دعاي عرفه؛ پل بازگشت انسان به سوي رحمت الهي
دعاي عرفه پل بازگشت انسان به سوي رحمت الهي ميشود، زيرا بنده اي كه ماه مبارك رمضان و شب قدر را براي بازگشت و توبه به سوي خداوند تبارك از دست داده است ميتواند با درك دعای عرفه تحول بزرگی در زندگیاش ايجاد شود.
حجتالاسلام علی احدی، مدير حوزه علميه امام جعفر صادق(ع) كاشمر در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، نمايندگی كاشمر با بيان اينكه عرفه از عرف به معنای معرفت و شناخت آمده است، گفت: مهمترين دستاوردي كه بايد از اين روز نصيبمان شود، معرفت نسبت به حقايق، مخصوصاً نسبت به ذات اقدس الهي و ائمه معصومين(ع) به خصوص امام زمان(عج) است.
وی افزود: مهمترين علتی كه برای نامگذاری روز عرفه ميتوان ذكر كرد، توجه دادن مومنان به ذات اقدس الهی و نعمتهای فراوانی است كه از جانب خداوند به بندگان ناسپاسش اعطا شده است و در واقع عبادات و دعا رشته اتصال انسان با مبدأ هستی و قدرت لايزال الهی هستند، بنابراين نمیتوان گفت كه دعا و عبادات، مخصوص ایّام خاصی است؛ اما زمانهايی وجود دارد كه فرصت ويژهای برای ارتباط با خداوند از طريق دعا و راز و نياز است؛ زيرا رحمت خاص خداوند در آنها از مبدأ اعلی به سوی بندگان سرازير میشود.
احدی با بيان اينكه بنده بايد تلاش كند خود را در معرض دريافت عنايات و رحمتهای ويژه الهی قرار دهد، ابراز كرد: پيشوايان معصوم(ع) با استفاده از موقعيت معنوى روز عرفه، مردم را به راز و نياز و تقويت پيوند با سرچشمه كمالات ترغيب و تشويق مىكردند، زيرا اساس شخصيت حقيقى انسان و ارزش او به اندازه ارتباطش با خداوند متعال تعيين مىشود.
وی با بيان اينكه در روز عرفه حاجيان در صحرای عرفات جمع میشوند و به دعا و نيايش ميپردازند، اظهاركرد: همه مومنان در سراسر جهان ميتوانند در اين روز پر فيض به راز و نياز بپردازند و از رحمتهای بيكران خداوند دراين روز مقدس بهرهمند شوند، تنها لازم است با جايگاه اين روز آشنا شوند و از اشتباهات خود به درگاه احديت طلب مغفرت كنند.
مدير حوزه علميه امام جعفر صادق(ع) كاشمر با اشاره به اينكه انسان موجودی پر مشغله، كم توجه و فراموشكار است و دعای روز عرفه همه نعمتهايی را كه خداوند به بندگانش عطا كرده، به آنها گوشزد ميكند تا به ياد داشته باشند كه چقدر مرهون الطاف خداوند هستند و چقدر بندگان در اعمال بيهوده خود سردرگمند و خداوند را از ياد بردهاند، تصريح كرد: در دعای عرفه به زيباترين و متواضعانهترين شكل ممكن نعمتهای خداوند ذكر شده و در مقابل آن بسياری از غفلتهايی را كه بندگان نسبت به خداوند خود داشتهاند به ياد آنها میآورد.
وی با بيان اينكه امام حسين(ع) با استفاده از فضاى معنوى روز عرفه در صحراى عرفات و در دامنه كوه جبلالرحمه مناجات زيباى خود را زمزمه كرده و آواى ملكوتىاش نه تنها در ميان حاجيان خانه خدا بلكه در صحراى عرفات نيز طنينانداز بود، اظهار كرد: در پاسخ به كسی كه ماه مبارك رمضان و شب عيد فطر را به بطالت و تنبلی گذارنده و از خداوند طلب آمرزش نكرده، خداوند میفرمايد اين شخص اميدوار نباشد كه ما نگاهش كنيم، مگر اينكه بعدازظهر عرفه را درك كند.
حجتالاسلام احدی يادآور شد؛ روز عرفه از اعياد عظيمه و بزرگ است، هر چند به اسم عيد ناميده نشده، زيرا روزی است كه حق تعالی بندگانش را به عبادت و طاعت فراخوانده و سفرههای جود و احسان خود را برای آنها گسترده و شيطان در اين روز تحقير و رانده شده و خشمناك است.
