حذيفةبن يمان میگويد: پيامبر اكرم(ص)، دامادش علی(ع)را به يمن اعزام كرده بود و چون خودش قصدحجةالوداع كرده بود، به علی(ع) نيز پيام داد كه او نيز برای انجام حج به مكه رود. آن دو در مكه به يكديگر رسيدند و ما در آن هنگام همراه رسول خدا(ص) بوديم.
روزی حضرت علی(ع) به جانب كعبه رفت و به نماز مشغول شد و در آن هنگام مستمندی از راه رسيد و از مردم درخواست كمك میكرد و چون به حضرت علی(ع)رسيد، آن حضرت در حال ركوع بود؛ پس در همان حال انگشتر خود را بيرون آورد و به مستمند بخشيد.
حذيفه در ادامه میگويد، ما كه نزد رسول خدا(ص) بوديم، مشاهده كرديم كه بر آن حضرت آيهای نازل شد و حضرت آن را برای ما قرائت كردند: «انما وليكم الله ورسوله والذين يقيمون الصلوة
و يؤتون الزكوة وهم راكعون» (مائده/55)
پيامبر(ص)برای نزول آيه تكبير گفت و سپس به ما فرمود: برخيزيد ببينيم اين صفاتی را كه خداوند متعال در اين آيه بيان فرموده است، درباره چه كسی است؟ چون پيامبر(ص) وارد مسجدالحرام شد، شخص مستمندی را ديد و از او پرسيد: از كجا میآيی؟
گفت: از نزد مرد نمازگزار میآيم كه انگشتر خود را در حال ركوع، به من بخشيد. پيامبر(ص) بار ديگر تكبير گفت و جلوتر رفت، تا به علی(ع) رسيد كه در حال نماز خواندن بود. بعد از نماز از او پرسيد يا علی امروز بر تو چه گذشت؟
حضرت علی(ع) داستان مرد نيازمند و بخشيدن انگشتر خود به وی را به رسول خدا(ص) بازگو كرد و پيامبر(ص)با شنيدن آن داستان برای بار سوم تكبير گفت.(مسارالشيعه؛شيخ مفيد؛ص23؛بااندكی دخل و تصرف)
بنابراين آيه ولايت به صراحت، ولايت اميرالمؤمنين علی(ع) را بيان میكند، ولی هستند كسانی كه چشم خود را برحقايق میبندند.