شهيدی كه دلش ميوه بهشتی میخواست/ آسمانی شدن خادمالشريعه در مبعث
شهادت، بزرگترين آموزهای است كه مردان بیادعا به خوبی آن را آموختند و پر كشيدند تا اسلام، ايران و ولايت پا بر جا بماند؛ از آن جمله شهيد محمدمهدی خادمالشريعه است كه در روز در عيد مبعث سال 61 آسمانی شد.
 |
شهادت، بزرگترين آموزهای است كه مردان بیادعا به خوبی آن را آموختند و پر كشيدند تا اسلام بماند، ايران بماند و ولايت پا بر جا باشد؛ راهشان هميشه برای نسلهای امروز جاويد است و اين شهيدان چه نيك ياد دادهاند جنگيدن حق عليه باطل را به نسلهای امروزی كه در جنگ سخت نيستند، اما عاشقانه راه شهدا را در جنگ نرم ادامه میدهند.
شهيد محمدمهدی خادمالشريعه در خردادماه 1337 در خاندانی مذهبی در جوار امام هشتم(ع) چشم به جهان گشود و گذر سنين را در زير سايه محبت امام رضا(ع) تجربه كرد و نور ايمان و خورشيد باور را در دست فانوس راهش قرار داد. هيچگاه از مقصد غافل نشد، آگاهی سلاحی بود كه از همان دوران كودكی و نوجوانی بر آن تكيه زد و به شكست سياهیها و پليدیها برخاست.
درس میخواند و روشنفكر بود
درس میخواند و روشنفكر بود. آموزههای دينی را از پدر به ارث برده بود. مسجدی بود و نمازش را اول وقت به جا میآورد. با بچههای محله به مسجد میرفت و ايام مذهبی را به فعاليت در مسجد محل میپرداخت.
اوان جوانیاش با مبارزه با استكبار گره خورده بود. ظلمهای رژيم ستمكار پهلوی بر مردم مظلوم را برنتابيد و شروع به مبارزه با آن كرد؛ همپای جوانان مشهدی به قيام عليه طاغوت ادامه داد تا شميم انقلاب هوای مشهدالرضا(ع) را معطر كرد.
بعد از پيروزی انقلاب اسلامی به عضويت سپاه پاسداران درآمد. به خاطر نظم و مديريت محمدمهدی، مسئوليت دفتر فرماندهی سپاه پاسداران خراسان به او واگذار شد. اينبار بیادعا آماده نبردی ديگر شد؛ تا از خاك وطن دفاع كند.
شهيد خادمالشريعه راهش را برگزيده بود. راهی كه وصال معبود را به همراه داشت. الگويش، اباعبدالله(ع) بود. عملكردش علیوار و در ركاب مردم بود. كربلای مولايش حسين(ع) را پيش روی خود ترسيم كرده بود.
| آخر خرداد ماه سال 61 مصادف بود با مبعث پيامبر اكرم(ص). محمد مهدی اين روز را برای آسمانی شدن برگزيد. رفت تا انقلاب بماند. اسلام بماند. ولايت بماند |
بعد از آغاز جنگ، راهی جبههها شد. يكی از همرزمان محمدمهدی میگفت: «صبح روز مبعث، محمدمهدی حال و هوايی عجيب داشت، با بقيه نيروها برای نماز صبح حاضر نشد و خودش به تنهايی در محل ديگری با يك حالت معنوی خاصی نماز خواند.
دلم ميوهی بهشتی میخواهد
سر سفره صبحانه هم حاضر نشد، وقتی علت را از او پرسيدند، در جواب گفت: میخواهم صبحانه را از دست پيامبر(ص) در بهشت دريافت كنم. يك سيب به او تعارف كردند نخورد و گفت: دلم ميوه بهشتی میخواهد.»
آخر خردادماه سال 61 مصادف بود با مبعث پيامبر اكرم(ص). محمدمهدی اين روز را برای آسمانی شدن برگزيد. رفت تا انقلاب بماند. اسلام بماند. ولايت بماند. آری اينگونه بودند شهدای ما؛ شهدايی كه راه آسمان را خوب میشناختند. عشقبازی را از ائمه اطهار(ع) به ياد داشتند.
شهدايی كه راه آسمان را خوب میشناختند
31 سال از شهادت ستارهای درخشانتر از ستاره آسمانی میگذرد؛ اما يادش همچنان در تاريخ ذهنها میدرخشد؛ چرا كه مردانه رفتند، اما تكبير وفاداریشان از منارههای غيرت اين ديار به گوش میرسد، درس عاشقی را از يار وفادارشان سالار كربلا آموختند؛ عاشقانه رفتند و درس عاشقی را چه خوب پس دادند.
پس از گذشت سی و پنج سال از روزهای جنگ تحميلی؛ شهادت همچنان آرزويی است برای نسل جديد و شفاعت میخواهند از محمدمهدیها ... .
