
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، حجتالاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، کارشناس مذهبی پیش از ظهر امروز، 28 آبانماه در نشست امام سجاد(ع) و صحیفه سجادیه گفت: امام سجاد(ع) در وضعیت بسیار سخت و طاقتفرسایی زندگی میکردند و حکومت اموی ایشان را در سختترین شرایط قرارداده بودند.
وی افزود: این اختناق بهحدی بود که ایشان در طول سی و پنج سال امامت تنها 170شاگرد داشتند که این درحالی بود که ایشان نمیتوانستند کلاس درس تشکیل دهند و این شاگردان به اشکال مختلف از ایشان درس میگرفتند.
رفیعی بیان کرد: امام شاید در ظاهر دوستان و یاران زیادی داشتند ولی کسی نبود که ایشان را در روزی که ایشان مدنظرش بود یاری کند، آنها هر کدام یا از ترس یا سستی ایمان امام را تنها میگذاشتند و این مسئله کاملاً در نوع رفتار امام مشخص بود.
این کارشناس دینی تصریح کرد: امام سجاد(ع) حتی یک نماز جمعه نیز نرفتند و حتی یک بار هم نتوانستند یک کلاس درس ایجاد کنند زیرا اجازه چنین تحرکاتی به این حضرت داده نمیشد.
وی گفت: امام سجاد(ع) در مدت امامت خود چهار مأموریت بزرگ داشتند که اولین آنها، زنده نگاهداشتن و استمرار یاد شهدای عاشورا بود که ایشان به هر وسیلهای تا آخر عمر خود یاد حضرت را گرامی میداشتندولی در تاریخ نیامده است که ایشان روضه بگیرند زیرا حکومت اجازه نمیداد.
رفیعی بیان کرد: حضرت امام سجاد(ع) میفرموند که سه داغ برای اهل بیت(ع) بزرگترین داغهاست، یکی شهادت حضرت حمزه و جعفر ابنابیطالب(ع) و سوم، شهادت امام حسین(ع) در کربلا.
وی گفت: دومین رسالت بزرگ امام سجاد(ع) آموزش و تعلیم مردم بهویژه بردگان بود که ایشان معمولاً در ماه شوال چندین برده را میخریدند و پس از یک سال آموزش کامل آنها با معارف دین و قرآن، وقتی این افراد به کمال میرسیدند با یک بهانه بسیار کوچک و زیبا آنها را در شب عید فطر آزاد میکردند که برخی از تواریخ تعداد آنها را هزاران تن عنوان کرد.
این کارشناس امور دینی تصریح کرد: سومین مأموریت جاودانه ایشان، به یادگار گذاشتن کتاب حیات بخش صحیفه سجادیه بود که در این کتاب گنجینهای از معارف دینی را به مردم منتقل کردند؛ چهارمین رسالت ایشان نیز موضعگیری در مقابل حاکمان وقت و مروانیان بود که ایشان بهشدت از آنها اعلام بیزاری میکردند تا نشان دهند که هیچگاه حاضر نیستند فریب ریاکاری آنها را بخورند و راه شیعه از آنها جداست.
وی گفت: چند دوره در سیر تتبعات دعایی و انتشار این آثار اهل بیت(ع) در شیعه وجود داشته است که نخستین عالمی که در این راه مجاهدت کرد و این آثار را منتشر کرد، شیخ طوسی بود و بعد از ایشان سید بنطاووس و کفعمی و شیخ عباس قمی این راه را ادامه دادند و این معارف به ما رسید که همه ما امروز میهمان این سفره با عظمت هستیم.