امامزادههای ميبد؛ پذيرای ميهمانان نوروزی
گروه فعاليتهای قرآنی: امامزادهها و زيارتگاههای شهرستان ميبد آماده پذيرايی از مسافران نوروزی هستند.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)شعبه يزد، امامزادگان حضرت «بیبی خديجه خاتون(س)»، امامزاده «سيد صدرالدين قنبر(ع)»، امامزاده «سيد شمسالدين» معروف به «مير شمسالحق(ع)» ،آستانه «سيد ابوالقاسم پير چراغ(ع)»، بقعه متبركه «شيخ ابوالقاسم» معروف به «پير بفروئيه» در شمالیترين نقطه شهر، مشتاقانه پذيرای عموم هموطنان و ميهمانان نوروزی است.
امامزاده خديجه خاتون(س) در فهرست آثار ملی به ثبت رسيده است و در مركز شهرستان ميبد در تقاطع خيابانهای طالقانی و شهيد وحيدی واقع در محله مهرجرد است. سنگهای موجود در اين آرامگاه وجود اين بنا را در قرن ششم و هشتم هجری تأييد مینمايد. عامه مردم به اشتباه شخصيت مدفون در اين مزار را به فرزند امام هفتم(ع) و خواهر امام رضا(ع) نسبت میدهند ليكن حسب اشارت علمای انساب اين مرحومه را منتسب به امام جعفرصادق(ع) میدانند كه وی خواهر امامزاده جعفر(ع) مدفون در شهر يزد معرفی نمودهاند و ظاهراً در نيمه دوم قرن پنجم وفات نموده است .
بهسازی ، بازسازی و احداث شبستان، رواق، صحن و حرم و سرويسهای بهداشتی اين بارگاه مقدس در سالهای 1381 تاكنون بازسازی و ضريح آن كه از جنس مطلی است در سال 1384 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد انجام گرفته است. احداث و بهرهبرداری كتابخانه عمومی در ضلع جنوبی استان مذكور نيز با بيش از 5000 جلد كتاب درسال 1382 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد به اين مكان رونق خاصی بخشيده است.
امامزاده سيدابوالقاسم(ع) بيده كه به پيرچراغ مشهور است در انتهای خيابان شهيد اشتری بيده قرار دارد حسب بررسیهای به عمل آمده از آن جايی كه امامزاده ميرشمسالحق(ع) نيز جد سادات حسينی ميبدیهاست و سلسله نسب او سيدابوالقاسم وجود داشته صحت اين ادعا را به اثبات میرساند كه شجرهنامه اين امامزاده حكايت از آن دارد كه از نوادگان امام صادق(ع) است كه اشتباه به احفاد امام هشتم(ع) نسبت دادهاند .
احتمال قوی، وفات وی در نيمه دوم قرن هفتم می باشد . اين مجموعه در مدخل غربی ميبد و بر كنار شاه راه باستانی ری – كرمان واقع بوده و از زيارتگاههای است كه هميشه مورد توجه عموم به ويژه زنان بوده است به خصوص در روزهای جمعه و شنبه برای سفره اندازی به اين محل مراجعه می كنند و اين محل مورد توجه و احترام زرتشتيان نيز می باشد .
در سال 1383 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد و هيات امنای آن مرمت و بازسازی و در همان سال برای اولين بار ضريحی از جنس مطلی و زيبا برای آن ساخته و نصب گرديد و تبديل به يك مركز سياحتی زيارتی شده است و در فصل بهار و تابستان هر هفته پنج شنبه شبها مراسم دعای كميل با حضور مداحان كشوری با شكوه خاص در اين امام زاده برگزار می شود و بر فراز تپه ای بلند در كنار پيرچراغ زيارتگاه ديگری است كه نزد اهالی به چاه صاحب الزمان (عج)شهرت دارد و گفته اند كه در اين جا نوری در چاه پنهان شده يا از چاه برآمد و آنجا را اينك چاه صاحب الزمان(عج) می نامند.
