رسانهها بیشترین تأثیر را در عمومیت یافتن تدبر در قرآن دارند
گروه فعالیتهای قرآنی: فعال قرآنی کشورمان با اشاره به برخی نگرشهای سنتی در آموزش قرآن، گفت: در بحث آموزش قرآن و عمومیت یافتن آن؛ رسانهها میتوانند بیشترین اثر و کارکرد را داشته باشند.
بهروز یاریگل، کارشناس قرآنی کشورمان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، با اشاره به اینکه مهمترین بحث در مورد قرآن قبل از پرداختن به قرائت، حفظ و یا تدبر در آن زنده شدن احساس نیاز به قرآن در بین آحاد مردم است، گفت: در مورد قرآن کریم مهمترین مبحث این است که انسان در مرحله اول باید نسبت به قرآن احساس نیاز کند و سپس گام در مسیر تدبر و یا حفظ آن بردارد. مردم مسلمان باید بدانند کتابی که خودش فرموده است «ذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ
وی در ادامه با تأکید بر اینکه قرآن یک ظاهر و یک باطن دارد، افزود: ظاهر قرآن شامل روخوانی، روانخوانی، تجوید و صوت و لحن است که دروازه ورود به قرآن نیز به حساب میآید و حتی به نظر بنده بحث تفسیر نیز جزء ظاهر قرآن است، در واقع کسی که قرآن کریم را تفسیر میکند؛ به ظاهر قرآن پرداخته است.
تدبر، اندیشیدن در لایههای قرآن است
این فعال قرآنی کشورمان تصریح کرد: باطن قرآن نیز همان بطن قرآن است که شامل تدبر است و تدبر نیز یعنی اندیشیدن در لایههای قرآن کریم، انسان با اندیشیدن در این لایهها است که میفهمد این کتاب سراسر حکمت دارای چه درسهایی است و چه برنامههایی برای زندگی دنیوی در دل خود جای داده است.
یاریگل اظهار کرد: زمانی که به مرتبه تدبر در قرآن دست یابیم آن موقع خواهیم فهمید که با اینکه سالهای سال قرآن را خواندهایم، اما هنوز از آن غافل هستیم. تدبر در قرآن باعث می شود به پیامهای خداوند و معنای آنها پی ببریم.
وی در ادامه گفتوگوی خود با خبرگزاری ایکنا با تأکید بر اینکه، قرائت، حفظ و تدبر در قرآن کریم در نهایت باید منجر به عمل به قرآن شود، خاطرنشان کرد: خداوند به پیامبر اکرم(ص) در موارد مختلف میفرماید که همه چیز برای شما باید قرآن باشد و اگر این چنین شود، یعنی اینکه ما هم از ظاهر قرآن بهره گرفتهایم و هم از باطن قرآن، بنابراین چیزی که همه باید به آن توجه داشته باشند، بحث عامل به قرآن بودن است که خداوند نیز چنین چیزی را از انسان خواسته است.
قبل از تدبر باید مردم را بیش از پیش با قرآن آشنا کرد
این کارشناس قرآنی کشورمان در مورد وضعیت فعلی تدبر در قرآن و تلاشها برای عمومیت دادن آن در جامعه نیز گفت: اگر واقعیت را بگوییم باید گفت وضعیت تدبر در قرآن در سطح جامعه چندان مطلوب نیست و هنوز جا برای کار وجود دارد. جامعه قرآنی با همکاری رسانهها باید یک تونلی را پیدا کنند که به وسیله آن بتوان مردم را بیشتر با قرآن و تدبر در آن آشنا کرد. ما ابتدا باید مردم را بیش از گذشته با قرآن آشنا کنیم و احساس نیاز به قرآن را در بین مردم زندهتر کنیم؛ سپس به بحث تدبر بپردازیم.
یاریگل در ادامه به نقش برخی نهادها همچون آموزش و پرورش و خانوادهها در سوق دادن جوانان به قرآن اشاره کرد و افزود: اگر رسانههای ما و در رأس آن صدا و سیما به هر ترفندی نتواند جوانان را به سمت قرآن و در ادامه تدبر در آن سوق دهد، احتمال به بیراهه رفتن جوانان بسیار زیاد است؛ در واقع وظیفه رسانهها، عالمان منبری و بسیاری مراکز دیگر است تا در ترویج قرآن نهایت تلاش خود را به کار برند.
جلوگیری از فراموشی قرآن در ایام محرم
وی با اشاره به اینکه باید از طریق منابر گوناگون به ترویج قرآن و فرهنگ آن کمک کنیم، تصریح کرد: در همین ایام محرم نباید قرآن را به فراموشی بسپاریم، زیرا امام حسین(ع) روز عاشورا به خاطر قرآن و نماز این قیام بزرگ را انجام داد. اگر ما اینها را به خوبی به مردم بشناسانیم، متوجه گرایش جوانان خواهیم بود و به تبع آن نیز بحث تدبر در قرآن ترویج خواهد شد.
این کارشناس قرآنی کشورمان یکی از آفتهایی که ممکن است به روند رو به رشد برخی فعالیتها آسیب بزند را بحث نگرشهای سنتی دانست و اظهار کرد: سنتی شدن آموزشها در نهادهای اثرگذار یکی از دلایلی است که مانع از عمومیت یافتن تدبر در قرآن و ترویج فرهنگ قرآنی شده است، باید دید صدا و سیما به عنوان اثرگذارترین رسانه کشور تا چه حد توانسته است قرآن را به گونهای نشان دهد که بیننده را وادار به تدبر در قرآن کند.
یاریگل خاطرنشان کرد: راهکارهای عمومیت دادن به تدبر در قرآن فروان است و در این راه صدا و سیما میتواند بیشترین اثر را داشته باشد، زیرا هیچ چیزی به اندازه هنر نمایش نمیتواند مخاطب و مردم را وادار به تدبر در قرآن کند و گرایش مردم به تدبر در قرآن با استفاده از زیباییهای هنر میتواند حرکت مؤثری باشد که منتهی به نتیجه خواهد شد.
