خداشناسی و ولایتمداری؛ شاخصههای زندگی حضرت معصومه(س)
گروه اندیشه: حضرت فاطمه معصومه(س) علاوه بر مقام خداشناسی به مقام ولایتمداری و امامتشناسی نیز رسیده بودند زیرا با دریافت نامه برادر خود و امام وقت، بدون درنگ دعوت ایشان را لبیک گفتند و مسیر پرخطر سفر را تقبل کردند.
حجتالاسلام مصطفی باهری، مدرس دانشکده علوم قرآنی و حوزه علمیه زاهدان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، گفت: حضرت فاطمه معصومه(س) فرزند امام هفتم شیعیان حضرت موسی بن جعفر(ع) و مادرش حضرت نجمه(س) بود که در روز دوازدهم ربیعالثانی سال 201 هجری قمری در قم رحلت فرمود و بنا بر نقلی به شهادت رسید.
وی گفت: وجود مبارک حضرت فاطمه معصومه(س) از نظر سجایا و فضایل اخلاقی دارای ارزشهای متعالی و بالایی است که در روایاتی از امام صادق(ع) نقل شده است که فرمود: در شهر قم از نسل من زنی دفن میشود که از نظر فضیلت و کمالات به مرحله شفیعه میرسد و به شفاعت او همه داخل بهشت میشوند؛ مسئله شفیع شدن فضیلت معنوی بالا و ارزشمندی است زیرا انسانی که به درجه شفیع میرسد از نظر حالات معنوی و رتبه ایمان، تقوا و عبادت باید به جایگاه خاصی برسد تا این مقام را دارا شود.
مدرس حوزه علمیه در زاهدان گفت: امام جواد(ع) نیز فرمود: در شهر قم عمه من دفن است و هر که او را زیارت کند بهشت بر او واجب است؛ امام رضا(ع) نیز فرمود: هر کس فاطمه معصومه(س) را در قم زیارت کند گویا مرا زیارت کرده است؛ همه اینها نشاندهنده کمالات معنوی و ویژگیهای اخلاقی ـ اعتقادی فاطمه معصومه(س) است.
باهری افزود: اگر ما بخواهیم به کمالات برتر و واضح این بانوی بزرگوار اشاره کنیم باید در رأس تمام فضایل ایشان به عرفان و معرفت او توجه کنیم زیرا از نظر مقام و منزلت خداشناسی و خداباوری به مرتبه والایی رسید و خدا را شاهد و ناظر میدانست و در 17 شبانهروزی که در منزل بزرگ اشعریها سکونت داشت حالات معنوی عجیبی داشت.
حجتالاسلام باهری گفت: ایشان غرق در عبودیت و خداخواهی بود و این خداشناسی ایشان باعث شد بعد از رحلت، لقب معصومه از جانب امام رضا(ع) بگیرند و این لقب بهعنوان لقب دوران زندگی نیست بلکه بعد از وفات داده شده یعنی وجود ایشان از نظر کمالات به عصمت رسیده است.
مدرس حوزه علمیه و دانشکده علوم قرآنی زاهدان گفت: در روایات آمده است میان زنهای امت پیغمبر(س) دو زن مقام شفیعه داشتند یکی فاطمه الزهرا(س) و دیگری فاطمه معصومه(س)؛ در هر صورت از نظر مقام ایشان علاوه بر خداشناسی به درجه معرفت ولایتمداری و امامتمداری نیز رسیده بودند زیرا با دریافت نامه برادر خود و امام وقت بدون درنگ دعوت ایشان را لبیک گفتند و مسیر پرخطر سفر را تقبل کردند.
