حضور امام رضا(ع) در دربار، نظام غیرمشروع حکومت را رسوا کرد

رفعت میرطهماسب، مدرّس حوزه علمیه نرجس(س) زاهدان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، گفت: پذیرش ولایتعهدی مأمون از سوی حضرت امام رضا(ع) بهترین سیاست ممکن در آن برهه تاریخی و شرایط زمانی خاص بود.

مدرّس حوزه علمیه نرجس(س) زاهدان ‌اظهار کرد: مأمون از طرف مادر، ایرانی بود و اعراب وی را قبول نداشتند. از طرفی، او برادرش را به قتل رسانده بود و مورد خشم اعراب نیز قرار گرفته بود. او با دعوت از امام به‌عنوان ولیعهد خود، هم شورش علویان و سایر مدعیان حکومت و هم خشم اعراب را می‌خواباند. همچنین همه جنایات خود را با اسم امام رضا(ع) توجیه می‌کرد. ایرانی‌ها هم شیفته اهل بیت(ع) بودند. بنابراین اعتراض‌ها و شورش‌ها می‌خوابید.

وی افزود: اینکه امام رضا(ع) چرا به درخواست مأمون جواب مثبت دادند، دلایل بسیاری دارد، از جمله اینکه اگر امام رضا(ع) این درخواست را نمی‌پذیرفت، جان خود امام و علویان و دوستداران ایشان در معرض خطر بود و از طرفی هم جامعه و امت اسلامی به وجود ایشان برای آگاهی‌بخشی و معرفی اسلام حقیقی نیازمند بود.

‌میرطهماسب بیان کرد: امام(ع) چراغ راه مردم بودند و با رفتن ایشان، امت در گمراهی می‌ماند. از طرفی شرایط هم طوری نبود که شهادت امام(ع) و شیعیان ایشان مانند شهادت امام حسین(ع)، باعث حیات‌بخشی شود، هیچ گرهی باز نمی‌شد جز اینکه امام و شیعیان آن حضرت نابود می‌شدند.

وی همچنین بیان کرد: در زمان حکومت عباسیان، شایعه کرده بودند که امامان در عمل به کار مردم نمی‌آیند. خاندان پیامبر باید همیشه در صحنه سیاست حضور داشته باشند تا مردم آنان را به دست فراموشی نسپارند. امام در پاسخ به ابن عرفه که از ایشان پرسیدند: ای فرزند رسول خدا، به چه انگیزه‌ای وارد ولایتعهدی شدی؟ ایشان فرمودند: به همان انگیزه‌ای که جدم، علی(ع)، ورود به شورا کرد.

مدرس حوزه علمیه نرجس(س) زاهدان بیان کرد: یکی دیگر از اهداف امام(ع)، افشا کردن نیت و اهداف شوم مأمون بود. حکومت مأمون خود را موجه نشان می‌داد، اما حضور امام رضا(ع) و نمایش تضاد موجود بین رفتار ایشان با رفتار مأمون، خود باعث رسوا شدن حکومت غیرمشروع آنان بود.

میرطهماسب در پایان افزود: امام(ع) یکی از شروط پذیرفتن ولایتعهدی را، عدم دخالت در امور حکومتی از جمله عزل و نصب‌ها اعلام کردند، که این امر موجب شد تا دست مأمون بسته شود و نتواند همه کارهای خود را با نام امام رضا(ع) توجیه کند و خط بطلانی کشید بر همه توطئه‌ها و نقشه‌های مأمون، تا حدی که وی را مجبور ساخت، امام(ع) را به شهادت برساند.