تألیف تذکره علمای شاعر/ آثار۳۰۰ عالم شیعی بررسی میشود
گروه ادب: شاعر پیشکسوت آئینی از تحقیق درباره تذکره علمای شاعر خبر داد و گفت: طبع شعری بیش از ۳۰۰ عالم شیعی در کتابی با همین موضوع بررسی شده است.
محمدعلی مجاهدی، شاعر پیشکسوت آئینی، در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) درباره اثر در دست تألیف خود گفت: در حال حاضر تذکره شاعران روحانی را در دست تحقیق دارم که کار بسیار گسترده و پژوهش تمامعیاری درباره عالمان دینی است که شعر میسرودند.
وی افزود: برخی از این عالمان صاحب دیوان شعر هستند که به صورت خطی در کتابخانهها موجود است و برخی دیگر نیز شعرهایشان به صورت تذکرههای مختلف در کتب تاریخی گوناگون آمده است.
مجاهدی با بیان اینکه تاکنون ذوق هنری و ادبی روحانیت آنچنان که باید معرفی نشده است، اظهار کرد: فکر میکنم با این کار خدمت ناچیزی انجام شود که مردم بدانند بسیاری از مراجع بزرگ شیعی چون ملااحمد نراقی، مرحوم کمپانی و بسیاری دیگر چون میرفندرسکی، شیخ بهایی و ملاصدرا طبع شعری داشتند و در سطح عالی شعر میسرودند.
این شاعر پیشکسوت در ادامه بیان کرد: بیش از 300 عالم دینی در این پژوهش مورد تحقیق قرار گرفتهاند و برگزیده آثار و نقد و بررسی آنها در این اثر ارائه میشود. همچنین معرفی آثار و شرح حال آنها نیز از بخشهای دیگر است.
وی با بیان اینکه این اثر گردآوری نبوده و حاصل کار پژوهشی و تحقیقی است، گفت: چند روز گذشته زندگینامه شیخ علینقی کمرهای را مینوشتم که بیش از 12 منبع را مشاهده و بررسی کردم تا اطلاعات لازم درباره این عالم شیعی را به دست بیاورم.
دبیر شعر آئینی کشور تأکید کرد: باید این بعد شخصیت روحانی شیعه مشخص شود و تصور نشود که روحانیت شیعه از جنبههای ذوقی و هنری برکنار بودند؛ از جمله امام خمینی(ره) که صاحب دیوان و یا مقام معظم رهبری که طبع شعر دارند و یا از مراجع فعلی چون آیات عظام وحید خراسانی، نوری همدانی، مکارم شیرازی و صافی گلپایگانی طبع شعری دارند و باید معرفی شوند.
مجاهدی در ادامه درباره طبع شعری امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب گفت: هر یک از این عزیزان جایگاه شعری متفاوتی دارند، سبک شعری مقام معظم رهبری متمایل به سبک اصفهانی (معروف به سبک هندی) است، اما سبک شعری امام خمینی(ره) عراقی است و در اشعار امام(ره) آنچه بیشتر خود را نشان میدهد، مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که به تصویر کشیده شده و در شعر رهبری نیز مقولههای اجتماعی و ولایی نمود بیشتری دارد.
