دروغ؛ عامل بزرگ جلوهنمایی/ تلاش برای منفی جلوهدادن دروغ، تنها جنبه کلامی پیدا کرده است
گروه اجتماعی: تلاش برای منفی جلوه دادن دروغ بیشتر جنبه صوری و کلامی پیدا کرده است و وجه عملی آن کمتر به چشم میخورد و این امر آفتی است که در حال حاضر گریبانگیر جامعه ما شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، ابزار بسیاری از گناهان دروغ است. اینکه افراد دروغگو بدبینی و سوءظن خاصی نسبت به همه کس و همه چیز دارند با دروغ خود را بزرگ جلوه میدهند و هزارگونه تملق میگویند.
تقویت پایههای ایمان؛ مؤثرترین راه درمان دروغ
یکی از راههای درمان دروغ این است که قبل از هر چیز باید مبتلایان را به عواقب دردناک و آثار سوء معنوی و مادی آن متوجه ساخت و نیز باید متذکر شد که اگرچه دروغ در پارهای از موارد نفع شخصی دارد ولی نفعش بسیار آنی و زودگذر است و یکی دیگر از مؤثرترین راههای درمان دروغ پرورش شخصیت در افراد و کوشش برای تقویت پایههای ایمان در دل آنان است و باید محیطهای تربیتی و معاشرتی مبتلایان را از وجود افراد دروغگو پاک کرد تا تدریجاً طبق اصل محاکات و تأثیرپذیری محیط وجود آنها از این رذیله پاک شود.
علت اصلی دروغ، عقده حقارت و خودکم بینی انسان دروغگوست و این یکی از نکات روانی است که بهعنوان روانشناسی اخلاقی در کلمات معصومین به آن اشاره شده است.
سرچشمه دروغ نیز گاهی بهخاطر ترس از فقر، پراکنده شدن مردم از دور او از دست دادن موقعیت و مقام و زمانی نیز بهدلیل علاقه شدید به مال و جاه و مقام و ... است که شخص از این وسیله نامشروع برای تأمین مقصود خود کمک میگیرد.
شکلگیری وجدان اخلاقی انسان از دوران کودکی
داوود تقوایی، مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی اراک در این رابطه در گفتوگو با خبرگزاری ایکنا با اشاره به ریشهیابی علل پذیرش و رواج دروغ در جامعه با تأکید بر اینکه وجدان اخلاقی انسان از ابتدای دوران کودکی و در خانواده شکل میگیرد، افزود: هنگامیکه جامعه از فرد انتظاراتی دارد و وی قادر به انجام وظایف محوله نباشد، یا اینکه تمایلی به ایفای آن نقش نداشته باشد، زمینههای رایج شدن دروغ فراهم میشود.
وی با اشاره به اینکه شرایط خانواده و اطرافیان در شکلگیری شخصیت انسان از کودکی نقش بسیار بالایی دارد، اظهار کرد: در واقع والدین با امر و نهیهای خود بهصورت کلامی و عملی به کودک یاد میدهند که چه کارهایی را باید انجام دهد و البته لازم به ذکر است که در همه مراحل تربیت و بهویژه در مرحله کودکی عمدتاً رفتار فرزند تحت تأثیر اعمال و رفتار تربیتکننده است.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: در این راستا فرزندان کمتر از کلام و نصیحت تأثیر میپذیرند؛ لذا بهترین توصیهای که والدین میتوانند به فرزندان خود در راه تربیت داشته باشند، عمل و رفتار خودشان است؛ بنابراین میتوان گفت اعمال ما افضلتر از کلام ماست و به قول سعدی دوصد گفته چون نیم کردار نیست.
جامعه دروغگو در بطن خود انسان دروغگو میپروراند
وی تأکید کرد: جامعه و خانواده دروغگو در بطن خود انسان دروغگو میپروراند و متأسفانه تلاش برای منفی جلوه دادن دروغ بیشتر جنبه صوری و کلامی پیدا کرده است و وجه عملی آن کمتر به چشم میخورد و این آفتی است که در حال حاضر گریبانگیر جامعه ما شده است.
تقوایی در ادامه سخنان خود اظهار کرد: معیارهای حاکم بر روابط اجتماعی مردم، عمدتاً بهگونهای عمل شده است که افراد جامعه ترغیب به دروغگویی شدهاند، هر چند بهصورت ظاهری دروغ را بهعنوان رفتاری منفی ارزیابی میکنند و بهشدت از آن نهی میکنند.
عمل نکردن به رهنمودهای قرآنی؛ علت عمده دروغگویی
مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اراک در پایان تأکید کرد: باید علت عمده دروغگویی را در عمل نکردن به رهنمودهای قرآنی دنبال کرد؛ چراکه این آموزهها جنبه عملی و کاربردی در زندگی روزمره ما پیدا نکرده است و مطمئناً اگر فضای جامعه با رهنمودهای قرآن مأنوس شود، عطر آن تمام وجوه زندگی را معطر میکند و تنها در این صورت شاهد کاهش دروغ در جامعه هستیم.
