مروری بر تأكيد قرآن بر عفو و گذشت در روابط بين همسران
يكی از جلوههای رحمت دين، مسئله عفو و گذشت نسبت به همسر است، خداوند از جرائم و گناهان بندگان خود میگذرد و میآمرزد بههمين دليل در قرآن با دو صفت «عَفُوّ» يعنی بسيار بخشنده و گذشتكننده و «غفاّر و غفور» يعنی بسيار آمرزنده از او ياد شده است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، با كمی دقت بهخوبی در میيابند كه منطق دينی، توصيه خداوند رحمان و رحيم و سيره پيامبران خدا و پيامبراكرم(ص) بر عفو و صفح يا به تعبيری روان، گذاشتن و گذشتن حتی با سرسختترين مخالفان بوده است و به هيچ عنوان بهدليل تفاوت و حتی تضاد فكری، هيچگاه پيامبران كاربرد خشونت را نه تنها توصيه نكردهاند بلكه همواره به مسالمت و مدارا و گذشت تأكيد كردهاند.
به عبارت ديگر پيامبران مسائل فرهنگی را با شيوههای سرهنگی حل نمیكردند زيرا بهخوبی میدانستند كه حل مسائل فرهنگی با شيوههای سرهنگی امری محال و تلاش عبث است. اكنون سؤال اساسی اين است كه شيوه حاكمان مسلمان و مسلمين چقدر با منطق قرآن سازگار است؟
انسان مختار آفريده شده است و حق انتخاب دارد و ممكن است در برخى از انتخابها دچار اشتباه شده و از مسير اصلى خارج شود و اين مسئله براى زن و مرد، هر دو يكسان است. به طور معمول امور مربوط به خانه برعهده زن گذارده مىشود و او بايد امور خانه را مديريت كند، ممكن است در اين راه دچار اشتباه شود، حتى ممكن است در برخورد و رفتار و گفتارش نسبت به همسر خويش خطا و اشتباه كند كه در اين مواقع بسيار سفارش شده است كه مردان خطاهاى همسر خويش را ببخشند و آنها را به اين دليل مورد آزار و اذيت قرار ندهند.
از امامصادق(ع) پرسيده شد، «ما حقُّ المَراةِ عَلى زَوْجِها الّذى اِذا فَعَلَهُ كانَ مُحْسناً؟ قال... وَ اِنْ جَهَلتْ عَفَرَ لَها، حق زن بر شوهرش چيست كه اگر مرد آن را انجام دهد نيكوكار است؟ فرمودند... اگر زن از روى جهل خطایى كرد، مرد او را ببخشد.» (محمدبن حسن الحر العاملى، وسائل الشيعه، ج 20، پيشين، باب استحباب الاحسان الى الزوجه...، ص 169، حديث 1، ابوجعفر محمدبن يعقوب، الكلينى، فروع الكافى، ج 5، پيشين، ص 510.)
عفو و گذشت تا آن جا اهميت دارد، كه قرآن كريم عفو و گذشت را از موارد احسان مىداند و فردى كه داراى احسان باشد محبوب خداوند متعال است.
«والعافينَ عَنِ النّاسِ واللّهُ یُحِبُّ المُحسِنين; و از خطاى مردم در مىگذرند و خدا نيكوكاران را دوست دارد.» (سوره آل عمران، (3)، آيه 134.)
زن و مرد، هر دو در مسير زندگى مشترك دچار اشتباه مىشوند و هر يك بايد با گذشت از خطاهاى طرف مقابل فضاى گرم و صميمى خانواده را حفظ كنند و از طرف ديگر با عفو و گذشت، محبوب خداوند متعال خواهند شد.
به عبارت ديگر پيامبران مسائل فرهنگی را با شيوههای سرهنگی حل نمیكردند زيرا بهخوبی میدانستند كه حل مسائل فرهنگی با شيوههای سرهنگی امری محال و تلاش عبث است. اكنون سؤال اساسی اين است كه شيوه حاكمان مسلمان و مسلمين چقدر با منطق قرآن سازگار است؟
انسان مختار آفريده شده است و حق انتخاب دارد و ممكن است در برخى از انتخابها دچار اشتباه شده و از مسير اصلى خارج شود و اين مسئله براى زن و مرد، هر دو يكسان است. به طور معمول امور مربوط به خانه برعهده زن گذارده مىشود و او بايد امور خانه را مديريت كند، ممكن است در اين راه دچار اشتباه شود، حتى ممكن است در برخورد و رفتار و گفتارش نسبت به همسر خويش خطا و اشتباه كند كه در اين مواقع بسيار سفارش شده است كه مردان خطاهاى همسر خويش را ببخشند و آنها را به اين دليل مورد آزار و اذيت قرار ندهند.
از امامصادق(ع) پرسيده شد، «ما حقُّ المَراةِ عَلى زَوْجِها الّذى اِذا فَعَلَهُ كانَ مُحْسناً؟ قال... وَ اِنْ جَهَلتْ عَفَرَ لَها، حق زن بر شوهرش چيست كه اگر مرد آن را انجام دهد نيكوكار است؟ فرمودند... اگر زن از روى جهل خطایى كرد، مرد او را ببخشد.» (محمدبن حسن الحر العاملى، وسائل الشيعه، ج 20، پيشين، باب استحباب الاحسان الى الزوجه...، ص 169، حديث 1، ابوجعفر محمدبن يعقوب، الكلينى، فروع الكافى، ج 5، پيشين، ص 510.)
عفو و گذشت تا آن جا اهميت دارد، كه قرآن كريم عفو و گذشت را از موارد احسان مىداند و فردى كه داراى احسان باشد محبوب خداوند متعال است.
«والعافينَ عَنِ النّاسِ واللّهُ یُحِبُّ المُحسِنين; و از خطاى مردم در مىگذرند و خدا نيكوكاران را دوست دارد.» (سوره آل عمران، (3)، آيه 134.)
زن و مرد، هر دو در مسير زندگى مشترك دچار اشتباه مىشوند و هر يك بايد با گذشت از خطاهاى طرف مقابل فضاى گرم و صميمى خانواده را حفظ كنند و از طرف ديگر با عفو و گذشت، محبوب خداوند متعال خواهند شد.
رضا
| 
۱۴۰۲/۰۷/۱۴ - ۱۴:۵۶
پاسخ
ممنونم الهی خیر ببینید 
