آيا هنور فيلترينگ بهترين راه مقابله با سايتهای ضد دينی است؟
فيلترينگ با وجود فيلترشكنهای مختلف، راهحل مناسبی برای مقابله با سايتهای ضد دينی نيست بلكه میتوان با تدوين واحد درسی به نام روش زيستن در فضای مجازی به كاربر، آموزش صحيح داد تا درگير چنين سايتهايی نشود.
 |
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، هميشه خانوادهها از اين موضوع هراس دارند كه فرزندانشان در بيرون از منزل دچار ناهنجاریهای اجتماعی میشوند، بنابر اين ترجيح میدهند كه با خريداری يك سيستم رايانه، آنها را در منزل مشغول كنند غافل از اينكه اين سيستم پيوندی ميان دنيای حقيقی و دنيای مجازی است. دنيای مجازی كه به فراتر از مرزها نفوذ كرده و چندين هزار برابر مشكلات دنيای حقيقی را در آن دنيای مجازی به دنبال دارد.
زمانی كه كودك، نوجوان و جوان پايش را فراتر از دنيای حقيقی میگذارد، با دنيايی متفاوت روبروست. دنيايی كه انسانها با هويت مجازی در آن حاضر میشوند و در راستای منافع شخصیشان گام برمیدارند. اينجاست كه ذهن كاربر، درگير چنين فضايی میشود و به مرور به آن عادت میكند.
در چنين فضاهايی، هر نوع اتفاقی میافتد و هيچ تفاوتی با دنيای حقيقی ندارد. اگر در دنيای حقيقی شاهد كلاهبرداری و بسياری از ناهنجاریها هستيم، در دنيای مجازی اين اتفاقات به چندين هزار برابر میرسد. از سايتهای تبليغاتی گرفته تا سايتهای همسريابی كه هر يك به نوبه خود خطرات بسياری را برای كاربران دارند.
كاربر زمانی كه در مقابل رايانه يا لبتاپش مینشيند، قدم در دنيايی میگذارد كه به زندگی دوم تعبير شده است. زندگی دومی كه انسان در آن راه میرود، انتخاب میكند و حتی درباره موضوعی به تبادل انديشه با كاربری در آنسوی مرزها میپردازد. بيش از يك دهه از اين وضعيت در كشور میگذارد. برای بهتر زيستن «زندگی دوم» در فضای مجازی تا چه اندازه كار شده است؟ آيا توانستهايم شرايط و بسترهايی را فراهم كنيم تا كاربران بتوانند زندگی راحتتری را در دنيای مجازی بگذارنند.
آيا كاربران كشورهای اسلامی، توانستهاند زندگی دومشان را براساس مضامين دينی و قرآنی بگذرانند؟ يا با مشكلاتی روبرو هستند؟ همه اينها پرسشهايی است كه میتوان از خود پرسيد و پاسخ آن تنها دردستان كسانی است كه متوليان امر هستند.
آموزش و پرورش باید به کمک وزارت ارتباطات بیاید
وزارت ارتباطات، مركز توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بنياد ملی بازیهای رايانهای و شورای عالی فضای مجازی كه در رأس اين نهادها است، با وجود فعاليتهای خوبی كه داشتهاند اما نتوانستهاند برای بهبود زندگی دوم اقدام مناسبی را انجام دهند.
بسياری از نهادها، فيلترينگ را تنها راه مقابله با سايتهای ضددينی میدانند غافل از آنكه تكنولوژیهای جديدی وارد اين سرزمين میشود و كاربران انواع و اقسام فيلترشكنها را با نازلترين قيمتها و بعضا به صورت رايگان در اختيار دارند. بنابر اين چيزی به نام فيلترينگ در دنيای امروز معنايی ندارد.
اگر روزانه هزاران هزار سايت از سوی متوليان امر فيلتر شوند، به همان نسبت كاربران با فيلترشكنهای مختلف وارد چنين سايتهای ضد فرهنگ دينی و اسلامی میشوند و در نهايت شاهد كمرنگشدن و بعضا نابودی فرهنگ دينی و اسلامی كشورمان خواهيم بود.
آگاهسازی كاربران و فرهنگسازی
با اين تفاسير، فيلترينگ راه مناسبی برای مقابله با سايتهای ضد دينی نيست. به نظر میرسد يكی از بهترينهای راهها میتواند به آگاهسازی كاربران و فرهنگسازی پرداخت. اگر كودكان را از همان ابتدا با فرهنگ و مضامين دينی و اسلامی آشنا كنيم، قطعا كودك ديروز و جوان امروز به هيچ عنوان فريب چنين سايتهايی را نخواهد خورد.
اينجاست كه وزارت آموزش و پرورش بايد به كمك وزارت ارتباطات و ديگر نهادهای متولی بيايد و با تدوين يك واحد درسی در دوران ابتدايی و به مرور در دوران راهنمايی، دبيرستان و دانشگاه بتواند فرهنگ استفاده از فضای مجازی يا بهتر بگوييم زندگی در دنيای مجازی را به صحيحترين شكل ممكن آموزش دهد.
یادگیری الفبای ورود به دنيای مجازی
اگر كودكان از همان بدو ورود به مدرسه و همزمان با يادگيری الفبا، بتوانند الفبای ورود به دنيای مجازی را ياد بگيرند، قطعاً هيچ سايت ضد دينی نخواهد توانست ايمان و اعتقادات يك شيعه را مورد هدف بگيرد و منافع شخصیاش را دنبال كند.
همگان بايد بدانند تا يك دهه آينده با تولد آواتارها، انسانها پا را از دنيای حقيقی بيرون میگذارند و در دنيای مجازی زندگی میكنند. دنيايی كه همه آمال و آرزوهای انسان را رقم میزند و در كنار آن خطرات بسياری را برايش به ارمغان میآورد.
بنابراين مسئولان و متوليان امر نبايد با وجود فيلترشكنهای مختلف تنها به امر فيلترينگ محدود شوند، بلكه راهحلهايی برای آگاهسازی كاربران و فرهنگسازی بپردازند كه يكی از اين راهها میتوان به تدوين واحد درسی به نام فضای مجازی اشاره كرد.
