صلح با معاویه؛ مهمترین اقدام سیاسی امام حسن(ع)/ ولایتمداری؛ ویژگی بارز کریم اهل بیت(ع)
گروه اجتماعی: حجتالاسلام عسگری با اشاره به اینکه با توجه به شرایط حاکم دوران امام حسن مجتبی(ع) مهمترین اقدام سیاسی این امام بزرگوار بیعت با معاویه بود، گفت: زمینهسازی برای قیام امام حسین(ع) بهترین دستاورد این صلح بود.
حجتالاسلام حسین عسگری، امام جمعه آستانه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: امام حسن مجتبی(ع) در نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری دیده به جهان گشودند.
کرامات بینظیر امام حسن مجتبی(ع)
وی با بیان اینکه بزرگواری و کرامات ایشان بسیار بینظیر است، اظهار کرد: فضل و احسانی که ایشان نسبت به مردم و بهویژه ایتام و فقرا داشتند سبب شد که به آن حضرت لقب کریم اهل بیت(ع) داده شود.
حجتالاسلام عسگری در رابطه با کرامات آن حضرت، اضافه کرد: امام حسن(ع) در طول عمر پربرکت خویش سه بار تمامی اموال خود را بین فقرا و نیازمندان تقسیم کردند.
وی عنوان کرد: امام حسن(ع) 25 بار به حج عمره مشرف شدند و با پای پیاده فاصله طولانی بین مکه و مدینه را طی کردند؛ در حالیکه بهترین مرکبهای سواری آن عصر همچون اسب و شترهای بسیار راهوار در خدمت آن حضرت بود؛ ولی به سبب تواضع و فروتنی بسیار زیادی که داشتند، پیاده به زیارت خانه خدا مشرف میشدند.
ولایتپذیری و اطاعتپذیری محض امام حسن(ع) از حضرت علی(ع)
حجتالاسلام عسگری در ادامه ولایتمداری و اطاعتپذیری محض ایشان از پدر گرامیشان حضرت علی(ع) را از دیگر نکات برجسته شخصیتی امام حسن مجتبی(ع) برشمرد و افزود: آن حضرت در جنگهای مختلف همواره در کنار پدر بزرگوارشان بودند و برای صیانت از دین مبین اسلام با کفار و دشمنان مقابله میکردند.
وی یادآور شد: پس از شهادت امیرالمؤمنین علی(ع)، آن حضرت با بیان خطبهای دشمنشکن مردم را به مقابله با معاویه دعوت و مردم نیز با ایشان بیعت کردند.
حجتالاسلام عسگری ادامه داد: متأسفانه هنوز مدتی از این جریان نگذشته بود که سستعنصری برخی از افرادی که در جنگهای جمل، نهروان و خوارج حضور داشتند، سبب شد که امام حسن مجتبی(ع) برخلاف میل باطنی صلحنامه بیعت با معاویه را بپذیرد.
زمینهسازی برای قیام امام حسین(ع)
امام جمعه آستانه با اشاره به اینکه با توجه به شرایط حاکم آن روز مهمترین اقدام سیاسی آن حضرت بیعت با معاویه بود، گفت: زمینهسازی برای قیام امام حسین(ع) بهترین دستاورد صلح امام حسن(ع) با معاویه بود.
وی با بیان اینکه عواملی باعث شد که ایشان برای این صلح رضایت دهند، مطرح کرد: از جمله علل این اقدام این بود که مردم از جنگهای پی در پی خسته شده بودند.
صلح امام حسن(ع) با معاویه
حجتالاسلام عسگری جود خائنان و منافقان بین یاران حضرت را از دیگر علل رضایت آن حضرت برای صلح با معاویه دانست و افزود: معاویه انسانی مکار و حیلهگر بود که همواره جاسوسانی را به داخل یاران امام حسن(ع) میفرستاد و مرزهای حکومت آن حضرت را ناامن میکرد؛ لذا آن حضرت تحت شرایطی مجبور به صلح با معاویه شدند.
وی افزود: معاویه تمامی شرایط و مفاد صلحنامه را زیر پا گذاشت که همین امر موجب رسوایی و بیاعتباری او بین مردم آن روزگار شد.
حجتالاسلام عسگری مطرح کرد: این صلح مقدمهای برای قیام امام حسین(ع) بود؛ چراکه مردم را نسبت به خاندان بنیامیه بیاعتماد کرد و ارزش اجتماعی آنها از بین برد.
وی افزود: از جمله مفاد صلحنامه این بود که معاویه پس از خود کسی را بهعنوان جنشین انتخاب نکند و پس از او امام حسن(ع) و در صورت نبود ایشان امام حسین(ع) عهدهدار حکومت شوند.
حجتالاسلام عسگری با اشاره به اینکه همچنین در این عهدنامه ذکر شده بود که بخشی از مالیات و درآمد دولت در دست امام حسن(ع) قرار داده شود، اظهار کرد: از سوی دیگر در این عهدنامه ذکر شده بود که باید آبادانی کشور و خدمت به مردم در رأس برنامههای معاویه باشد و بین شیعه و غیرشیعه تفاوتی نباشد.
امام جمعه آستانه در پایان، یاد آور شد: معاویه در ابتدا تمامی مفاد صلحنامه را پذیرفت و امضا کرد؛ ولی در نهایت به هیچ یک از بندهای آن عمل نکرد و همین امر باعث رسوایی و مقدمه سقوط آنها شد.
