نهادهای آموزشی دينی دنبالهرو حوزههای علميه باشند
استاد حوزه علميه تهران گفت مراكز و نهادهای آموزشی كه در دوران كودكی و نوجوانی و جوانی بخش آموزش قشر نوپای جامعه را بهعهده دارند بايد دنبالهرو حوزههای علميه بوده و مفاهيم دينی را تحت نظارت علما و مبلغين بين آحاد مردم اشاعه دهند.
 |
حجتالاسلاموالمسلمين وحيد پوستيندوز، محقق و استاد حوزه علميه تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اين مطلب اظهار كرد: اگر با ديدی كارشناسانه به كاركرد و وظايف نهادهای فرهنگی و دينی بنگريم خواهيم ديد كه متولی اصلی ساماندهی آموزشهای دينی به مردم حوزههای علميه هستند يعنی علمايی كه از حوزههای علميه پس از فارغ شدن از كسب علوم دينی وارد اجتماع میشوند، وظيفه روشن سازی و هدايت مردم را برعهده خواهند داشت.
وی تصريح كرد: در ادامه فعاليت حوزههای علميه، نهادهايی كه بخش آموزش جامعه را برعهده دارند (مانند وزارت علوم و آموزش و پرورش) بايد با استفاده از كارشناسان و علمای حوزه علميه، معارف دينی و آموزههای اسلامی را به فرهنگ مردم تزريق كنند.
اين محقق علوم قرآنی يادآور شد: مراكز و نهادهای آموزشی كه در دوران كودكی و نوجوانی و جوانی بخش آموزش قشر نوپای جامعه را بهعهده دارند بايد دنبالهرو حوزههای علميه بوده و مفاهيم دينی را تحت نظارت علما و مبلغين بين آحاد مردم اشاعه دهند.
ساماندهی آموزش مفاهيم دينی در كشور ما از وظايف همه نهادها است
به گفته اين استاد حوزه نبود مسئوليت در برخی از اين نهادهای فرهنگی و دينی كه خود را متولی فرهنگسازی و تبليغ علوم اسلامی میدانند باعث شده است كه وظايف محوله برگردن اين نهادها آنگونه كه بايد و شايد كارايی نداشته و تنها جنبه آماری به خود گرفته باشد.
حجتالاسلام پوستيندوز تصريح كرد: توجه به مشكلات ساماندهی آموزش مفاهيم دينی در كشور ما از وظايف همه نهادها است زيرا در كشوری با دين اسلام بعيد است كه توانايی آموزش مفاهيم دينی را در سطح عالی بين اقشار مختلف جامعه نداشته باشد.
وی بيان كرد: برای احيا و ساماندهی آموزش مفاهيم دينی لازم است كه همه مسئولان پای كار آمده و با تشكيل يك ستاد مشترك از نمايندگان همه نهادها مشكلات را ريشهيابی و راهحلهای جامعی را ارائه كنند.
خانواده مفيدترين نهاد برای ارائه آموزههای دينی در بين كودكان و نوجوانان
اين استاد حوزه علميه تهران اشاره كرد: با توجه با اينكه بيشتر مردم زمان زيادی را در محل كار بسر میبرند بهتر است كه سازمان تبليغات و حوزههای علميه كارشناسان مذهبی و مبلغانی را به محيطهای كاری و ادارات و كارخانجات اعزام كنند تا اين افراد بنا بر وظايف شرعی و عرفی خود آموزههای دينی را در بين اقشار مختلف احيا كرده و با آموزشهای لازم افراد را بهسوی جذب معارف دينی تشويق كنند.
اين كارشناس مذهبی اشاعه و ساماندهی آموزههای دينی در زندگی خانوادگی و محل كار را راهی برای يرون رفت از مشكلاتی است كه بر اساس نبود اعتقادات مذهبی به وجود میآيد معرفی كرد و تاكيد كرد: برای آنكه مسير زندگی را روشن و هموار كنيم نياز است به آيين و سيره مذهبی تكيه كرده و خود را در پناه اين اعتقادات بيمه كنيم.
وی در ادامه تاكيد كرد: اگر میخواهيم كه آموزشها در جامعه جنبه كاربردی بگيرد لازم است كه شيوه آموزشی از يكسويه بودن به دوسويه تغيير پيدا كند به عنوان نمونه در جلسات بحث و تبادل نظر كه همه افراد اظهار نظر میكنند جذب و درك مطالب بهتر و كاملتر انجام میشود.
اين پژوهشگر، بنيان خانواده را از موثرترين بخشهای آموزش مفاهيم دينی معرفی كرد و گفت: خانواده مفيدترين نهاد برای ارائه آموزههای دينی در بين كودكان و نوجوانان است زيرا كودكان همه رفتار و تربيت خانوادگی را كامل دريافت و با پوست و وجودشان اين آموزهها را در روند زندگی بكار خواهند بست.
