به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) به نقل از روابط عمومی مركز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات سياسی اين مركز اعلام كرد: استفاده از تسليحات شيميايی در حومه دمشق باعث شد كه آمريكا، سوريه را تهديد به حمله نظامی كند. اين تهديد، پس از دو هفته تبليغات شديد رسانهای در بعد حنگ روانی و اردوكشی نظامی، گام به مرحله تازهای گذاشت كه طی آن با ابتكار طرف ايرانی و روسی، قرار شد دولت سوريه جنگافزارهای شيميايی خود را تحت نظارت بينالمللی قرار دهد و با عضويت در پيمان منع استفاده از تسليحات شيميايی، عملاً بهانه را از آمريكا و متحدان غربی – عربیاش در حمله به خاك خود بگيرد. هر چند آمريكا برای حمله به سوريه چالشهای فراوانی پيش رو داشت و در صورت انجام اين حمله، بروز يك جنگ منطقهای و شايد هم جهانی چندان دور از انتظار نبود، اما اين ابتكار سياسی كه منجر به دور شدن سايه جنگ از سر منطقه شد از اهميتی حياتی و راهبردی برخوردار است.
نكته قابل استنباط از تحولات اخير سوريه اين است كه همه طرفهای درگير در سطح كلان – به استثنای كشورهای عربی، تركيه و فرانسه – برای رسيدن به توافقی در راستای ممانعت از جنگ به تصميم واحدی نائل آمدند.
اين گزارش میافزايد: با توجه به اينكه هيچ افق روشنی در زمينه موفقيت حمله آمريكا به سوريه وجود نداشت، دو قدرت بزرگ جهانی تصميم گرفتند وارد يك سطح تعاملی شده و به توافقی مهم در مورد سوريه دست يابند. اين توافق، سايه جنگ را از سر منطقه دور كرد.
البته در صورتی كه آمريكا و متحدان اين كشور بخواهند با اضافه كردن درخواستهای جديد، توافق اخير را به نفع خود تغيير دهند، بدون شك سرنوشت بدی در انتظار اين توافق خواهد بود. دولت سوريه با قبول موضوع كنترل سلاحهای شيميايی خود از سوی سازمان ملل، از توان راهبردی خويش در حوزه نظامی جهت رسيدن به توافق گذشته است و طبعاً سران دمشق در صورت عدم دريافت تضمينهای جدی، به هيچ عنوان اين معامله را نهايی نخواهند كرد.