گروه خبرنگاران افتخاری / الهه دهقانی: روح عالم وارسته کاشانی، آیتالله سیدمحمدباقر مصطفوی، سبکبال عاشقی که نمازش در حرم هلال(ع) نماد شکوه دینی ایرانزمین شد، به ملکوت اعلی پیوست.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، روح عالم وارسته کاشانی، آیتالله سیدمحمدباقر مصطفوی، به ملکوت پیوست. پرکشیدن روحش در ایام شهادت اباعبدالله الحسین(ع)، همانند وخامت حال جسمانیاش در ایام صفرالمظفر رازآلود است. هر سال در این ایام حال غریبی داشت؛ چهره نورانی، کلام دلنشین و وقار و متانتش را از یاد نخواهم برد.
نماز جماعت خاطرهانگیزش در صحن و سرای حرم حضرت محمد هلال بنعلی(ع) که سالهای سال به عنوان نماد شکوه دینی ایرانزمین از شبکههای مختلف سیما پخش میشد، جای خالیاش را گواهی میدهد. مردم دیار کویر لحظاتی را که این سلاله پاک زهرا(س) با مروارید اشک، غبار از ضریح مطهر فرزند امیرالمؤمنین(ع)، میزدود از یاد نمیبرند.
اول باری که در اتاق محقرش به محضرش رسیدم، تواضعی آمیخته با هیبتی هراسناک سراپای وجودم را مجذوب حضورش کرد. چقدر حسرتانگیز است، پرگشودن عالمی با آن عظمت و چه ثلمهای بر هیبت کاشان و آران و بیدگل این دارالمؤمنین و دارالشهدای شیعه افتاده است!.
از یاد نمیبرم حضور خیل مشتاقان در اتاق ساده و پیش روی چهره گشادهاش را و مردم این دیار ارادتش به مادر سادات را از خاطر نخواهند برد. ایام فاطمیه که میشد، حال عجیبی داشت. عزای مادر را اقامه میکرد و حال جسمانیاش رو به وخامت می گذاشت!.
سرتاسر عمر بابرکت هشتاد و دو سالهاش را در راه تحصیل و تعلیم و ارشاد صرف کرد، از همنشینی و همدرسی با بزرگانی همچون آیتالله سیدعلی سیستانی، ناصر مکارم شیرازی، وحید خراسانی، جعفر سبحانی و دیگر نوادر علمی روزگار گرفته تا کسب فیض از محضر آیات عظام، علامه امینی، صاحب کتاب گرانسنگ الغدیر، شیخ عباس قوچانی، سیدابوالقاسم موسوی خویی، مجتبی لنکرانی، جمال بلاغی، سیدعبدالاعلی سبزواری، میرحسین یزدی، عباس قوچانی، علامه عبدالحسین امینی و دیگر بزرگان حوزه علمیه نجف در فقه، اصول، تفسیر و اخلاق، همه و همه از سیدمحمدباقر، عارفی وارسته و عالم ساخت تا در کمال سخاوت و تواضع ایتام آل محمد(ص) را در دیار کویری کاشان و آران و بیدگل سرپرستی کند.
آن روزها تدریس و تحصیل علم، اخلاق و درک محضر استادان بزرگ عالم تشیع، آنچنان روح والای سیدمحمدباقر چهل ساله را مالامال عشق به حقیقت کرده بود که وضعیت نامناسب جسمانی را مانعی بر سر راه تحصیل و تعلیم نمیدید و همواره به دنبال شناخت حقیقت، پلههای کمال را میپیمود.
اما وضعیت نامناسب جسمانی، کار را به جایی رساند که استاد بزرگوارش آیتاللهالعظمی سیدابوالقاسم موسوی خویی بر او خرده گرفته و بازگشت او از نجف به زادگاه را تکلیفی دینی برایش دانست و این عالم حقیقتجو را راهی شهر و دیار زادگاه کرد، بازگشتی که برای او نه، اما برای منطقه کاشان، شادی و برکت به همراه داشت. هر روز سیل مردم مشتاق، در آرزوی آموختن کلمهای و دیدار با عالمی فرزانه به سوی او میشتافتند.
بازگشت ناخواسته آیتالله سیدمحمدباقر مصطفوی به ایران و حضورش در کاشان، منشأ خیرات و برکات زیادی برای شهر بود. وی از سال ۱۳۵۱ همزمان با حضور در کاشان، به اقامه جماعت، تفسیر و خطابه پرداخت که حاصل فعالیتهای علمی ایشان در این سالها مجموعههای دستنویسی در زمینه تفسیر، طهارات ثلاث و کتاب صلوه به یادگار مانده است. هنوز جملات استاد را در خاطر دارم! «اگر عمر و سلامتی مجالی میداد این آثار را تکمیل و ارایه میکردم!».
هنوز هم پخش نمازهای جماعت روحانی و آسمانیاش از رسانه ملی دل را از سراسر جهان تا حریم فرزند امیرالمؤمنین(ع) به دارالشهدای کویری آران و بیدگل پیوند میزند.
آیت برکت کاشان در اسفندماه سال ۱۳۱۰ هجری خورشیدی از محله سرپله این شهر برخاست، پلههای فقاهت و بینش را طی و خدایی زیستن را مشق کرد و سرانجام در هجدهم آذرماه، بر اثر کهولت سن و بیماریهای جسمانی، بار سفر از خاک بر افلاک کشید.
آستان مقدس حضرت محمد هلال بنعلی(ع) این ضایعه مؤلمه را به بیت آیتالله مصطفوی(ره)، حوزههای علمیه کاشان و آران و بیدگل بهویژه حوزه علمیه آیتالله مصطفوی(ره) و مردم شهیدپرور و عالمدوست کاشان و آران و بیدگل تسلیت میگوید.