بهرهگیری درست از غرایز در سایه اخلاق امکانپذیر است
گروه اندیشه: عضو مجلس خبرگان رهبری گفت: بهرهگیری صحیح از غرایز و استعدادها در سایه اخلاق، باورهای ارزشی و انسانی امکانپذیر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم آیت الله محمدتقی مصباح یزدی روز پنج شنبه یکم اسفند در همایش رابطه مدیریت با علوم اسلامی، افزود: نظام ارزشی تعیین کننده حلال یا حرام بودن است و مدیریت اسلامی باید و نباید را مشخص میکند و نظام مبتنی بر اخلاق دینی حرکت میکند.
وی یادآور شد: در نظام آفرینش انسان، خداوند غرایز مختلفی را در وجود انسانها قرار داده است که بهرهگیری صحیح از این غرایز و استعدادها در سایه اخلاق، باورهای ارزشی و انسانی امکانپذیر است.
آیتالله مصباح یزدی پیرامون جایگاه مدیریت گفت: مدیریت نقش مهمی در حرکت جامعه به سمت اهداف متعالی دارد که در هر مکتب تعریف خاصی از مدیریت ارائه شده است.
وی تصریح کرد: مدیریت یک استعداد خدادی و یک محبت الهی است و برخی از افراد گویی برای مدیریت ساخته شدهاند همچون شهید بهشتی که در هوش، فراست، دوراندیشی و درک موقعیت توانمند بود و استعداد خاصی در مدیریت داشت.
رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) مدیریت را یک فن و هنر بزرگ برشمرد و اظهار داشت: مدیریت با ممارست نیز به دست میآید اما تنها به معنای داشتن مهارت نیست بلکه مبتنی بر مقررات و دستورالعملهایی خاص است.
مصباح یزدی ادامه داد: مدیریت مانند یک هرم دارای لایههای مختلف است و شناخت ابعاد مختلف مدیریت یک فن مهم است که باید دانست که در فرهنگهای مختلف مدیریت دارای بایدها و نبایدهای متفاوتی است و چه بسا در جایی بایدها حاکم بوده و در جای دیگر برعکس آن مقوله نباید است.
عضو خبرگان رهبری گفت: گاه یک رفتار در جامعه خوب و پسندیده است اما در جایی دیگر ناپسند و غیر انسانی به شمار میرود، برای نمونه مسئله هم جنس بازی در کشورهای غربی یک حقوق برای شهروندان به شمار می رود اما در کشور ایران این مسئله ناپسند بوده و حتی مجازات در پی دارد.
آیت الله مصباح یزدی با تعریف کامل از انواع علوم انسانی و اهداف آن گفت: علوم انسانی خود به طبقات مختلف توصیفی و دستوری تقسیم شده است.
رئیس موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) افزود: علوم توصیفی واقعیات خارجی را منعکس می کند و صاحب نظر نقشی در تعیین کردن محتوا ندارد.
وی درباره علوم دستوری عنوان کرد: این علوم در برگیرنده دستوراتی است که اگر در جامعه اجرایی نشود مجازات تنبیه در بر دارد و اجتماع با پیاده نشدن آن در جامعه برخورد میکند و اجرایی شدن دستورات آن نیاز به تمرین و ممارست دارد و در حقیقت خودسازی یکی از نتایج مهم علوم دستوری است.
