ذکر اسماءالحسنی؛ راهی برای پاکسازی وجود از گناهان

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، اسماء الحسنی چیست؟ در روایات شیعه و سنی آمده است: خداوند دارای نود و نه اسم است و هر کس خداوند را با آن‌ها بخواند دعایش مستجاب می‌شود، در کتاب توحید صدوق، امام رضا(ع) به نقل از پدرانشان فرمودند: ان لله عزوجل تسعه و تستعین اسما من دعا الله بها استجاب له و من احصاها دخل الجنه.

همچنین در کتاب صحیح بخاری و مسلم و ترمذی و کتب دیگر از اهل تسنن نیز همین مضمون درباره اسم‌های خداوند و این‌که هرکس خدا را با آن‌ها بخواند، دعای او مستجاب است یا هرکس آن‌ها را احصا کرده و به خاطر بسپارد، اهل بهشت خواهد بود، با ذکر آن‌ها وجود انسان از گناهان پاک می‌شود، نقل شده است، از پاره‌ای از این احادیث استفاده می‌شود که این اساس در قرآن است، مانند روایتی از ابن عباس که می‌گوید: پیامبر(ص) فرمود: لله تسعه و تسعون اسما من احصاها دخل الجنه و هی فی القرآن، به همین جهت جمعی از دانشمندان کوشش کرده‌اند که این اسامی و صفات را از قرآن مجید استخراج کنند، ولی نام‌هایی که در قرآن مجید برای خدا بیان شده، بیش از نود و نه نام است؛ بنابراین ممکن است اسمای حسنی در لابه لای آن‌ها باشد، نه این که در قرآن جز نود و نه اسم، نام دیگری برای خدا وجود نداشته باشد.

در بعضی از روایات این نام‌ها آمده است که ما در ذیل یکی از این احادیث را بیان می‌کنیم، البته باید توجه داشت که بعضی از این نام‌ها به شکلی که در روایات آمده در متن قرآن نیست، اما مضمون و مفهوم آن در قرآن وجود دارد.

در توحید صدوق از امام صادق(ع) از پدر و اجدادش از حضرت علی(ع) و از پیامبر(ص) نقل شده که پس از اشاره به این‌که خداوند دارای نود و نه اسم است، به بیان آن اسامی پرداخته و فرمودند: آن‌ها چنین است: «الله، الاله، الاحد، الصمد، الاول، الاخر، السمیع، البصیر، القدیر، القادر، العلی، الاعلی، الباقی، البدیع، الباری، الاکرم، الباطن، الحی، الرحمن، العلیم، الحلیم، الحفیظ، الحق، الحسیب، الحمید، الرب، الرحیم، الذاری، الرزاق، الرقیب، الروف، الرائی، السلام المومن، المهیمن، العزیز، الجبار، المتکبر، السید، السبوح، الشهید، الصادق، الصانع، الظاهر، العدل، العفو، الغفور، الغنی، الغیاث، الفاطر، الفرد، الفتاح، الفالق، القدیم، الملک، القدوس، القوی، القریب، القیوم، القابض، الباسط، قاضی الحاجات، المجید، المولی، المنان، المحیط، المبین، الغیث، المصور، الکریم، الکبیر، الکافی، کاشف الضر، الوتر، النور، الوهاب، الناصر، الواسع، الودود، الهادی، الوفی، الوکیل، الوارث، البر، الباعث، التواب، الجلیل، الجواد، الخالق، خیرالناصرین، الدیان، الشکور، العظیم، اللطیف، الشافی»

و در آیه 111 سوره اسرا می‌خوانیم: «وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَم یَکُن لَّهُ شَریکٌ فِی الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُن لَّهُ وَلِیُّ مِنَ الذُّلَّ وَکَبِّرْهُ تَکبِیرًا؛ و بگو: ستایش از آن خداوندی است که نه فرزندی برای خود گرفته است، و نه در حاکمیت، شریکی برای او بوده و نه هرگز به خاطر ذلت و ضعف، یاوری گرفته است و او را به طور شایسته، بزرگ بشمار».