نقطه آرمانی جامعه اسلامی وحدت بین علم و دین است
گروه اجتماعی: عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلیسینا گفت: وحدت حوزه و دانشگاه یکی از آرمانهای عالی انقلاب اسلامی یعنی نقطه آرمانی جامعه اسلامی است.
دکتر سیدمرتضی هزاوهای، عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بوعلیسینا در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)از همدان، با بیان اینکه منظور از وحدت بین حوزه و دانشگاه، وحدت فلسفی نیست، اظهار کرد: وحدت حوزه و دانشگاه یکی از آرمانهای عالی انقلاب اسلامی است به این معنا که نقطه آرمانی جامعه اسلامی که براساس آن تمدن اسلامی شکل خواهد گرفت، همگرایی و وحدت بین علم و دین برای ساختن جامعه آرمانی اسلامی است.
وی افزود: تا زمانیکه علم را بومی نکنیم و به ویژه مبانی نظری و فلسفه اجتماعی در نظام آموزشی قرار نگیرد، نمیتوانیم به سمت وحدت حوزه و دانشگاه پیش رویم. هدف از وحدت حوزه و دانشگاه تعالی علمی در کنار تقید به ارزشهای دینی و اسلامی است.
هزاوهای ادامه داد: کارهای زیادی برای نزدیکی این دو نظام آموزشی انجام شده اما همچنان میبینیم این مقوله نیاز به کار و تلاش دارد به طوریکه برای تقویت همگرایی و وحدت بین حوزه و دانشگاه باید تلاش کنیم خروجی دانشگاه انسانهای متعهد و متخصص با تقویت مبانی دینی در دانشگاه باشد و در حوزهها به الزامات سیاسی توجه لازم شود.
عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بوعلیسینا تصریح کرد: هر دو نظام آموزشی باید از مقالات علمی، کتابها و روشهای تدریس و نقاط مثبت هم استفاده کنند و احیانا اگر نقاط منفی وجود دارد به تدریج نسبت به حذف آن اقدام کنند تا به نظام آموزشیای برسیم که نتیجه و برونداد آن فارغالتحصیلان عالم، فرهیخته و متعهد به ارزشهای انقلابی و اسلامی در کشور باشد.
وی با تأکید بر اینکه باید در دانشگاهها به سمت بومیسازی علم با توجه به نیازهای هویتی ملت در ابعاد ارزشی و فرهنگی برویم، افزود: وضعیت علوم انسانی در دانشگاههای کشور از لحاظ متون و نظریهپردازی ترجمهای و تقلیدگونه از غرب است و تا زمانیکه علم را بومی نکنیم و به ویژه مبانی نظری و فلسفه اجتماعی در نظام آموزشی قرار نگیرد، نمیتوانیم به سمت وحدت پیش رویم.
این مدرس دانشگاه اظهار کرد: همچنین در پایاننامههای دانشجویان شاهد موضوعات و محورهایی هستیم که نسبتی با مبانی ارزشی و فرهنگی ندارند به طوریکه باید به اصلاح علوم انسانی و پایاننامههای دانشجویی توجه کنیم.
وی تصریح کرد: باید در جذب دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی به ویژه دکتری که متخصص نظریهپردازی میشوند، توجه کرده و شاخصهای ارزشی و مکتبی را لحاظ کنیم. مسأله دیگر این است که اساتید و دانشجویان دانشگاه و اساتید و طلاب حوزه باید به زبان مشترک، درک متقابل و احترام متقابل به یکدیگر برسند و حوزویون فکر نکنند فقط در حوزه دیانت وجود دارد و دانشگاهیان نیز به این برسند که در حوزه هم علم وجود دارد منتها روشهای علمی در دو حوزه متفاوت است.
