اقتصاد مقاومتی را به سوی مقاومت انسانی از جنس فرهنگی سوق دهیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، محمد زینالی اناری، کارشناس ارشد علوم اجتماعی دیروز، بیستم اسفند در نشست دانشجویی «راهکارهای افزایش فرهنگ کار جمعی و تعاون» که در مرکز آموزش عالی علمی کاربردی جهاد دانشگاهی واحد اردبیل برگزار شد، اظهار کرد: اگر امروز از اقتصاد مقاومتی سخن به میان آمده است، دلیل آن وجود همین اقتصادی است که بیشتر به منافع فردی متکی است و اگر گروهی کار کنیم، موفق‌تر خواهیم بود. ما از اقتصاد تک محصولی می‌خواهیم جدا شویم اما اقتصاد تک نفره بازارها و اقتصاد اجتماعی ما را ویران کرده است.

وی افزود: به جای وجود کارخانه‌ها و موسساتی که مردم به صورت گروهی در آن کار کنند و از طریق بورس و تعاونی‌ها در آنها شریک و سهیم باشند، بیشتر همه دنبال تهیه شرکت‌هایی هستند که عموما کار فردی انجام می‌دهند. در حالیکه کارهای جمعی به صورت تصاعدی میتوانند به منافع برسند. یعنی اگر یک تومان برای یک نفرکار باشد، چهار تومان برای دونفر کار خواهد شد و بسته به این نسبت سود کارها هم افزایش خواهد یافت و مهم سود نیست آنچه مهم است این است که انسان‌ها با کار کم، میتوانند در سایه هم به آسودگی و امنیت برسند. امنیت در کار، بهتر و بیشتر از منافع بالا مهم است. در جامعه اگر همه مردم در آسودگی باشند، دیگر دزدی، سرکوب و آسیب وجود نخواهد داشت.

زینالی ادامه داد: اقتصاد مقاومتی بیش از این که فرصت دولت برای رسیدن به رهایی از تحریم‌ها و تهاجم‌های اقتصادی یاشد، فرصتی برای مردم است برای دست پیدا کردن به چشم‌اندازی از کار و رفاه جمعی. باید در مفهوم‌سازی اقتصاد مقاومتی بکوشیم آن را به سوی مقاومت انسانی آن هم نه مقاومت جانی و ریاضت کشانه، بلکه مقاومتی از جنس فرهنگی و تعاریف جامعه بکشانیم.

کارشناس ارشد علوم اجتماعی اظهار کرد: اقتصاد مقاومتی نیازمند بازاندیشی در مفاهیم اقتصادی شهری و روستایی ما می‌باشد. اگر مهندسی مجدد سیستم اقتصادی در بازار و موسسات و نظام صنعتی ما صورت گیرد، در واقع ما می‌توانیم بسیاری از کارهای فرد-فرد امروزی را به کارهای دونفره و سه نفره تقویت کنند.

زینالی ادامه داد: اگر تجارت پولی هرمی به پولشویی منجر می‌شود، صنعت و کار هرمی، به پول‌سازی و افزایش سرمایه منجر خواهد شد و به این گونه افزایش سرمایه اجتماعی میتواند به افزایش سرمایه اقتصادی منجر شود. اگر از پول و از بالا شروع شود، اختیار پولها دست بالایی خواهد بود، اما اگر از کار و از پایین و توسط مردم شروع شود، کار مردمی قدرت انان در تشکیل جامعه و حمایت از آن خواهد بود.

وی بیان کرد: اگر در جامعه ای مردم به صورت فردی کار می‌کنند و از این وضعیت دلخوش هستند، باید گفت مردم به خود فردیت بیشتر ارزش قائل هستند چرا که آنها به صورت فرد-فرد توان کار دارند و از کار جمعی که پتانسیل بالایی هم ایجاد میکند دوری میجویند. این به صورت فرد-فرد که در جوامع بدوی به دلیل تک گونه بودن شغل همه فرد-فرد بودند اما در کنار هم متناسب با حرفه های ما نیست و افراد هزینه‌های زیادی می‌دهند مانند کار زیاد و درآمد کم و کارهای زمان بر و از این قبیل آسیب‌ها. لذا جامعه دچار نوستالژی کارهای انفرادی است و باید همه انسان‌ها دست به هم دهند و همدیگر را از توان کار گروهی آگاه کنند و در این راستا آگاهی خود را بالا ببرند.