
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، مولای متقیان، امام علی(ع) در شب بیستویکم ماه رمضان سال چهل هجرى، با ضربت شمشیر عبدالرحمن بن ملجم مرادى، شقیترین فرد امت در مسجد کوفه به شهادت رسید.
امامان حسن(ع) و حسین(ع) به امر آن حضرت مراسم غسل و تکفین او را عهدهدار شدند و بدن شریفش را به سرزمین «غرى» در نجف انتقال دادند و شبانه پیش از سپیده صبح در همان جا به خاک سپرده شد؛ حسن(ع) و حسین(ع) و محمد(ع) پسران آن حضرت و عبدالله بنجعفر وارد قبر شدند و بنا به وصیت امام علی(ع)، اثر قبر پنهان شد و این قبر پیوسته در دولت بنیامیه پنهان بود و کسى بدان راه نمیبرد تا آنکه امام صادق(ع) در دولت بنیعباس آن را نشان داد، (تاج الموالید).

وصیتهای امام على(ع) در بستر شهادت
در کتب مقاتلالطالبین، صص 44 – 28، ابن اثیر، ج 3، صص 197 – 194، مروج الذهب، ج 2، صص 44 –40 نقل شده که: هنگامیکه ابن ملجم (لعنتالله علیه) او را ضربت زد امام علی(ع) به حسن(ع) و حسین(ع) فرمود: «شما را به تقواى الهى سفارش مىکنم و اینکه در طلب دنیا برنیایید گرچه دنیا در طلب شما برآید، و بر آنچه از دنیا محروم ماندید اندوه و حسرت مبرید و حق بگویید و براى پاداش (اخروى) کار کنید و دشمن ظالم و یاور مظلوم باشید.
شما دو نفر و همه فرزندان و خانوادهام و هر کس را که این نامهام به او میرسد سفارش میکنم به تقواى الهى و نظم کارتان و اصلاح میان خودتان؛ چرا که از جدتان(ص) شنیدم که فرمود: «اصلاح میان دو کس از انواع نماز و روزه برتر است».
خدا را خدا را درباه یتیمان در نظر آرید، هر روز به آنان رسیدگى کنید و حتى یک روز دهان آنان را خالى نگذارید و مبادا در حضور شما تباه شوند.
خدا را خدا را درباه همسایگان در نظر دارید، که آنان سخت مورد سفارش پیامبرتان هستند، پیوسته به همسایگان سفارش میکرد تا آنجا که پنداشتم آنان ارث میبرند.
خدا را خدا را درباره قرآن یاد کنید، مبادا دیگران به عمل به آن، بر شما پیشى گیرند، خدا را خدا را درباره نماز یاد کنید که آن ستون دین شماست.
خدا را خدا را درباره خانه پروردگارتان یاد کنید، تا زنده هستید آن را خالى و (خلوت) نگذارید که اگر این خانه متروک بماند دیگر مهلت نخواهید یافت.
خدا را خدا را درباره جهاد در راه خدا به مال و جان و زبانتان یاد آرید، و بر شما باد به همبستگى و رسیدگى به یکدیگر و بپرهیزید از قهر و دشمنى و بریدن از هم، امر به معروف و نهى از منکر را رها نکنید که بدان تان بر شما چیره مىشوند آن گاه دعا مىکنید ولى مستجاب نمىگردد.
اى فرزندان عبدالمطلب! مبادا شما را چنان بینم که به بهانه اینکه امیرالمؤمنین کشته شد دست به خون مسلمانان بیالایید، به قصاص خون من جز قاتلم را نباید بکشید؛ بنگرید هر گاه که من از این ضربت او جان سپردم تنها به کیفر این ضربت، یک ضربته بر او بزنید و این مرد را مثله نکنید چرا که از رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود: «از مثله کردن بپرهیزید گرچه با سگ هار باشد»، (نهجالبلاغه، نامه 47).
از وصیت دیگر آن حضرت پیش از شهادت و پس از ضربت زدن ابن ملجم ملعون: وصیت من به شما آن است که چیزى را با خدا شریک مسازید و سنت پیامبر اکرم(ص) را ضایع مگذارید؛ این دو ستون را به پا دارید و این دو چراغ را افروخته بدارید تا از جاده حق منحرف نشوید.
