
فریبا بهمنی، مدیر مؤسسه قرآنی شهدای بهمنی اهواز در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، درخصوص اهمیت تربیت کودکان، گفت: در مقوله تربیت کودکان توجه به مقطع سنی او اهمیت بسزایی دارد، بنابراین لازم است که در مرحله اول به این مهم توجه شود که کودک درکدام مقطع سنی است.
انتظارات والدین خارج از محدوده توان کودک تعریف نشود
وی ادامه داد: در همان راستایی که به سن کودک در امر تربیت توجه میشود، لازم است والدین انتظارات خود را در همان سطح تنظیم کنند؛ برای مثال باید از یک کودک سه ساله در همان طراز سنیاش انتظار برود و انتظارات والدین خارج از محدوده توان او تعریف نشود. بهترین بیان در تحقق این مصداق توجه به سخن امام صادق(ع) است که فرمودند: کودک، هفت سال اول همانند پادشاه است. البته این تعریف برای هفت سال اول به این معنا نیست که او مجاز است هر کاری بکند و پدر و مادر هیچ اقدامی نکنند.
این مدرس قرآن گفت: یکی از اصولی که در تربیت کودک باید مدنظر قرار گیرد توجه به اصل عدم درک آینده برای کودک است. به این معنی که ذهن انسان در سنین کودکی آمادگی لازم جهت شناخت و درک صحبت از آینده را ندارد؛ مثلاً وقتی که کودک از ما تقاضایی میکند و برآورده شدن درخواست او را به آینده موکول میکنیم، چون سیستم مغزی آیندهنگری در کودک هنوز رشد نکرده است، سخن ما از آینده برای او مفهومی ندارد.
بهمنی تاکید کرد: لازم است که مادر و مربی و به طور کلی دستاندرکاران تربیت کودک دانش خود را در این زمینه افزایش داده تا او را در این سن با مسئله آیندهنکری درگیر نکند. با بیان این مطلب روشن است در تربیت کودک اصل توجه به سن او و تنظیم انتظارات مربی و والدین همسطح آن مقطع سنی، ضرورتی است که باید در تحقق آن از افراط و تفریط بدور بود.
سهم قابل توجه تربیت فرزندان، در سنین کودکی محقق میشود
وی با اشاره به اینکه برای رسیدن به نتیجه مطلوب در تربیت، سهم بیشتری از تربیت در سنین پایین محقق میشود، گفت: رفتارهای کودک در سنین بالاتر از دوران کودکی متأثر است که در این زمینه باید به تربیت وی در حیطه اجتماعی و اعتقادی و دیگر ابعاد زندگی توجه شود؛ زیرا رفتارهای آینده کودک در این زمینهها برگرفته از انتظارات ما در سنین تربیت اوست.
مدیر مؤسسه شهدای بهمنی اهواز اظهار کرد: در تربیت اعتقادی کودک باید به مسائل دینی توجه ویژه شود و زمینه آشنایی کودک با دین را در سنیین کودکی محقق ساخت تا این کودک در سالهای بالاتر ناآشنا با مسائل دینی نباشد. متأسفانه بیشتر والدین این مرحله را با این استدلال سپری میکنند که فعلاً کودک دارای سن کمی است و برای تربیت و پرورش او در زمینه دین نباید در سنین پایین اقدام کرد.
پیشفرض آماده نبودن کودک برای تربیت دینی، آینده وی را با مشکل مواجه میسازد
وی در بیان اهمیت توجه به مسائل دینی، ادامه داد: عمل به این پیشفرض که کودک آماده تربیت دینی نیست، کودک را در آینده با مشکل روبه رو میسازد و هنگامیکه با مشکلات محیطی و اجتماعی روبرو شد، والدین در این مقطع همه تلاش خود را برای تربیت و اصلاح او به کار میگیرند، در حالی که امروز والدین در تربیت کودک دیروز، توفیق لازم را نخواهد داشت.
بهمنی گفت: آنچه در این سن والدین تحت عنوان «تربیت» در پی تحقق آن هستند، درواقع در مقوله تربیت قرار نمیگیرد و باید عنوان «تغییر» را به آن داد. یعنی آنچه که برای جوان در این سن اتفاق میافتد، مصداق تغییر است که با تربیت متفاوت است و تربیت مربوط به دوران کودکی است.
وی به معیارهای دیگر در تربیت کودک اشاره و عنوان کرد: تقویت روابط اجتماعی با محوریت همراهی والدین و آموزش آنها به کودک، آموزش نظم و انضباط شخصی، تأکید بر بُعد علمی در تربیت کودکان از دیگر معیارهایی است که در زمینه تربیت کودک باید عنوان شود.
این مدرس قرآن در پایان با تأکید برتوجه به تربیت کودک در همه ابعاد گفت: تربیت کودکان در حال حاضر بیشتر بُعد علمی به خود گرفته است و والدین بیشتر بر رقابت علمی فرزند تأکید دارند و برای تحقق آن به وادی افراط کشیده شدهاند، لذا در بیشتر موارد با نمونههایی روبرو هستیم که والدین بیش از ظرفیت کودک از او انتظار ترقی در بعد علمی را دارند؛ در حالی که لازم است کودک در همه ابعاد رشد کند و از افراط و تفریط در این میان به دور باشد.