امنیت جامعه منوط به حفظ حجاب است/ حفظ حجاب به معنای انزوای زن نیست

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، هر عملی که افراد جامعه انجام می‌دهند در نگاه کلان اثر مستقیم در اجتماع دارد زیرا جامعه از خانواده که واحد کوچک اجتماع است، تشکیل می‌شود و همان‌گونه که رفتار فرد در جامعه مؤثر است، اشخاص نیز از اجتماع و قوانین آن تأثیر می‌پذیرند.

آثار اجتماعی حجاب

حجاب علاوه بر آثار شخصی و شخصیتی، دارای آثار اجتماعی است؛ جامعه‌ای که در آن بانوان با حفظ حدود و حقوق دیگران ظاهر می‌شوند و موجب تخریب روح و جسم هم‌نوعان خود نشده و محیط آرام و امنی را برای جوانان فراهم سازند، به‌سوی سعادت و سلامت روانی پیش خواهد رفت.

اگر زنان جامعه باحجاب باشند، هم مردان از نظر طهارت روح و جسم سالم می‌مانند و هم در جامعه، سلامت خانوادگی حفظ می‌شود و محیط خانواده تحت تأثیر خودنمایی‌‌های عده‌ای از زنان بدحجاب و بی‌حجاب قرار نمی‌گیرد و هم مراکز اجتماعی مثل اداره‌ها، بیمارستان‌ها و... در کمال سلامت رفتاری خواهند بود و بزهکاری‌های اجتماعی به حداقل می‌رسد.

اشتغال زنان با حفظ حدود شرعی باشد

امام خمینی(ره) در مورد فعالیت اجتماعی و اشتغال زنان همیشه این نکته را بیان می‌کردند که «فعالیت اجتماعی، سیاسی کنید ولی حدود شرعی از جمله رضایت همسر را رعایت کنید».

بسیاری از پرونده‌های ضداخلاقی از عدم رعایت حدود شرعی نشئت گرفته است و آمار جنایی ذکر شده همواره زنگ خطری بوده که همواره اندیشه‌گران تربیتی را نگران ساخته است. یکی از آثار اجتماعی حجاب، حفظ اجتماع و سلامت اجتماعی خانواده‌ است؛ کمااینکه  بالا رفتن آمار طلاق در کشور گواه این مدعاست.

کاهش میزان ازدواج، از روزی که حجاب‌ها متحول شد

از روزی که حجاب دچار تغییر و تحول شد و آزادی‌های تعریف نشده در جامعه ما پا گرفت، سطح طلاق به مقدار نگران‌کننده‌ای بالا رفته و میزان ازدواج رو به کاهش نهاده است و این جزو آثار اجتماعی بی‌حجابی است که جامعه را در درازمدت به ورطه هلاکت می‌رساند، البته آثار مثبت حجاب و پیامدهای منفی بی‌حجابی به اینجا ختم نمی‌شود.

وقتی به صحنه تفکرات عالم نگاه می‌کنیم و بینش اسلام را مشاهده می‌کنیم، به روشنی در می‌یابیم که جامعه بشری هنگامی می‌تواند نسبت به مسئله زن و رابطه زن و مرد، سلامت و کمال مطلوب خود را پیدا کند که دیدگاه‌های اسلام را بدون کم و زیاد و بدون افراط و تفریط درک کند و کوشش کند آن را ارائه کند. اسلام می‌خواهد که رشد فکری، اجتماعی، سیاسی، علمی و بالاتر از همه فضیلتی و معنوی زنان به حد اعلا برسد و وجودشان برای جامعه و خانواده بشری حد اعلای فایده و ثمره را داشته باشد و همه تعالیم اسلام از جمله مسئله حجاب، بر این اساس است.

حجاب به معنی انزوای زن نیست

مسئله حجاب به معنی منزوی کردن زن نیست بلکه به معنای جلوگیری از اختلاط و آمیزش بی‌قید و شرط زن و مرد در جامعه است زیرا این اختلاط به ضرر جامعه، زن و مرد و به‌ویژه به ضرر زن است و حجاب به هیچ‌ وجه مزاحم و مانع فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و علمی نیست.

حجت‌الاسلام منوچهر محمدی، از کارشناسان مذهبی لرستان به‌مناسبت روز حجاب و عفاف در گفت‌وگو با ایکنا گفت: رعایت حجاب نه تنها برای انسان ارزش‌آفرین است بلکه موجب حفظ ارزش‌های انسانی در جامعه و کاهش چشمگیر مفاسد فردی و اجتماعی می‌شود.

وی ادامه داد: دین اسلام با تأکید بر ارزش‌های اخلاقی همچون عفاف و پاکدامن و حجاب و پوشش، می‌خواهد حرمت و کرامت زن در عرصه اجتماع حفظ شود و استعدادهای خدادادی او در فعالیت‌های جنسی صرف نشود. عفاف به‌عنوان یک ارزش درونی و والای اخلاقی در اخلاق اسلامی جایگاه بسیار والایی دارد و عفاف به‌عنوان عمل ظاهری نقش مهمی در حفظ هویت زن به‌دنبال دارد.

این کارشناس فرهنگی افزود: حفظ حجاب، ثمرات بسیاری دارد که آرامش روحی، استحکام پیوند خانوادگی، حفظ نسل، جلوگیری از سوء قصد و تجاوز، پیشگیری از امراض مقاربتی و روانی، پایین آمدن آمار طلاق، خودکشی، فرزندان نامشروع و سقط جنین، از بین رفتن رقابت‌های منفی و نجات او از چشم‌ها و دل‌های هوس‌بازی که امروز دنیای غرب و شرق را در لجن فرو برده است از جمله آنهاست.

حجت‌الاسلام محمدی گفت: استکبار جهانی برای دستیابی به ذخایر اقتصادی و منابع زیرزمینی کشورهای اسلامی ارزش‌های معنوی و هویت‌های دینی از جمله حجاب اسلامی را مورد تهاجم خود قرار داده است.

این کارشناس فرهنگی ادامه داد: مکتب مترقی اسلام به زنان تذکر می‌دهد که با ناز و طنازی صحبت نکنند و در کوچه و خیابان با لباس‌های زننده ظاهر نشوند. این تأکیدها برای آن است که مردم، زن‌ها را به‌عنوان افراد عفیف و پاکدامن بشناسند، موجبات آزار و اذیت آنان را فراهم نسازند، چشم طمع ندوزند و در نتیجه امنیت و آرامش قشر بانوان در سایه چادر و رعایت ضوابط شریعت و پوشش اسلامی، تأمین شود.

وی در پایان گفت: حجاب به معنای پوشش بیرونی است که با ظاهر سروکار دارد و عفاف به معنای پوشش درونی است که با عفت و باطن انسان مربوط است.