دعا مجموعهای از حقایق عمیق توحیدی ـ معرفتی است
فعالیتهای قرآنی : گروه اندیشه: عضو مجلس خبرگان رهبری، دعا را مجموعهای از حقایق عمیق توحیدی، پیامبرشناسی، امامشناسی، معادشناسی، اخلاق اسلامی، روابط انسانها با خداوند و اولیای او و مجموعه گستردهای از نیازهای مادی، معنوی و کمالات قدسی بیان کرد.
آیتالله دری نجفآبادی، عضو مجلس خبرگان رهبری در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، درخصوص مفهوم و محتوای دعا در قرآن و مکتب اهل بیت(ع) گفت: در فرق مختلف اسلامی، دعا بهمعنای خواستن و سؤال کردن و جملاتی در حد سؤال از پروردگار متعال است.
وی اظهار کرد: آنچه از مکتب اهل بیت(ع) بهعنوان دعا به شیعیان منتقل شده است، مجموعهای از معارف آسمانی، منظومهای از حقایق توحیدی و طیف وسیعی از معارف نورانی اسلام و قرآن را نشان میدهد که بسیار گسترده، غنی و پرمحتواست.
دعاها منحصر به سؤالات و تقاضاها نیست
دری نجفآبادی با اشاره به اینکه این دعاها منحصر به سؤالات و تقاضاها نیست، افزود: بلکه این چشمه نورانی، به مجموعهای از حقایق عمیق توحیدی، معرفتی، پیامبرشناسی، امامشناسی، معادشناسی، اخلاق اسلامی، روابط انسانها با خداوند متعال و اولیای گرامی او و مجموعه گستردهای از نیازهای مادی، معنوی، فردی، اجتماعی و کمالات قدسی اطلاق شده است.
عضو مجلس خبرگان رهبری تصریح کرد: این مجموعه، حکایت از یک شناخت عمیق و همه جانبه انسان با خداوند متعال و مراتب قرب و شرایط لازم برای وصول انسان به غایت آمال و آرزوها را دارد که این مهم، خود یک دوره انسانشناسی، انسانسازی و معرفتالله، سیر الیالله، تعالی معنوی، تکامل روحی، سیر در مدارج کمال و معارج وصال است.
مقایسه دعا در مکتب اهل بیت(ع)
وی موضوع مقایسه دعا در مکتب اهل بیت(ع) با آنچه از دیگران در این باره به انسان گفته میشود را به طلای ناب و مطلا تشبیه کرد و گفت: دعا از لحاظ ادبیات، فصاحت و بلاغت، محتوا، اهداف، روشها و ابعاد گسترده آن خود به تنهایی نیاز به یک تحقیق جامع دارد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در پایان، تأکید کرد: با تحقیق و پژوهش جایگاه باعظمت، پرمحتوا، انسانساز و بینظیر اهل البیت(ع) در این عرصه همچون عرصههای دیگر آشکار میشود بهگونهای که جایگاه آن قابل مقایسه با آنچه از دیگران و فرقههای مختلف اسلامی به ما به ارث رسیده است، نیست.
