
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، حضرت ام البنین(س) برای خیلیها تنها بهعنوان مادر حضرت اباالفضل(ع) شناخته میشوند، حال آنکه ایشان مادر چهار شهید کربلا بودهاند و خودشان نیز کرامات بسیاری داشتهاند.
حضرت ام البنین(س) از شخصیتهای برجسته تاریخ اسلام هستند که جایگاه ویژهای نزد پرورگار متعال و مسلمانان دارند؛ بارزترین شاخصه معرف ایشان این است که چهار فرزند خود را در راه دین خدا اهدا کردند، اما نکته مهم این است که ایشان به دلیل بندگی خالص خداوند متعال، پیش از ازدواج با امام علی(ع) و ولادت حضرت عباس(ع) نیز به مدارج بالایی دست یافته بودند و حتی جریان شهادت فرزندانشان در قالب رویا به ایشان الهام شده بود.
بارزترین جلوهگاه ابراز ارادت این بانوی بزرگوار به اهل بیت(ع) و ولایتمداری ایشان نیز زمانی است که خبر شهادت چهار فرزندش را به او میدهند، ولی ایشان توجهی نکرده و از وضعیت امام حسین(ع) سؤال میکنند. این امر نشاندهنده عمق ولایتمداری و امام زمان شناسی این بانوی بزرگوار است و میتواند برای زنان ما الگوی ارزشمندی باشد؛ البته ما نمونه عینی چنین رفتاری را در دوران دفاع مقدس و در سیره مادران شهدا مشاهده کردیم که با الگوبرداری از بانوانی مانند حضرت ام البنین(س)، فرزندانشان را در راه اسلام اهدا کردند.
یکی از نکات برجسته در سیره حضرت ام البنین(س)، مباحث تربیتی است؛ در تاریخ داریم که ایشان از زمان ورود به خانه امام علی(ع) بیش از فرزندان خودشان به فرزندان حضرت زهرا(س) توجه داشتند و فرزندان خودشان و فرزندان حضرت زهرا(س) که همگی در سنین کودکی و نوجوانی بودند را به بهترین نحو تربیت کردند.
ریشه تمام این نکات به آنجا بر میگردد که ایشان وقتی وارد خانه امام علی(ع) شدند، خودشان را خدمتگزار این حضرت و فرزندانشان میدانستند، نه شخصی که آمده تا جانشین حضرت زهرا(س) باشد. این امر حاوی یک نکته تربیتی عمیق است و تنها از کسی بر میآید که در مسیر بندگی خداوند متعال بسیار موفق باشد.
تنها چنین شخصی میتواند در مواقع گوناگون زندگی وظیفه خود را بخوبی بشناسد. حضرت امالبنین(س) حتی با اینکه نام مبارکشان فاطمه بود، از امام علی(ع) خواستند برای جلوگیری از ناراحتی فرزندان، ایشان را به نام دیگری خطاب کنند.
ایشان نهتنها از منظر ورود به خانه خاندان رسالت، خدمت به فرزندان حضرت زهرا(س) را وظیفه خود میدانستند، بلکه به عنوان یک بانوی وارد شده به خانهای که فرزندانش مادر خود را از دست دادهاند، بر خود واجب میدانستند که از این فرزندان به بهترین شکل مراقبت کنند و آنها را بر فرزندان خودشان اولویت دهند.
نکته مهم تربیتی این بحث آن است که رفتار حضرت امالبنین(س) در توجه بیشتر به فرزندان حضرت زهرا(س) به گونهای نبود که حساسیت فرزندان خودشان را بر انگیزد، بلکه ایشان آن قدر به زیبایی جایگاه فرزندان امیرالمومنین(ع) و حضرت زهرا(س) را برای فرزندانشان ترسیم کرده بودند که آنها نیز توجه به فرزندان حضرت زهرا(س) را وظیفه مادر خود میدانستند. این موضوع الهامگرفته از نگاه عمیق توحیدی و ولایی این مادر است، اما متأسفانه ما امروز شاهدیم که رفتار برخی از مادران به گونهای است که فرزندان یک پدر و مادر به یکدیگر نیز حسادت میکنند.
پس از حضرت زینب(س)، از حضرت ام البنین(س) بهعنوان بانویی که نقش برجستهای در تبیین و تشریح واقعه عاشورا ایفا کردهاند، یاد میکنند. همانطور که میدانید، بحث عزاداری ابا عبدالله(ع) و تبیین واقعه عاشورا از همان صحرای کربلا آغاز شد. یکی از افرادی که در زمینه تبیین وقایع عاشورا و اهداف امام حسین(ع) نقش بسیار ویژهای ایفا کرد، حضرت ام البنین(س) بود. میتوان گفت این حضرت از نخستین افرادی بودند که واقعه عاشورا را به خوبی تشریح کردند و کرسی عزای ابا عبدالله(ع) را بپا داشتند.
ایشان پس از واقعه عاشورا هر روز همراه با فرزند حضرت عباس(ع) به بقیع میرفتند و وقایع عاشورا را بهصورت داستانی روایت میکردند.
در تاریخ نقل شده است هنگام صحبتهای ایشان جمعیت زیادی در بقیع جمع میشدند و اشک میریختند. حتی نقل شده است مروان بن حکم، حاکم وقت مدینه نیز زمانی که برای مقابله با این حرکت و جلوگیری از آن به بقیع میآمد، تحت تأثیر قرار میگرفت و اشکهایش جاری میشد.
این موضوع نشان میدهد حضرت امالبنین(س) چقدر در تبیین وقایع عاشورا به ویژه اهداف امام حسین(ع) موفق بودهاند. البته این موضوع باید یک مبنا و الگو برای افرادی باشد که جلسات ابا عبدالله(ع) را برپا میکنند؛ هدف آنها نیز باید همین باشد که اهداف امام حسین(ع) از حضور در کربلا را خیلی پررنگ و زیبا تبیین و به عموم جامعه منتقل کنند، این کاری بود که حضرت امالبنین(س) به بهترین شکل انجام دادند.