اکنون شعبان است؛ فرصتی آسمانی برای اهل زمین

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، ماه رجب گذشت... هر فرصت‌اش را به توجیهی از دست دادیم، روزی را به ناخوش احوالی توجیه کردیم و روز دیگر را مشغول دنیا بودم! اگر بخواهیم به انصاف گزارشی از محاسبه دادگاه وجدان درون بدهیم، قطعاً خواهیم گفت: می توانستم رجب را پربارتر از آنچه سپری شد، رقم بزنم.

و اکنون گاه شعبان است، فرصتی آسمانی برای همه بشریت. تا دراین ماه به قدر طاقت خود بردارند آنچه را که باید از این ماه برگیرند، چرا که خداوند هیچ شخصی را جز به توان خویش تکلیف نمی‌کند:« لَا یُکلَِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا...؛ بقره، آیه 186».

و منتسب شد شعبان به زیباترین مصداق رحمت خداوند سبحان، حضرت محمد(ص)؛ « وَ مَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِین‏؛ و تو را جز مایه رحمت براى جهانیان نفرستاده‏ایم‏؛ انبیاء، آیه 107». رحمتی که خداوند در کتاب محکم خود دلسوزی‌اش را نسبت به امتش این گونه توصیف کرده است:« لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَّحِیم‏؛ به یقین، رسولى از خود شما بسویتان آمد که رنجهاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است‏؛ سوره توبه، آیه 128».

و همین حقیقت دل‌های خسته و حیران ما را کافی است که هر روزِ خود را در این ماه گرانقدر دست به دامان «محبوب خداوند» شوند و از او بخواهیم درمان همه آن دردهایی را که او همه را می‌داند و به دردی که از آنها می‌کشیم. نیز رنجور می‌شود و هر گونه ناراحتى و ضرر ما، براى او سخت ناراحت کننده است؛ «عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ».

همه آن دردهای دنیایی ناپایدار که قدرت تشخیص فرصت‌ها را از ما ربوده‌اند، سخت به آنها مشغول شده‌ایم و درمان آنها را می‌جوییم از منابع و آنهایی که نه تنها به دردمان رنجور نمی‌شوند، بلکه راه درمان هم نمی‌دانند و اگر می‌دانند درمانشان کوتاه و موقتی است. این گونه است که از طبییان واقعی بدور مانده‎ایم.

فرصت رجب اگر گذشت؛ هش دار! مباد ا ماه «رَحْمَةً لِّلْعَالَمِین» را از دست بدهیم؛ مبادا که فراموش کنیم زندگی فرصتی است کوتاه برای بالیدن، اندیشیدن، فهمیدن، زیبا دیدن و در نهایت ماندگار شدن.

هدیه مسعودی