امام هادی(ع)؛ هدایتگر درماندگان طریق سعادت به رستگاری هستی
گروه اندیشه: بارگاه ملکوتی تو در سامرا خانه امید و میعادگاه عاشقان تو است. تو مملو ازتلؤلو کوثر هستی و انوار الهیات را از سامرا به همه عالم افکندی و هدایتگر درماندگان طریق سعادت به رستگاری هستی.
ذیحجه به نیمه ماه خود رسیده است و مدینه میزبان خورشیدی میشود که دهمین هادی از تبار ستارگان روشن امامت است. مدینه بر خود میبالد چراکه او همانند پدر و اجدادش فراتر از ادراک بود و بهراستی که او عرشی بود و اما مردم فرشیان در جهل خفته.
در ثریا امام جواد(ع) و سمانه مسرور از تولد کودکی که نامش را علی گذاشتند و ملقب به نقى و هادى و ابوالحسن الثالث ... . هادی آمد تا به جهان تاریک بگوید آفتابی در پی آفتابی دیگر پدید میآید و زمین هیچگاه با ظلمات تنها گذاشته نمیشود.
ای نور جاری خدا بر زمین! سلام و درود خداوند بر لحظهای که خاک مدینه بوسه بر قدمت زد و آسمان از دیدن قامت زیبایت تبسم کنان باران هدایت را بر سر و قلب مردمان جاری کرد.
ای امام العارفین! تو سخن گفتی آنچنان کوبنده که لرزه میافکند به کنگرههای ظلم و باطل چراکه تو حقیقت بودی، حقیقت امامت و تو از تبار عاشورائیان عرفهخوانی که سالها با غدیر زیستند و همچو علی(ع) رفتند.
ای هادی! زیارت جامعه کبیره را در میان امت خویش به ودیعه گذاشتی تا هدایت را تداعی کند و در لحظههای گمراهی هادی ره گمکردگان شود. ای که نامت با با نام امام عدالت و مظلومان عجین شده! میآیی تا با توسل به نامت، آرامبخش جانها شوی ومدینه را باردیگر از عطر پیامبر(ص)عطرآگین نمایی.
سلام بر تو ای دهمین هادی هدایت. تو که سی و سه سال بر فراز قله بلند امامت چراغ فروزان هدایت بودی و یاور و راهنمای همیشه امت و از مدینه تا سامرا، منور و روشنایی بخش بودی.
سختیها و ظلم کاخنشینان را با صبر کاظم(ع) تحمل کردی و فرمودی، «همانا خداوند، دنیا را جایگاه بلاها و امتحانات و مشکلات قرار داد و آخرت را جایگاه نتیجهگیرى زحمات، پس بلاها و زحمات و سختىهاى دنیا را وسیله رسیدن به مقامات آخرت قرار داد و اجر و پاداش زحمات دنیا را در آخرت عطا مى فرماید» و یقینا تو به پاداش خدا که خداست رسیدی.
پیروان تو سرافراز از پاکیِ جسم و جان و زلالی روح و روان هستند چراکه سایه شما و اهل بیت(ع) در لحظه لحظه بودنمان گسترده است.
و امروز بارگاه ملکوتی تو در سامرا خانه امید و میعادگاه عاشقان تو است. تو مملو ازتلؤلو کوثر هستی و انوار الهیات را از سامرا به همه عالم افکندی و هدایتگر درماندگان طریق سعادت به رستگاری هستی.
اما هنوزهم مردی از سلاله نور، فرزند حسن و علی، بوی هدایت میدهد . او در هوایی ابری میتابد مردی که تسلی بخش مدینه، بقیع، نجف، کربلا سامرا، کاظمین و توس است.
وتو فرمودی هر که شاخه گلى را ببوید و بر چشم خویش بگذارد و ببوسد و سپس صلوات بر محمد و آلش فرستد، خداوند متعال حسنات بىشمارى را در نامه اعمالش ثبت مىنماید و نیز بسیارى از خطاها و لغزشهایش را مورد عفو قرار مىدهد و من در هر ثانیه زمزمه میکنم، «اللهم صل علی محمد و آلمحمد».
سعیده مجتهدی/ شعبه استان مرکزی
