کد خبر: 1405863
تاریخ انتشار : ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۸:۳۴

تفسیر خطبه 139 نهج‌البلاغه در دوره آموزشی «نردبان آسمان» در اراک

گروه فعالیت‌های قرآنی: خطبه 139 نهج‌البلاغه در دوره آموزشی نردبان آسمان شرح داده می‌شود و مورد تفسیر قرار می‌گیرد.

علی‌قلی، مدرس دوره آموزشی نردبان آسمان در اراک در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، اظهار کرد: محل صدور خطبه 139 نهج‌البلاغه در سال 23 هجری در شهر مدینه و مخاطب آن عموم مردم بوده است.

وی افزود: این خطبه بخشی از سخنان حضرت علی(ع) است که در زمان برگزاری شورای شش نفره ایراد فرموده که سیدرضی آن را نقل کرده است که هنگامی که عمر(خلیفه دوم) می‌خواست از دنیا برود، تعیین خلیفه‌ای بعد از خود را به شورایی واگذار کرد که شش نفر عضو آن بودند و یکی از شش نفر امیرالمؤمنان(ع) و دیگری عثمان بود که با توجه به اینکه عمر می‌‌دانست که نمی‌‌تواند در این شورای تعیین شده حضرت علی(ع) را قرار ندهد؛ بنابراین آن حضرت را یکی از اعضای شورا قرار داد ولی به صورتی عمل کرد که به هر حال آن حضرت انتخاب نشود.  

علی‌قلی ادامه داد: حضرت در این خطبه از سابقه‌اش می‌گوید. برای اینکه گاهی انسان مجبور می‌شود در برابر حق‌کشی‌ها و ناسپاسی‌ها مقداری از سابقه خویش را بگوید تا حداقل در تاریخ بماند.

این مدرس دانشگاه اظهار کرد: این خطبه حضرت از سه قسمت تشکیل شده که در قسمت اول اشاره‌ای به چند فضیلت از فضایل خود می‌فرماید، نه برای خودستایی؛ بلکه زمینه را برای پذیرش آنان آماده می‌کند، در قسمت دوم از آنان می‌خواهد به منطقش گوش فرا دهند و اندرزش‌هایش را بپذیرند که خیر و صلاح و سعادت آن‌ها در آن است و در قسمت سوم نیز به حوادث دردناکی که در صورت عدم پذیرش اندرزهایش در جامعه اسلامی روی می‌‌دهد اشاره می‌فرماید.

captcha