تدبر در قرآن لازمه کار مربیان قرآنی است
گروه فعالیتهای قرآنی: اگر مربی قرآن با قرآن اُنس داشته باشد و فعالیت خود را فقط بهعنوان یک شغل نبیند نتیجه خوبی خواهد داشت، نهتنها مربیان، بلکه خانواده و کل جامعه باید قرآن را الگو قرار داده و عامل به قرآن باشند.
توران فرزامیفر، مدیرعامل مؤسسه قرآنی معراج دورود در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، نقش خانواده در آموزش قرآن به کودکان را کاربردیترین راه دانست و گفت: کودکان ما فقط چند ساعت از روز را در مؤسسات هستند و بیشتر زمان خود را در خانه و در کنار خانواده میگذرانند، کودکان ذهن پاکی دارند و بهراحتی تأثیرپذیرند، پس اگر محیط خانواده از نظر فرهنگی و قرآنی غنی باشد، مسلماً نتیجه بهتری را در پی دارد؛ به همین دلیل ما، در مؤسسهها علاوهبر کودکان سعی در آموزش والدین هم داریم.
وی ایجاد جذابیت در آموزش قرآن را مهم دانست و اضافه کرد: امروزه جذابیت قرآن برای کودکان و نوجوانان کم شده، به همین دلیل یک سرمایه معنوی یا مادی برای آموزش قرآن بهویژه به کودکان لازم است، چرا مسئولان به تمام رشتهها اهمیت میدهند ولی از لحاظ جایگاه قرآنی کملطفی میشود.
این فعال قرآنی تهاجم فرهنگی را تأثیرگذارترین مسئله روی کودکان ما دانست و اضافه کرد: امروزه تمام خانودهها با استفاده از ماهواره یا بازیهای رایانهای که گاهاً خود خانوادهها از مضرات آن بیاطلاع هستند و این عدم آشنایی با رسانهها سبب جذب کودک به سمت فرهنگ غرب شده و از فرهنگ و مقدسات کشور و دین خود دور میشوند، و همانند گرگهایی هستند که به خانهها وارد شده و اگر بخواهیم کودکان ما با راه و فرهنگ قرآنی آشنا باشند و احساس آرامش کنیم باید با فرهنگ قرآنی عجین شویم و سرگرمیهای مفید در محیط خانواده بهوجود آوریم.
فرزامیفر با اشاره به اینکه مربی مهمترین عنصر در آموزش قرآن است، ادامه داد: امروزه در سازمانهایی همچون آموزش و پرورش میبینیم که مربیان قرآنی نیستند، یعنی تخصص کافی در زمینه برخورد با کودکان و آموزش قرآن را ندارند، تدبر در قرآن از مهمترین ارکان آن است پس اگر مربی خود با قرآن اُنس داشته و به آن اعتقاد داشته و آن را فقط بهعنوان یک شغل نبیند نتیجه خوبی خواهد داشت، نه تنها مربیان بلکه خانواده و کل جامعه نباید خادم قرآن باشند بلکه قرآن را الگو قرار داده و عامل قرآن باشد.
مدیرعامل مؤسسه قرآنی معراج در پایان با اشاره به آیاتی از سوره آل عمران گفت: خداوند در این آیات هدف از خلقت ما را پرستش و عبادت خود میداند و با این کار تقوا بهدست میآید و در نهایت آدمی به آرامش میرسد، با خواندن همین آیات و درک آنها هم خداوند را پرستش میکنیم و همه به آرامش میرسیم.
