
وی با بیان اینکه در آن زمان مردم و جریانهای خواص هر یک به نحوی عدالت مداری امیرالمومنین(ع) را تهدید میکردند، اظهار کرد: تحجرگرایی و بیبصیرتی مردم نسبت به مقام مولا و شرایط آن روز اسلام از سویی و اشرافیگری، بدعتگذاری، منافق روشی و براندازی جریانهای خواص در کنار جریانی که به ظاهر در جبهه حق بود ولی با سکوت خود در عمل حکومت مولا را به زیرمیکشید از سوی دیگر، گردابی را به وجود آورد که عدالت علوی را در خود فرو میبرد.
به گفته وی از این رو بازخوانی شرایط و مشکلات حکومت علوی از جمله ضروریات امروز جامعه ما است چرا که ما راه و عملکرد خود را در ادامه حکومت مولا تفسیر میکنیم و چالشهای پیش روی خود را از همان سنخ مییابیم.
رستمیان اظهار کرد: گذر سه دهه از تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی ما را به آزمون انتخابات دهم ریاست جمهوری رساند و مرحلهای که قرار بود مانند سایر مقاطع انتخاباتی با یک گزینش مردمی به انتها برسد. ولی ناگهان به معرکه آتشافروزی و نفاقافکنی بدل شد.
استاد حوزه علمیه دامغان خاطرنشان کرد: در این میان اشخاص و جریانهای بسیاری ماهیت پنهان و فروخورده خویش را پس از سالیان متمادی نقاب داری، به یک باره نشان دادند و انقلاب را با همه دستاوردهای چشمگیرش، به چالش کشیدند.