
حجتالاسلام سیداحمد میرمهدی، مدیرحوزه علمیه امام خمینی(ره) اراک در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، ضمن تبریک فرا رسیدن خجسته زادروز دهمین سپهر آسمان امامت و ولایت، امام علیالنقی(ع)، گفت: این امام همام در سنین بسیار کودکی به امامت رسیده و جمع کثیری را از علم و دانش لدنی خویش مستفیض کردند.
وی به تشریح زندگانی آن حضرت پرداخت و اظهار کرد: ولادت امام دهم شیعیان حضرت امام علیالنقی(ع) را 18 ذیحجه سال 212 هجری قمری نوشتهاند، پدر ایشان، امام محمدتقی، جوادالائمه(ع) و مادرش سمانه از زنان درست کردار پاکدامنی بود که دست قدرت الهی او را برای تربیت مقام ولایت و امامت مأمور کرده بود.
حجتالاسلام میرمهدی اضافه کرد: نام آن حضرت علی و کنیه آن امام همام، ابوالحسن و لقبهای مشهور آن حضرت، هادی و نقی بود، ایشان پس از پدر بزرگوارش در سن 7 سالگی به مقام امامت رسید و دوران امامت آن حضرت 33 سال بود.
وی تأکید کرد: در مدت امامت و ولایت حضرت علی النقی(ع) برای نشر احکام اسلام، آموزش و پرورش، شناساندن مکتب و مذهب جعفری و تربیت شاگردان و اصحاب گرانقدر گامهای بلند برداشت.
امام هادی(ع) لحظه ای از آشنا کردن مردم با حقایق مذهبی غافل نبودند
مدیر حوزه علمیه امام خمینی(ره) اراک در ادامه گفت: ایشان نهتنها تعلیم، تعلم و نگاهبانی فرهنگ اسلامی را در مدینه عهده دار بود و لحظه ای از آگاه ساختن مردم و آشنا کردن آنها با حقایق مذهبی غافل نبودند؛ بلکه در امر به معروف و نهی از منکر و مبارزه پنهان و آشکار با خلیفه ستمگر وقت، متوکل عباسی نیز لحظهای آسایش نداشت.
وی تصریح کرد: بهواسطه فعالیت آن حضرت بود که عبدالله بن عمر والی مدینه بنا بر دشمنی دیرینه و بدخواهی درونی با این امام معصوم، به متوکل خلیفه زمان خود نامهای خصومتآمیز نوشته و به آن امام بزرگوار تهمتها زده و نسبتهای ناروا داد و آن حضرت را مرکز فتنه انگیزی و حتی ستمکاری وانمود کرد و در حقیقت آنچه در شأن خودش و خلیفه زمانش بود به آن امام معصوم(ع) منسوب کرد و این همه به جهت آن بود که جاذبه امامت و ولایت و علم و فضیلتش مردم را از اطراف جهان اسلام به مدینه می کشانید و این کوته نظران دون همت که طالب ریاست ظاهری و حکومت مادی دنیای فریبنده بودند، نمیتوانستند فروغ معنویت امام(ع) را ببینند.
حجتالاسلام میرمهدی افزود: دستگاه حاکم بر مکه و مدینه، کم کم متوجه شده بود که حرمین شریف( مکه و مدینه) ممکن است به فرمانبری از امام(ع) درآیند؛ بدین جهت پیک در پیک و نامه در پی نامه نوشتند، تا متوکل عباسی دستور داد امام هادی(ع) را از مدینه به سامرا که مرکز حکومت وقت بود انتقال دهند؛ بنابراین متوکل امر کرد حاجب مخصوص وی، حضرت هادی(ع) را در نزد خود زندانی کند و سپس آن حضرت را در محله عسکر سالها نگاه دارد تا همواره زندگی امام ، تحت نظر دستگاه خلافت باشد.
وی بابیان این مطلب که آن حضرت پیروان خود را هدایت میفرمود و از نادرستیها جلوگیری می کردند، اضافه کرد: همین امور سبب میشد که هدایت یافتگان، عملکرد نادرست و رفتار نامطلوب خلفا و اطرافیانشان را بشناسند و از آنان انتقاد کنند و این امر، نتیجهای جز روگردانی مردم از ظالمان عباسی در پی نداشت.
حجتالاسلام میرمهدی افزود: امام دهم، حضرت هادی(ع) در سال 254 هجری به وسیله زهری توسط معتمد عباسی در سامرا به شهادت رسید و از این سال به بعد امام حسنعسکری(ع) پیشوای حق شده و بار تعهد امامت را بر دوش گرفت.
وی در ادامه ضمن تأکید بر لزوم اطاعت نوجوانان و جوانان از سیره و روش انبیا و اوصیای الهی، گفت: برای شناساندن اخلاق حسنه امام معصوم باید تحقیقات و پژوهشهای لازم در این حوزه صورت گرفته و فعالان فرهنگی در این زمینه شانه خالی نکنند.
انجام پژوهشهای تحقیقاتی در خصوص سیره ائمه اطهار(ع)
حجتالاسلام میرمهدی از کمرنگ بودن پژوهشهای علمی و تحقیقاتی در خصوص سبک و روش سیره امامان معصوم ابراز نارضایتی کرد و افزود: تحقیق در این رابطه در حوزه علمیه قم با جدیت و تلاش خستگیناپذیر انجام می شود؛ اما دستگاههای فرهنگی و پژوهشی از جمله دانشگاه و حوزههای علمیه در استانها باید با قدرت بیشتر در این زمینه وارد شده و پژوهشهای مبسوط و کاربردی را ارائه دهند.
مدیر حوزه علمیه امام خمینی(ره) اراک در پایان، اضافه کرد: امید است جوانان و نوجوانان با مطالعه سبک و سیاق زندگی فردی و اجتماعی نبی مکرم اسلام(ص) و ائمه معصومین(ع) سبک زندگی اسلامی که مدنظر مقام عظمای ولایت است را در نظام مقدس جمهوری اسلامی نهادینه کنند.