بذل توجه امام هادی(ع) برای رفع نياز نيازمندان در جامعه الگو شود
بذل توجه امام هادی(ع) برای رفع نياز نيازمندان و مستضعفان در جامعه الگو شود؛ چنانكه امور دين و دنيای مردم را تا آخرين توان خود، سامان میبخشيد، راهنمایى دلسوز براى مردم بود و در همه امور نيكو، پيشقدم بود، بهویژه در مورد رفع نيازهاى نيازمندان كوشش فراوان داشت.
حجتالاسلام والمسلمين هادی حقپناه، مدرس حوزه و دانشگاه در قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، اظهار كرد: امام هادى(ع) بعد از پدر، امام برحق بود، در مدينه و حجاز طرفداران بسيار داشت، آن حضرت در مدينه، در مسجد براى مردم نماز میخواند، او آنچنان در دل مردم جاى گرفت كه وقتى آنها شنيدند مزدوران متوكل (خليفه عباسى) مىخواهند، آن حضرت را از مدينه به سامره ببرند، مدينه يكپارچه ضجه و گريه شد كه مثل آن سابقه نداشت.
وی تأكيد كرد: بذل توجه امام هادی(ع) برای رفع نياز نيازمندان در جامعه الگو شود چنانكه امور دين و دنيای مردم را تا آخرين توان خود، سامان میبخشيد، رهبرى كاردان و راهنمایى دلسوز براى مردم بود و در همه امور نيكو و شعائر مذهبى، پيشقدم بود، بهویژه در مورد رفع نيازهاى نيازمندان و مستضعفان كوشش فراوان داشت.
این مدرس حوزه و دانشگاه افزود: امام هادی(ع) طبق قول مشهور در قريهاى در شهر مدينه منوره ديده به جهان گشود، نام ايشان على، كنيهاش ابوالحسن و القاب ايشان هادى، ناصح، متوكل، نقى، مرتضى، عالم، طاهر، طيب، عسكرى، أمين و ابنالرضا است.
وی ادامه داد: آن حضرت، مدت شش سال و پنج ماه در حيات پدربزرگوارش و نيز پس از شهادت وى مدت 33 سال و 9 ماه رهبری و امامت جامعه را بر عهده داشت، در مجموع عمر پر بركت آن حضرت را حدود 41 سال و چند ماه گفتهاند كه مدت 20 سال و اندى از آن در شهر سامراء، تحت نظر حكومت عباسى بهطور اجبار اقامت داشت.
امام هادی(ع) حدود 33 سال هدايت جامعه اسلامی را عهدهدار بود
حجتالاسلام حقپناه با اشاره به مدت امامت آن امام همام گفت: بنابر آنچه كه بين گفتار مورخان و محدثان مشهور است، آن حضرت، روز سهشنبه، پنجم ماه ذیالحجه سال 220 هجرى، پس از شهادت پدربزرگوارش به منصب امامت و خلافت نائل شد و حدود 33 سال و 9 ماه، امامت و هدايت جامعه اسلامی را عهدهدار بود.
وی افزود: آن حضرت پس از شهادت پدر بزرگوارش، مرتب در حصر و تحت اذيت و آزار دستگاه ظلم و جور خلفای بنىعباس و مخالفان قرار داشت و بيشتر مدت امامت خود را يا در زندان و يا تحت نظر جاسوسان و مأموران حكومتى سپرى کرد و اگر هم بر حسب ظاهر آزاد مىشد، غيرمستقيم برخوردهاى حضرت و نيز رفت و آمد افراد را به حضور ايشان، تحت كنترل شديد قرار مىدادند اما براى آنكه افكار عمومى خدشهدار نشود، بهطور رياكارانه در ظاهر، حضرت را تكريم و تعظيم مىكردند اما به هر حال كينه و خباثت و سخنچينى افراد كوردل، امام(ع) را به حال خود وانگذاشت و سرانجام حضرت را بهوسيله زهر مسموم و به شهادت رساندند.
دفن جسد امام هادی(ع) در منزلش سند مظلومیت آن حضرت است
وی ادامه داد: به همين جهات سياسى و حكومتى، امام كمتر توانست، مسائل دين را در امور مختلف مطرح سازد و يا جلسات درس تشكيل دهد. بدين جهت سخنان حضرت، نسبت به پدر بزرگوارش كمتر در كتب تاريخ و حديث ديده مىشود و همچنين براى اثبات مظلوميت حضرت، همين كافى است كه دفن جسد مطهر آن بزرگوار نيز در خانه خود آن حضرت انجام گرفت.
حجتالاسلام حقپناه با اشاره به خلفای همعصر حضرت، گفت: امامت آن حضرت با حكومت و رياست هفت نفر از خلفای بنى عباس به نامهاى واثق، متوكل، منتصر، مستعين، معتّز، معتمد و معتصم مصادف شد.
وی افزود: مشهور است كه شهادت آن حضرت، روز سوم ماه رجب سال 254 هجری قمرى است كه در زمان حكومت معتصم بهوسيله زهر مسموم و به شهادت رسيد و جسد مطهر و مقدسش در شهر سامراء در منزل شخصى خود حضرت دفن شد، حضرت داراى چهار فرزند پسر به نامهاى امام حسن عسكرى(ع)، حسين، محمد و جعفر و نيز يك دختر به نام عايشه بوده است.
وی در پایان گفت: نماز امام هادى(ع) دو ركعت است، در هر ركعت پس از قرائت سوره حمد، هفتاد مرتبه سوره توحيد خوانده میشود و پس از آخرين سلام، تسبيحات حضرت فاطمه زهرا(ع) گفته مىشود و سپس نيازها و حوایج مشروعه از درگاه خداوند متعال طلب مىشود كه انشاءاللّه برآورده خواهد شد.
