کد خبر: 1430770
تاریخ انتشار : ۲۷ تير ۱۳۹۳ - ۱۱:۴۶

نشست بررسی ابعاد پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در همدان برگزار شد

گروه اجتماعی: نشست بررسی ابعاد پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در جمع کارکنان حوزه هنری استان همدان پنج‌شنبه، ۲۶ تیر با حضور رئیس حوزه هنری استان و رضا میرزایی، یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس همدان برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از همدان، رضا میرزایی،  یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس همدان پنج‌شنبه، 26 تیر در نشست بررسی ابعاد پذیرش قطعنامه 598 در جمع کارکنان حوزه هنری استان همدان اظهار کرد: نظام سلطه از ایران به عنوان پایگاهی برای چپاول کشورهای منطقه و همچنین خودِ ایران استفاده می‌کرد، پس از انقلاب و ارائه الگوی اسلامی جدید و مستقل در ایران، کشورهای منطقه و جهان مخالفت خود را با این الگو ابراز کردند.

وی افزود: این کشورها در ابتدا سعی کردند با بحران‌سازی در مناطقی نظیر کردستان، بلوچستان، اهواز و... جلوی این الگوسازی را بگیرند و وقتی نتیجه نگرفتند، با هماهنگی با رژیم بعث عراق، اختلاف پیشین ایران با عراق برسر حاکمیت اروندرود را پیش کشیده و جنگی را بر ایران تحمیل کردند.

میرزایی خاطرنشان کرد: دشمن از این حمله سه هدف ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی در ایران، جداکردن خوزستان از ایران و ضمیمه کردن آن به خاک عراق به عنوان دست‌مزد و بر سرِکار آوردن دولتی دست‌ نشانده در ایران که در نتیجه آن کردستان نیز از ایران جدا می‌شد را دنبال می‌کرد.

این فرمانده دوران دفاع مقدس همدان ابراز کرد: با توجه به اینکه تمام اطلاعات محرمانه نظامی ارتش ایران نظیر تعداد و نوع سلاح‌ها، تعداد نفرات و... در دست دشمن بود، توانست 15هزار کیلومتر مربع از خاک ایران را اشغال کرده و 15هزار کیلومتر مربع دیگر را نیز زیر آتش بمباران خود بگیرد.

وی افزود: این عضو دفتر مرکزی راویان نور ادامه داد: با انجام عملیات بیت‌المقدس و آزادسازی خرمشهر، تمام حامیان عراق در جنگ از کمک به وی پشیمان و خواستار پایان جنگ شدند، حال آنکه تا پیش از آن فقط نظاره‌گر و حامی عراق بودند و بعد از این عملیات بود که قطع‌نامه‌هایی مبنی بر اتمام جنگ، و بدون اشاره به بازپس دادن پنج هزار کیلومتر از سرزمین‌های اشغال‌شده به ایران و یا پرداخت غرامت جنگ صادر می‌شد.

وی تصریح کرد: هدف آنها هم از این قطعنامه دادن فرصت به عراق جهت بازیابی توان و حمله مجدد به ایران و همچنین جنگ‌طلب نشان‌دادن ایران بود، اما امام خمینی(ره) به صلح پایدار فکر می‌کرد؛ با گذشت چند سال از آغاز جنگ تحمیلی، قوا و تجهیزات ایران کم شده ‌بود، اما توان ارتش عراق در مقایسه با زمان آغاز حمله، چهار برابر شده‌ بود.

میرزایی عنوان کرد: برد موشک‌های تحویل‌داده‌شده به عراق افزایش یافته و اگر جنگ بیش از این ادامه پیدا می‌کرد دشمن حتی می‌توانست تهران را هم بمباران شیمیایی کند و به دلیل اینکه دشمن داشت کم‌کم به سه هدف ذکرشده می‌رسید و اصل نظام در خطر نابودی قرار گرفته‌ بود، امام خمینی(ره) مجبور به پذیرش قطع‌نامه 598 سازمان ملل شدند.

وی افزود: چون این تنها قطعنامه‌ای بود که در آن از طرفین درگیر خواسته شده‌ بود تا به مرزهای بین‌المللی خود بازگردند، کما اینکه به تنبیه متجاوز اشاره چندانی نشده‌ بود، در این زمان عراق که پس از هشت سال جنگ با ایران چیزی نصیبش نشده‌ بود و به دلیل حمایت‌های کشورهای مختلف دنیا نیز از ارتش زمینی قوی‌ای نیز برخوردار شده‌ بود، تصمیم گرفت به کویت حمله‌ کند و برای اینکه خیالش از طرف ایران راحت شود، هم به مرزهای بین‌المللی خود برگشت و هم قطع‌نامه الجزایر مربوط به حاکمیت اروند را مجددا پذیرفت.

captcha