحث علممحوری از درسهای مهم زندگی ايشان است كه بايد در جامعه نهادينه شود و نسبت به عملياتی و كاربردی ساختن آن توجه ويژهای مبذول شود.
وی با بيان اينكه هر آنچه ميزان علم و دانش در سطح جامعه افزايش يابد، معرفت نسبت به دين نيز رشد چشمگيری خواهد داشت، گفت: وقتی اساتيد در دانشگاهها، كلاس خود را با بيان يك حديث آغاز كنند اين امر تأثير بسزايی ميان دانشجويان خواهد داشت؛ چراكه محتوای ارزشی در قالبی غير از منبر و مسجد ارائه شده و میتواند جريانساز باشد.
رئيس تبليغات اسلامی ابهر خاطرنشان كرد: بيشترين احاديث اهل بيت(ع) از امام محمدباقر(ع) و امام صادق(ع) روايت شده و ايشان از هر فرصتی برای تربيت شاگردان استفاده میكردند و همچنين ايشان يكهتاز ميدان مباحثه و مناظرات علمی در عصر خويش بودند.
حجتالاسلام محمدی در پايان متذكر شد: ائمه اطهار(ع) در طول زندگی خود با توجه به شرايط حاكم بر اجتماع روش تبليغی خويش را برگزيده و از هر فرصتی برای نشر معارف الهی بهره میجستند.
