اسلام آوردن حضرت حمزه(ع)، خیزش مهمی در اهل مکه ایجاد کرد

حجت‌الاسلام والمسلمین طاها آل‌کثیر، محقق علوم اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، در خصوص شخصیت حضرت حمزه(ع) با بیان اینکه شخصیت‌هایی که در دوران جاهلیت از یک جایگاه ویژه برخوردار بوده‌اند، بیشتر از قبیله قریش و عشیره بنی‌هاشم بوده‌اند، گفت: خانواده ابوطالب از سرآمدترین و پرافتخارترین خانواده‌ دوران پیش از ظهور اسلام و حتی پس از اسلام بوده است.

وی با بیان اینکه 15 شوال سالروز به شهادت رسیدن حضرت حمزه(ع) است، گفت: اسلام آوردن حمزه بن عبدالمطلب(ع) خیزش مهمی در جامعه اهل مکه ایجاد کرد و این موضوع افرادی را که تازه به دین اسلام پیوسته بودند را خشنود کرد.

این محقق علوم دینی با بیان اینکه پس از درگذشت عبدالمطلب عموی پیامبر(ص)، دشمنان اینگونه پنداشتند که شخص پیامبر(ص) حامی خود را از دست داده، گفت: بر این اساس و با اسلام آوردن حضرت حمزه(ع) یک رویداد بسیار مهمی میان دشمنان رخ داد و این موضوع اضطراب بسیاری میان آنها به‌وجود آورد.

آل‌کثیر با اشاره به یک موضوع تاریخی مبنی بر اهانت ابوجهل (ابوالحکم) در کنار خانه کعبه به شخص پیامبر(ص) گفت: در این لحظه حضرت حمزه سیدالشهدا(ع) که در حال بازگشت از شکار بودند موضوع اهانت ابوجهل را درمی‌یابد که در کنار خانه کعبه این شخص گستاخ را می‌زند.

وی با بیان اینکه حمزه(ع) جزو سرشناس‌ترین و نام‌آورترین مسلمانان جنگ بدر بوده است، افزود: در زمینه فرهنگی نیز به ایشان تعدادی شعر نسبت داده‌اند ولی در مجموع از این شخص بزرگوار به‌عنوان یک شاعر به‌صورت رسمی یاد نشده است، اما با توجه به اینکه کلام عرب به‌صورت شعر بوده است اشعاری اندک به ایشان نسبت داده‌اند.

این محقق علوم دینی با بیان اینکه شخصیت حمزه(ع) پس از اسلام آوردن این را نشان می‌دهد که ایشان نسبت به معتقدات دین بسیار تعصب داشته‌اند و بزرگواری‌های ایشان را باید از شخص پیامبر(ص) شنید، گفت: پیامبر(ص) در خصوص حمزه(ع) فرمود: بهترین عموهای من حمزه و بهترین برادرانم علی است.

آل‌کثیر با بیان اینکه یکی از افتخارات خطبه‌های هر معصوم میان مردم انتصاب به حضرت حمزه(ع) بوده است، گفت: این موضوع را می‌توان در بسیاری از اشعار حضرت امیر(ع)، احتجاج امام حسین(ع) با مردم کوفه و خطبه امام سجاد(ع) در شام شاهد بود.

وی با اشاره به آیه 219 سوره بقره «یَسْأَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ...» گفت: در تفاسیر آمده است که شراب‌خواری به‌صورت قطعی تحریم نشده بود‌، بسیار بعید و از نظر دور است که شخصیت مقدس و پاک حضرت حمزه(ع) آلوده‌ این ناپاکی‌ها حتی پیش از اسلام آوردن باشد، همه موضوعاتی که این روزها در حال ترویج هستند جهت تخریب این شخصیت بزرگوار بوده است، اساساً خانواده ابوطالب خود را آلوده این لغزش‌ها نمی‌کردند.

این محقق علوم دینی در خصوص چگونگی شهادت این بزرگوار گفت: در جنگ احد در حالی که اسلام در حال ظفر یافتن بر دشمنان بود تعدادی از مسلمانان که وظیفه حمایت را داشتند به هوای غنیمت جایگاه خود را ترک کرده و به‌سوی محل دیگری رفتند، در این هنگام در هیاهوی دوباره جنگ، «وحشی» غلام هند همسر ابوسفیان، آن حضرت را به‌صورت غافلگیری به شهادت رساند.

آل‌کثیر در خصوص اینکه هند همسر ابوسفیان، اقدام به خوردن جگر حضرت حمزه(ع) کرده، افزود: پس از پایان یافتن جنگ احد هند برای انتقام خون پدر و برادر خود به سمت حضرت حمزه(ع) رفت تا جگر او را بخورد اما به اذن خداوند کبد حضرت حمزه(ع) به‌صورت جسمی بسیار سخت درآمد و این اتفاق صورت نگرفت.

وی گفت: پیامبر(ص) در سوگ عموی خود بسیار گریست و لقب سیدالشهدای اُحُد را به ایشان عطا کرد و فرمود: حمزه سیدالشهدای مردمان است اما به جز پیامبران و اوصیا که در این جا موضوع سیدالشهدا بودن امام حسین(ع) بر تمام شهدای تاریخ مطرح می‌شود.