بررسی موضوع «اعتماد» در شبكههای اجتماعی
شبكههای اجتماعی بسيار وابسته به مشاركت، فعاليت و نظرات كاربران خود هستند. با حجم گسترده تعاملات كاربران در محيطهای مجازی، نياز به مكانيزمهايی كه بتواند اعتماد را محاسبه كند، ضروری است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در مقاله «شناسايی افراد قابل اعتماد در شبكههای اجتماعی با اتكاء به شهرت و اعتماد شخصی» به قلم مرتضی آنالويی و فاطمه قنبری آمده است: شبكههای اجتماعی جايگاه ويژهای در زندگی افراد يافتهاند. شناسايی دوستان قابل اعتماد كه بتوان اطلاعات خود را با آنها به اشتراك گذاشت، اهميت ويژهای در دنيای مجازی پيدا كرده است. شبكههای اجتماعی بسيار وابسته به مشاركت، فعاليت و نظرات كاربران خود هستند. با حجم گسترده تعاملات كاربران در محيطهای مجازی، نياز به مكانيزمهايی كه بتواند اعتماد را محاسبه كند، ضروری است.
بنابر اين شبكه اعتماد شبكه اجتماعی است كه در آن افراد درباره ديگرانی كه با آنها تعامل داشتهاند، ميزانی اعتماد را اظهار میكنند. برای تعامل موفق با افراد ديگر بايد در مورد ميزان قابليت اعتماد آنها دانست. مكانيزمهايی كه به كاربر در تخمين قابليت اعتماد كاربران سيستم كمك میكنند. در واقع اعتماد، پديدهای شخصی و ذهنی مبتنی بر پيشزمينه و تجربيات فرد و شهرت، تفكر كل يك مجموعه درباره يك فرد خاص است.
نظرات متفاوت افراد در شبکههای اجتماعی
در مكانيزمهای شهرت، فرض میشود ميزان قابليت اعتماد كاربر مقداری مفعولی است. در شبكههای اجتماعی افراد در مورد يك شخص يا موضوع، نظرات متفاوتی دارند. تفاوت در نظرات افراد در مورد يك موضوع خاص به تفاوت شخصيتی افراد برمیگردد. مكانيزمهای محاسبه شهرت بايد تفاوت نظرات افراد را نيز در محاسبه وارد كنند. سيستمی كه از متريكهای شهرت استفاده میكند، فرض میكند كه يك سری كاربر خوب وجود دارند كه از نظر همه خوب هستند. كاربرانی كه متفاوت از بقيه (ميانگين نظرات) فكر میكنند، افرادی بدانديش هستند.
اين فرض، مشوق رفتار جمعی است و افراد خلاق، ايدههای خاص و غير قابل انتظار را جريمه میكند. با امكان شخصیسازی میتوان به جای يك بهترين، چند بهترين داشت. اگر انتشار اعتماد توسط متريكهای اعتماد شخصی، بيش از حد محلی انجام شود، خطر قطعه قطعه شدن جامعه به ريزگروهها وجود دارد.
يك شبكه اجتماعی مجازی، معمولاً توسط يك گراف نمايش داده میشود. وزن يالها نشاندهنده امتياز اعتمادی است كه كاربران در تعاملات مستقيم خود با افراد ديگر به آنها منتسب كردهاند. گرهی به عنوان هسته در نظر گرفته میشود و به آن انرژی e تزريق میشود. اين انرژی به ساير گرهها انتشار میيابد.
هر چه وزن يال ميان گره هسته و گرههای همسايه آن بالاتر باشد و فاصله گره از هسته كمتر باشد، آن گره انرژی بيشتری دريافت خواهد كرد.
بسياری از سناريوها برای شبكههای اجتماعی قابل اعمال است
انرژی دريافتی همان رتبه گره در گراف میباشد. مجموعهای از گرهها را به عنوان مجموعه هسته در نظر گرفته میشود. همزمان انتشار اعتماد در طول شبكه از طريق مجموعه هسته صورت میگيرد. بخشهای بيشتری از گراف اكتشاف میشود و در مورد قابليت اعتماد افراد بيشتری میتوان اظهار نظر كرد. ميزان شهرتی كه به افراد نسبت داده میشود، شخصی نيست و از ديدگاه يك هيئت ژوری خواهد بود. مركزيت درجه ورودی، برابر تعداد يالهايی است كه به يك گره وارد میشود. اندازه مركزيت نزديكی يك گره، معكوس متوسط كوتاهترين فاصله از گره به همه ديگر گرههای گراف است. اين گراف وزندار نيست و تنها شامل روابط اعتماد میباشد.
با در نظر گرفتن مجموعهای از افراد به عنوان افراد معيار، سعی در وارد كردن طيف وسيعتری از عقيدهها در محاسبه شهرت شده است. با انتخاب 10% و يا 15% كل گرهها پوشش نسبتاً كاملی از گراف به دست میآيد. انتخاب هستهها بر اساس درجه ورودی و مركزيت نزديكی آنها نتايج خوبی به دست میدهد. روش پيشنهاد شده در بسياری از سناريوها برای شبكههای اجتماعی قابل اعمال است.
با شناسايی گروهی از افراد قابل اعتماد و مرتب كردن آنها بر اساس رتبه اعتماد، میتوان دسترسی و به اشتراك گذاشتن اطلاعات را برای افرادی كه ميزان قابليت اعتماد آنها از يك حدی بالاتر است، امكانپذير ساخت. اين مكانيزم برای پيشنهاد و معرفی دوستان جديد در شبكههای اجتماعی نيز مفيد است.
