
جعفر تابان، مدرس دانشگاههای اراک در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به مقوله شادی از منظر قرآن با اشاره به زندگی و سیره ائمه(ع)، گفت: اگر نگاه اجمالی به تاریخ اسلام داشته باشیم مشاهده میکنیم که زندگی آنها تک بعدی و عاری از احساسات و عواطف نبوده است.
وی اظهار کرد: پیشوایان دینی ما نیز مانند سایر انسانها دارای مراسم شادی و سرور بودند؛ همانگونه که غم و اندوه را تجربه میکردند، مانند سایرین کار و تلاش میکردند و درآمد کسب میکردند و به طو کلی انسانهای چند بعدی بودند.
درصد امید به زندگی افراد مؤمن به آینده
مدرس دانشگاههای اراک یادآور شد: اساساً یکی از کارکردهای مهم دین در زندگی انسانها ایجاد شادی است بهگونهای که امروزه ثابت شده است که مؤمنان واقعی نسبت به انسانهایی که مقید به دین نیستند شادترند و در نتیجه درصد امید به زندگی در آنها بالاتر است.
تابان تأکید کرد: مؤمنان بهدلیل اینکه زندگی را در دنیا خلاصه نمیکنند و ایمان به آخرت دارند از غم و اندوه دنیایی کمتر تأثیر میپذیرند در مقابل انسانهایی که زندگی را در مادیات و دنیای فانی میبینند با هر شکستی کوچک یا بزرگ دچار اندوه میشوند و یأس آنها را فرامیگیرد.
وی گفت: عدهای با تکیه بر آیه 76 سوره قصص که میفرماید؛ «... إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ؛ خدا شادىکنندگان را دوست نمیدارد» اسلام را مخالف با هرگونه شادی و تفریح معرفی میکند و با استناد به این آیه از قرآن در میان مسلمانان ایجاد شبهه میکنند.
تابان یادآور شد: آیه 76 سوره قصص و چندین آیه پس از آن به بیان داستان قارون پرداخته شده که به دلیل زیادهروی در خوشگذرانی و ایجاد فساد و ظلم، قوم او به وی هشدار دادند که خداوند شادیکنندگان را دوست نمیدارد، بنابراین لازم است در تفسیر این آیه به کل داستان توجه شود.
شادی مورد مذمت اسلام
مدرس دانشگاههای اراک در پایان اظهار کرد: با تفکر در این آیه متوجه میشویم که شادی که مورد مذمت اسلام است آن شادی است که موجب فساد و ظلم در جامعه باشد و از طرفی با مشاهده تاریخ و اطلاع از شیوه زندگی پیامبر(ص) متوجه میشویم مزاح، نظافت و شادی سالم بسیار مورد تأکید اسلام قرار گرفته است.