امامزاده سيدمحمد شمس الدين معروف به ميرشمس الحق(ع) در ميان اراضی شمس آباد ميبد واقع و منحصراً بنايی است شش ضلعی كه گنبدی مدور بر آن نهادهاند . شمسآباد ميبد روستايی بوده با اراضی وسيع زراعتی كه گويا از مستحدثات امامزاده مذكور است و هم اكنون از ملحقات شهرستان ميبد محسوب میشود.
ميرشمسالحق(ع) در قرن دهم میزيسته و بنای مرقد وی نيز متعلق به همين زمان است.
وی از نوادگان امام جعفرصادق(ع) است كه در سال 1384 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد سازماندهی، بهسازی ، تزيين و اقدام به ساخت ضريح از جنس مطلی نموده است.
بقعه شيخ ابوالقاسم بفروئيه، به پير بفروئيه نيز شهرت داشته است و مزرعه اطراف اين بقعه متعلق به اين شخص پرهيزگار بوده كه حسب وصيت خود در ميان آن مدفون گرديده است. بنای احداثی بر روی بقعه مذكور ظاهراً متعلق به دوره قاجاريه است . اين زيارتگاه در دو كيلومتری شهر ميبد در انتهای خيابان اسدآباد روستای بفروئيه واقع شده است.
امامزاده سيدصدرالدين قنبر(ع)، حسينيه و مسجد و مقبره سيدصدرالدين قنبر(ع) در يكی از محلات شهرستان ميبد به نام بشنيغان كه هماكنون در خيابان امامخمينی(ره) و در مركز شهر واقع شده است . سيدصدرالدين قنبر(ع) كه در اواسط قرن هفتم میزيسته است از سادات حسينی است. سادات حسينی يزد شاخهای از سادات عريضیاند كه در قرن هفتم به نام يكی از اجدادشان به لقب حسينی ملقب گرديدهاند.
قطعه سنگ موجود در اين آرامگاه حكايت از وجود مقبره در سال 851هجری قمری دارد. ساخت مسجد، بهسازی و ساماندهی حسينيه، احداث گنبد ثانوی، اطراف بقعه و آيينهكاری و تزيين داخل حرم از جمله اقدامات عمرانی است كه در سالهای اخير انجام گرديده است.
امامزاده خديجه خاتون(س) در فهرست آثار ملی به ثبت رسيده است و در مركز شهرستان ميبد در تقاطع خيابانهای طالقانی و شهيد وحيدی واقع در محله مهرجرد است. سنگهای موجود در اين آرامگاه وجود اين بنا را در قرن ششم و هشتم هجری تأييد مینمايد. عامه مردم به اشتباه شخصيت مدفون در اين مزار را به فرزند امام هفتم(ع) و خواهر امام رضا(ع) نسبت میدهند ليكن حسب اشارت علمای انساب اين مرحومه را منتسب به امام جعفرصادق(ع) میدانند كه وی خواهر امامزاده جعفر(ع) مدفون در شهر يزد معرفی نمودهاند و ظاهراً در نيمه دوم قرن پنجم وفات نموده است .
بهسازی ، بازسازی و احداث شبستان، رواق، صحن و حرم و سرويسهای بهداشتی اين بارگاه مقدس در سالهای 1381 تاكنون بازسازی و ضريح آن كه از جنس مطلی است در سال 1384 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد انجام گرفته است. احداث و بهرهبرداری كتابخانه عمومی در ضلع جنوبی استان مذكور نيز با بيش از 5000 جلد كتاب درسال 1382 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد به اين مكان رونق خاصی بخشيده است.