هیچ نکوهشى متوجه شما نیست، من دیشب یار و همدم شما بودم و امروز مایه عبرت شما گشتهام و فردا از شما جدا خواهم شد، خداوند من و شما را بیامرزد؛ اگر زنده ماندم خودم صاحب اختیار خون خود هستم و اگر فانى شدم فنا میعادگاه من است و اگر بخشیدم بخشش مایه تقرب من به خدا و نیکویى براى شماست.
به خدا سوگند هیچ حادثهاى ناگهانى از مرگ به من نرسید که آن را ناخوش دارم، و نه هیچ وارد شوندهاى که ناپسندش دانم و من تنها مانند جوینده آبى بودم که به آب رسیده و طالب چیزى که بدان دستیافته است؛ «و آنچه نزد خداست، براى نیکان بهتر است»(نامه 23 نهجالبلاغه)
از این که امیرالمؤمنین(ع) فرمود: «به خدا سوگند هیچ حادثهاى ناگهانى از مرگ به من نرسیده که...» معلوم میشود که امام(ع) پیوسته از روى شوق در انتظار شهادت به سر میبرده و میدانسته است که آنچه پیامبر راستگوى امین(ص) به او خبر داده ناگزیر فراخواهد رسید چنانکه قیامت آمدنى است و شکى در آن نیست و وعده او ترک و تخلف ندارد.
امام علی(ع)، با دلى پرصبر در انتظار آن بود و بنا به نقل گروهى از دانشمندان مانند «ابنعبدالبر» و دیگران، امام علی(ع) میفرمود: «شقیترین این امت از چه انتظار میبرد که این محاسن را از خون این سر سیراب سازد؟» و بارها میفرمود: «به خدا سوگند که موى صورتم را از خون بالاى آن سیراب خواهد کرد».

حجتالاسلام میرزایی مسئول عقیدتی ـ سیاسی تیپ 57 سپاه حضرت ابوالفضل(ع) لرستان در گفتوگو با خبرگزاری قرآن(ایکنا) از لرستان ضمن تسلیت فرا رسیدن ایام شهادت حضرت علی(ع)، گفت: سه نفر از خوارج به نامهای عبدالرحمن بن ملجم مرادی، برک بن عبدالله و عمرو بن بکر تمیمی علت کشته شدن خوارج را امیرالمؤمنین(ع)، معاویه و عمرو عاص میدانستند.
وی یکی از مهمترین ویژگی امام علی(ع) را عدالت برشمرد و گفت: امام علی(ع) الگوی جهان در عدالت است زیرا او در عدل، قسط و عدالت سرآمد است و حاضر نبود با هیچ مقام و ثروتی، حقی را از کسی تضییع کند و حتی گندمی را به زور از دهان مورچهای بازستاند.
مسئول عقیدتی تیپ 57 سپاه حضرت ابوالفضل(ع) لرستان تصریح کرد: اگر عدل امام علی(ع) در زندگی بشر الگو قرار میگرفت شاهد این همه ظلم در جهان نبودیم اگر چه وظیفه ما شیعیان این است که پیروی واقعی امام علی(ع) باشیم و با رفتار و منش خود برگرفته از شخصیت امام علی(ع) جهان را برای ظهور مصلح و موعود آماده کنیم.
حجتالاسلام میرزایی با اشاره به اهمیت معرفت حضرت علی(ع) بیان کرد: شناختن امیرالمؤمنین(ع) در عقاید اسلامی از اهمیت بسیاری برخوردار است. اگر آن حضرت را شناختیم، همه را شناختهایم و حضرت ولی عصر(عج) را شناختهایم و اگر در شناخت حضرت مهدی(عج) مشکل داریم، به خاطر این است که امیرالمؤمنین علی(ع) را نشناختهایم.
وی در پایان اظهار امیدواری کرد که مردم ولایی استان لرستان با حضور پرشور خود در مساجد، باعث افزایش معنویت در شبهای قدر شوند.