عید قربان؛ جشن رهایی از اسارت نفس و سرآغاز حکومت توحید

عید قربان جشن رهایی از اسارت نفس است و روز اوج بندگی و سرآغاز حکومت توحید. آری! قربانى کردن، نماد شکرگزارى است و نردبان تقرب تا ملکوت...عید قربان سر بریدن حرص و ریختن خون بخل است و این روز جلوه پرشکوه تعبد در برابر خالقی است که عاشق‌پیشگی خاکسارى مردان حق‌گرا و عابدش را به نظاره نشسته است.

عید قربان، عید سربلند بیرون آمدن از امتحان عبودیت است.عید دل از تیرگی‌‏ها شستن است و تن سپردن به پاکى آب‌‏هاى طهارت. ابراهیم صداقت عشق خود را با هدیه جان اسماعیل به جانان به کائنات، آسمانیان، زمینیان به تصویر کشید.

جسم خاکی و روح افلاکی ابراهیم در مسلخ عشق زانوی اطاعت و ادب زد و با قربانی کردن اسماعیلش به عرش و ملکوت رسید. عید قربان نزول فیض رب‌العالمین است بر آنان که حج درونى خود را با  قربانى‏کردن نفس کامل کردند.

و ابراهیم، شکوه لحظه ایثاراست آن هنگام که هدیه‌‏اى به نازکى گلوی اسماعیل را پیش کش محبوب کرد. قربان روز رویارویى انسان با شیطان است. روزی که باید اسماعیل وجود را در پیشگاه معبود قربانی کرد تا به شکوفایی ایمان و یقین رسید.

و برای قربانی کردن اسماعیل تیغى تیزتر از فراموشى خویشتن نیست و تنها کسانى فراموش نمی‌‏شوند که خود را از یاد ببرند مانند ابراهیم که برای همیشه در تاریخ بندگی نامش ماند.

عید قربان تصویری از عاقلانه‏‌ترین جنون‏ دلدادگى‏ است. روزی که آنچه هست، معرفت است و نه مصلحت. قربان، روز جهاد اکبر است و روز بردن جان عزیز خویش به قربان‏گاه عشق و گذشتن از همه چیز به خاطر او! عید قربان، عید شرافت آدمی است و کرامت انسانیش و عید سربلند بیرون آمدن از امتحان عبودیت.

سعیده مجتهدی/ شعبه استان مرکزی