امامزاده سيدابوالقاسم(ع) بيده كه به پيرچراغ مشهور است در انتهای خيابان شهيد اشتری بيده قرار دارد حسب بررسیهای به عمل آمده از آن جايی كه امامزاده ميرشمسالحق(ع) نيز جد سادات حسينی ميبدیهاست و سلسله نسب او سيدابوالقاسم وجود داشته صحت اين ادعا را به اثبات میرساند كه شجرهنامه اين امامزاده حكايت از آن دارد كه از نوادگان امام صادق(ع) است كه اشتباه به احفاد امام هشتم(ع) نسبت دادهاند .
احتمال قوی، وفات وی در نيمه دوم قرن هفتم می باشد . اين مجموعه در مدخل غربی ميبد و بر كنار شاه راه باستانی ری – كرمان واقع بوده و از زيارتگاههای است كه هميشه مورد توجه عموم به ويژه زنان بوده است به خصوص در روزهای جمعه و شنبه برای سفره اندازی به اين محل مراجعه می كنند و اين محل مورد توجه و احترام زرتشتيان نيز می باشد .
در سال 1383 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد و هيات امنای آن مرمت و بازسازی و در همان سال برای اولين بار ضريحی از جنس مطلی و زيبا برای آن ساخته و نصب گرديد و تبديل به يك مركز سياحتی زيارتی شده است و در فصل بهار و تابستان هر هفته پنج شنبه شبها مراسم دعای كميل با حضور مداحان كشوری با شكوه خاص در اين امام زاده برگزار می شود و بر فراز تپه ای بلند در كنار پيرچراغ زيارتگاه ديگری است كه نزد اهالی به چاه صاحب الزمان (عج)شهرت دارد و گفته اند كه در اين جا نوری در چاه پنهان شده يا از چاه برآمد و آنجا را اينك چاه صاحب الزمان(عج) می نامند.
امامزاده سيدمحمد شمس الدين معروف به ميرشمس الحق(ع) در ميان اراضی شمس آباد ميبد واقع و منحصراً بنايی است شش ضلعی كه گنبدی مدور بر آن نهادهاند . شمسآباد ميبد روستايی بوده با اراضی وسيع زراعتی كه گويا از مستحدثات امامزاده مذكور است و هم اكنون از ملحقات شهرستان ميبد محسوب میشود.
ميرشمسالحق(ع) در قرن دهم میزيسته و بنای مرقد وی نيز متعلق به همين زمان است.
وی از نوادگان امام جعفرصادق(ع) است كه در سال 1384 توسط اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان ميبد سازماندهی، بهسازی ، تزيين و اقدام به ساخت ضريح از جنس مطلی نموده است.
بقعه شيخ ابوالقاسم بفروئيه، به پير بفروئيه نيز شهرت داشته است و مزرعه اطراف اين بقعه متعلق به اين شخص پرهيزگار بوده كه حسب وصيت خود در ميان آن مدفون گرديده است. بنای احداثی بر روی بقعه مذكور ظاهراً متعلق به دوره قاجاريه است . اين زيارتگاه در دو كيلومتری شهر ميبد در انتهای خيابان اسدآباد روستای بفروئيه واقع شده است.
امامزاده سيدصدرالدين قنبر(ع)، حسينيه و مسجد و مقبره سيدصدرالدين قنبر(ع) در يكی از محلات شهرستان ميبد به نام بشنيغان كه هماكنون در خيابان امامخمينی(ره) و در مركز شهر واقع شده است . سيدصدرالدين قنبر(ع) كه در اواسط قرن هفتم میزيسته است از سادات حسينی است. سادات حسينی يزد شاخهای از سادات عريضیاند كه در قرن هفتم به نام يكی از اجدادشان به لقب حسينی ملقب گرديدهاند.
قطعه سنگ موجود در اين آرامگاه حكايت از وجود مقبره در سال 851هجری قمری دارد. ساخت مسجد، بهسازی و ساماندهی حسينيه، احداث گنبد ثانوی، اطراف بقعه و آيينهكاری و تزيين داخل حرم از جمله اقدامات عمرانی است كه در سالهای اخير انجام گرديده است.
