حفظ و قرائت قرآن مقدمه عمل به کلام وحی است

محمد تقی سعدالدین،حافظ کل قرآن کریم در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سمنان، با بیان اینکه اگر چه همه افراد نمی‌توانند حافظ کل قرآن باشند گفت: اگر علاقه و پشتکار وجود داشته باشد اکثر افراد می‌توانند به حفظ قرآن کریم بپردازند.

وی با بیان اینکه حافظه و استعداد افراد با همدیگر متفاوت است، افزود: بدون تردید همه افراد می‌توانند با آیات وحی و کتاب آسمانی قرآن مأنوس باشند و انس و عمل به قرآن مهمتر از حفظ آیات است اگر چه حفظ آیات در انس و عمل به آیات الهی نقش مهمی دارد.

سعدالدین به تجربه خود در حفظ قرآن کریم اشاره کرد و گفت: هر چه در حفظ قرآن جلوتر می روی،ذهن تقویت و فرآیند حفظ نیز راحتتر می‌شود.

این حافظ کل قرآن با تأکید بر انس با قرآن، ابراز کرد: اگر افرادی اشتیاق به حفظ کلام خدا دارند و توانایی آن را در خود نمی‌بینند،بهتر است حداقل برخی سوره‌ها و آیات وحی که در احادیث و روایات بر حفظ آنها سفارش شده را حفظ کنند، بطور مثال پیامبر اعظم(ص)، می‌فرمایند دوست دارم سوره یاسین در سینه هر مسلمانی باشد.

وی حفظ و قرائت قرآن را مقدمه عمل به قرآن عنوان کرد و گفت: عمل به آیات الهی مهمتر و فراتر از هر چیز دیگری است و همه اینها اگر با عمل به قرآن همراه نباشد،اهمیت چندانی ندارد و اگر چه کلام وحی را در سینه داشتن موهبت بزرگی است اما عمل به آموزه‌های قرآنی و بهره‌گیری از آن در زندگی فردی و اجتماعی اصل است.

سعدالدین با اشاره به تجربیات خود از حفظ قرآن، به عدم حفظ مداوم قرآن اشاره کرد و گفت: من از 7 سالگی و با حفظ جزء سی ام،شروع به حفظ قرآن کردم.تا دوران پیش دانشگاهی،13 جزء قرآن را توانستم حفظ کنم.اما از سال 86 تا 89 به صورت جدی تر کار کردم و در این مدت حدودا سه ساله 17 جزء باقی مانده را نیز حفظ کردم.

این حافظ کل قرآن ابراز کرد: اگر منظم کار شود در یک بازه زمانی 3 تا 4 ساله می توان حافظ کل قرآن شد.

وی انس با قرآن از کودکی را ثمره حفظ قرآن از سنین کودکی دانست و افزود: اگر چه انس با قرآن موهبت بزرگی است که با حفظ قرآن از سنین کودکی و زیر 7 سال به دست می‌آید اما یاد گیری در این سن چندان مناسب نسیت، ضمن اینکه باید مراقبت جدی شود که کودکی کردن و بازی از کودک گرفته نشود.