
در روزگارانی که دختر ارزشی نداشت؛ دختری که وجودش مقدمه پدیدآیی مرد است؛ همان مردان حرمتِ ارزشش را نادیده گرفته و آن را به تاراج بردند و این گونه خودِ دختر را برایش تعریف کردند که «طفیلی مرد است» و«در خلقت از او کمتر» و « به مدارج اخلاقی و طی مسیر کمال دسترسی ندارد» و ... و مشقتهایی بر وجود دختران در گذر زمان گذشت.
در بدو تولد با گودالهایی روبرو بود که جان پاکش را میخواندند؛ و اگر هم جان پاکش از مرگ رها میشد، زندگیای را تجربه میکرد که مرگ را آرزو میکرد؛ از آزادی محروم بود. در اموالش اجازه تصرفی نداشت، گاه به ازدوجهای محارم تن میداد و در جاهای دیگر حق زنده ماندن یا مرگش را مردش تعیین میکرد که با فوت آن مرد، همسرش نیز باید به همراهش زنده به گور میشد و ... زیادند واقعیتهای تلخ دیگر تاریخ در این باره.
در این شرایط و جو ظلمتزده بود که رسول خدا(ص) ندای رهایی سر داد، ندای رهایی مظلومان و از آن جمله دختران. رسول رحمت(ص) فرمود: «البَناتُ هُنَّ المُشفِقاتُ الُمجَهَّزاتُ المُبارَکاتُ؛ این دخترانند که دلسوز و مددکار و با برکتند»، (منتخب میزان الحکمة).
خداوند پندارهای غلط را پاسخ داد، پندار کمبودنش در خلقت را از مرد اینگونه جواب داد: «یَأَیهَا النَّاس اتَّقُوا رَبَّکُمُ الَّذِى خَلَقَکم مِّن نَّفْسٍ وَحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنهَا زَوْجَهَا وَ بَث مِنهُمَا رِجَالاً کَثِیراً وَ نِساءً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِى تَساءَلُونَ بِهِ وَ الاَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلَیْکُمْ رَقِیباً؛ ای مردم! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهیزید! که همه شما را از یک انسان آفرید؛ و همسر او را (نیز) از جنس او خلق کرد؛ و از آن دو، مردان و زنان فراوانى (روى زمین) منتشر کرد. و از خدایى بپرهیزید که (همگى به عظمت او معترفید و) هنگامى که چیزى از یکدیگر مىخواهید نام او را میبرید، (و نیز) از خویشاوندان خود (یعنى قطع ارتباط با آنها) پرهیز کنید، زیرا خداوند مراقب شما است»؛ (سوره نساء آیه یک)، خداوند همسر او را از جنس او یعنی جنس بشر آفرید و معنی روشن است که همسران شما از جنس شما آفریده شدند نه از اعضای بدنتان (تفسیر نمونه).
جوامع پیش از اسلام الگو شدن و به کمال رسیدنش را نیز نفی کرده بودند که خداوند این عقیده را نیز پنداری غلط بیان میکند آنجا که یک زن را برای همه مردان و زنان مؤمن بهعنوان «الگو و اسوه» معرفی میکند: «وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِینَ آمَنُواْ امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ؛ و خداوند براى کسانى که ایمان آوردهاند، به همسر فرعون مثل زده است»؛ (سوره تحریم آیه 11) و با دقت در آیه پیامش دریافت میشود که لازم نیست الگو، پیامبر یا امام معصوم باشد و لازم نیست سابقه توحیدى داشته باشد. همسر فرعون، نه معصوم بود و نه موحّد، بلکه با دیدن معجزه حضرت موسى(ع) ایمان آورد. در معرّفى الگو و تجلیل از شخصیتها، فرقى میان زن و مرد نیست؛ چنانکه در این آیه، همسر فرعون معرّفى مىشود، (تفسیر نور).
فاطمه مکوندی، فعال قرآنی شهرستان ماهشهر با اشاره به این سخن گهربار امام خمینی(ره) که فرمودند از دامن زن مرد به معراج میرود، به خبرنگار ایکنای خوزستان گفت: نامگذاری روز دختر همزمان با ولادت حضرت معصومه(س)، با توجه به شخصیت والای آن حضرت و جایگاه علمی ایشان، بیانگری برای جایگاه زن و به ویژه دختران است.
وی اظهار کرد: با نظر به اینکه دختران دارای روحیه عاطفی و حساسی هستند و با توجه به شرایط بلوغی آنها، نیازمند توجه بیشتری از سوی خانواده و جامعه هستند، امروزه در جامعه ما با وجود تلاشهایی که در این راستا صورت گرفته است، بازهم شاهد این واقعیت هستیم که دختران در جامعه ما آنگونه که شایسته یک دختر مسلمان است به شناخت جایگاه وجودی خویش دست نیافتهاند که این موضوع نیازمند تلاشهای جدی است.
مدیر مؤسسه حجت خاتم ماهشهر افزود: تلاش در راستای نهادینهسازی این شناخت باید از محیط خانواده آغاز شود و در این مسیر باید از افراط و تفریط دوری کرد و در حد متعادل این شناخت را به نتیجه رساند.
مکوندی گفت: با دقت در شخصیت و زندگی حضرت معصومه(س) در مییابیم که آن بانو با برخورداری از این شناخت، موضع خود را در پیروی از ولایت بهخوبی به مصداق عمل تبدیل کرد و تکلیف خود را در امر ولایت به سرانجام رساند.
وی ادامه داد: دختران امروز ما نیز وقتی الگوی خود را آن بانوی بزرگوار تعریف کنند، از انحرافات مصون شده و میتوانند به لحاظ شخصیتی و با طی مدارج علمی در جامعه به کمال شایسته خود دست یابند و در ابعاد مختلف به مدارج عالی برسند.
این فعال قرآنی با بیان اینکه ورود دختران به عرصههای فرهنگی از اقبال بیشتری برخوردار است، توضیح داد: از آنجا که در ارتباط با دختران و تربیت نسلها توسط آنها وارد مقوله انسانسازی میشویم، لازم است دختران در عرصههای فرهنگی حضور فعالتری داشته باشند تا رشد کرده و بتوانند فرزندان شایستهای را پرورش دهند که البته این امر در جامعه نیازمند تلاش همگانی از سوی همه افراد در سطوح و مقامات مختلف است.