کویر ایران سال‌هاست با باران کریمه اهل بیت(س) سیراب می‌شود

کویر ایران سال‌هاست با باران کریمه اهل بیت(س) سیراب می‌شود و چشمه‌های گم شده بندگی به دریایی تبدیل شده برای حیات دوباره حیا.

آری! بانویی متولد می‌شود که زینب‌گونه واژه خواهر را تعریف کرد و ولایت را در رگ خشکیه ایمان تزریق کرد.

عمه سادات متولد می‌شود تا کوچه‌های غریب مدینه، به عطر دل‌انگیز بانویی دیگر معطّر ‏گردند و یاس‌های سیلی خورده بار دیگر شکوفا شوند.

بارگاه زیباییش، پناهگاه منتظرانی است که در جمکران بیتوته می‏‌کنند و برای ظهور گل نرگس، دعا می‏‌کنند نامش فاطمه است و معصومیتش در نگاه برادر تفسیر شد.

معصومه(س) غریبی است در غربت نگاه‏‌هایی که انس گرفته‌اند به قصه بلند ظلم.

معصومه(س)، غزل بلند ارادت به ولایت است.
و معصومه ... تبسم مدینه است در تپش عارفانه تعبد.

و چه زیبا روز میلادش را روز دختر نامیدند که اسوه‌ای است برای پرنیان و رایحه نجابتش ریحانه‌ای است بهشتی.

معصومه(س) دختر امامت ، خواهر امامت و عمه امامت است... دختری با نام فاطمه و از جنس صبر زینب.

حالا مدینه تا قم شده است خلاصه تمام کرامات کریمانه اهل بیت(س). مدینه ای که سوره بقیعش در قرب بارگاه معصومه(س) تلاوت می‌شود تا مظلومیت مقربان خدا در ثانیه‌های انتظار معنا شود.

یادداشت از سعیده مجتهدی/ استان مرکزی