
حجتالاسلام امیرمحسن عرفان، پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، اظهار کرد: رویکرد آسیبشناسانه به عزاداری در جامعه منتظر مهدوی بسیار ضروری است زیرا عزاداری مطلوب در چنین جامعهای شاخصههایی ردارد که از مهمترین آنها میتوان به پیوند عزاداری با وظیفه عزاداران در قبال امام عصر(عج) اشاره کرد.
وی افزود: این درحالی است که با کمال تأسف برخی از هیئتهای مذهبی به جای انسانسازی به محلی برای انسانسوزی تبدیل شدهاند، زیرا به جای اینکه از نمادهایی همچون عزاداری، سیاهپوشی، گریه و سینهزنی به صاحب نماد برسند، نمادها را تبدیل به آرمان کرده و از اصل و صاحب آن غافل شدهاند.
حجتالاسلام عرفان تصریح کرد: باید دقت کرد که عزاداری حسینی نشانهای است برای بیعت دوباره با امام حسین(ع) و نباید اجازه داد که نمادگرایی افراطی به عنوان آسیب عزاداری در جامعه منتظر مهدوی مطرح شود.
عزاداری در جامعه منتظر، بهانه و نمادی است برای اصلاح گرایش و کنش منتظران
این پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم تأکید کرد: عزاداران با شرکت در جلسات عزاداری باید سبک زندگی خود را تغییر دهند و دقت کنند که بزرگترین آرمان در زندگی حسینی و در جامعهای منتظر، کسب رضایت امام زمان(عج) است.
وی با بیان اینکه در جامعه منتظر عزاداری بهانه و نمادی است برای اصلاح گرایش و کنش منتظران، خاطرنشان کرد: عزاداری برای امام حسین(ع)، دانشگاهی است که ورود به آن نیاز به مدرک، سن، نژاد و جنس خاصی ندارد و همگان مخاطب این دانشگاه هستند که پیامد حضور در این دانشگاه ساماندهی رویکرد و رفتار شیعیان است.
این کارشناس مهدویت افزود: این کوتاهی ماست اگر نتوانستهایم از این ظرفیت بزرگ و قابلیت کلان حداکثر استفاده را ببریم و در این زمینه ضروری است که عزاداران حسینی رویکرد راهبردی و کلان به جلسات عزاداری داشته باشند.
پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم در پایان گفت: باید از نگاه سطحی، عاطفی و حداقلی به عزاداری حسینی بپرهیزیم زیرا این امر نیز از مهمترین آسیبهای این حوزه است؛ لذا وظیفه همه دستاندرکاران فرهنگی جامعه است که با تدوین سند چشمانداز برای کاربردی کردن دستاوردها و ظرفیتهای کلان عزاداری حسینی برنامهریزی کنند.