
حجتالاسلام مجتبی الهینیا، مدرس حوزههای علمیه اراک در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: هر اتفاقی که در جامعه رخ میدهد نتیجه میزان تلاش و فعالیت از دوران کودکی است و در زمینه گسترش قرآن نیز از این قاعده مستثتی نیستیم.
آغاز فعالیت آموزش قرآن از سنین کودکی
وی اظهار کرد: هر فعالیت قرآنی که میخواهیم انجام دهیم باید از مهد کودک تا سنین راهنمایی انجام شود؛ چراکه شکلگیری شخصیت انسان در این مقاطع سنی اتفاق میافتد و بر این اساس باید باانگیزهترین و باسوادترین معلمان را در این دورهها برای کودکان درنظر بگیریم و به لحاظ مالی هم از آنها حمایت کنیم.
وی ادامه داد: اگر از پایه با بهکارگیری معلمان متخصص و مذهبی، درست و اصولی، دین و قرآن را به کودک و نوجوان معرفی کنیم در دوران جوانی و بزرگسالی با مشکل مواجه نخواهیم شد و نیازی به هزینههای هنگفت برای اصلاح باورها و رفتارهای غلط بزرگسالان نخواهیم داشت.
آثار ناخوشایند آموزشهای قرآن در بزرگسالی
حجتالاسلام الهینیا با اشاره به اینکه معلمان میتوانند تأثیر باورنکردنی در آینده جامعه داشته باشند، اظهار کرد: ذهن کودک همواره پذیرفتن و نقش بستن است؛ لذا ارائه آموزههای نادرست در این سنین بزرگسالی آثار ناخوشایندی در این سنین خواهد داشت.
مدرس حوزههای علمیه اراک با اشاره به اینکه احادیثی درباره تربیت کودک به ما رسیده است، افزود: درباره اهمیت سن تربیت پیامبر(ص) میفرماید؛ «فرزند، هفت سال مولی، هفت سال بنده، و هفت سال وزیر است، پس اگر در سال بیست و یکم روحیات او مورد رضایت تو بود، شکر خدای نما والا واگذار که در پیشگاه خدا معذوری».
وی گفت: یک نهال را تا یک مقطعی میتوان شکل و حالت داد ولی پس از اینکه تنومند شد دیگر نمیتوان آن را از مسیر رشدش خارج کرد، بنابراین تمامی تلاش ما باید در دورههایی باشد که در حدیث پیامبر(ص) نیز به آن اشاره شده در غیر این صورت با اقدامات فرهنگی در دانشگاهها کار به جایی نخواهد رسید.
حجتالاسلام الهینیا تأکید کرد: انس با قرآن و دین نیز امری مستثنی از امور تربیتی نیست و باید در سنین کم آموزش داده شود؛ چراکه گرایش به دین و قرآن در سنین جوانی بسیار مشکل خواهد بود.
کمکاری اولیاء و مربیان در راستای آموزش کلام وحی
مدرس حوزههای علمیه اراک در پایان تصریح کرد: وضعیت امروز دانشجویان و والدین دورمانده از قرآن حاصل کمکاری اولیا و مربیان از دوران دبستان و راهنمایی است و اگر قرار باشد این کم کاری درباره نسل امروز کودک و نوجوان اتفاق بیافتد در آینده وضعیت بهتری نخواهیم داشت.