معرفی بقاع متبركه فارس//5
بقعه امامزاده شاهزاده حسين(ع) شيراز ميزبان عاشقان اهل بيت(ع)
گروه اجتماعی: بقعه امامزاده شاهزاده حسين(ع) منتسب به امام حسن مجتبی(ع) در زوايه جنوب غربی پل علیبن حمزه و در نزديكی حرم علیبن حمزه(ع) شيراز واقع شده است كه همه ساله طرح «آرامش بهاری» نيز در آن اجرا میشود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، بقعه امامزاده شاهزاده حسين(ع) در زوايه جنوب غربی پل علیبن حمزه شيراز واقع شده است.
اين بقعه شامل دو اتاق چهار تاقی كه هر كدام 5/3 در 5/6 متر میباشد، در سمت راست درب ورودی دو سنگ نوشته وجود دارد.
در اين سنگ نوشته ابتدا تصوير دو مرغ كه با نام حسين حك شده و وسط هوالله سبحانه و تعالی شأنه، با خط نستعليق زيبا نوشته شده و اشعاری نيز با همان خط آمده است.
در ادامه آن نيز آمده است: «چون نواب كامياب اميرزاده اعظم عبدالفاضل ميرزا، اين بقعه مبارك را تعمير فرمود، حسبالامر، اين بنده حقير اسحقالمعروف بشمسالمعالی اين تاريخ را انشاء نمود، در سنه 1279 هجری قمری». از اين كتيبه مشخص است كه در زمان مؤيدالدوله والی فارس اين بقعه تعمير و مرمت شده است.
به فاصله كمی پائينتر روی سنگ سفيد با رگههای سرخ، مطلبی حك شده و مشخص است كه سنگ بزرگتر از اين بوده و نوشتار آن كامل نيست.
در اين مطلب نوشته شده است: «...بن ابراهيمبن محمدبن قاسمبن (ابراهيم) طباطبابن اسماعيل (يك كلمه ناخوانا) الامام حسنبن علیبن ابیطالب عليهمالسلام، ذيحجه 1374 هـ. ق»، بدينسان قسمتی از شجرهنامه شاهزاده حسين(ع) بر روی سنگ نوشته شده است.
اما در كتابهای عمدةالطالب، الفخری صحفه 105، شجرةالمباركه صفحه 28، الفصولالفخريه صفحه 130، منتقلةالطالبيه صفحه 188، شجرةالطيبه جلد اول صفحه 26، نسب امامزاده حسين را بهطور كامل آوردهاند: ابوعبداللهالحسين، به شيراز ابن زيد الاسود از اولاد او در شيراز نقباء و قضاة بودهاند ابن ابراهيمبن ابوعبدالله محمدبن ابومحمد قاسمالرسیبن ابراهيمالطباطبا بن اسماعيل ديباجبن ابراهيمالغمربن حسنالمثنیبن امام حسن مجتبی(ع) كه در شيراز، از اولاد او نقيبالنقباء و قاضیالقضاة بودهاند.
به گزارش ايكنا، بقعه اين امامزاده كه در نزديكی بقعه علیبنحمزه(ع) میباشد، يكی از بقاع متبركهای است كه سالانه در ايام نوروز طرح «آرامش بهاری» اجرا میشود و ميزبان عاشقان اهل بيت(ع) است.
اين بقعه شامل دو اتاق چهار تاقی كه هر كدام 5/3 در 5/6 متر میباشد، در سمت راست درب ورودی دو سنگ نوشته وجود دارد.
در اين سنگ نوشته ابتدا تصوير دو مرغ كه با نام حسين حك شده و وسط هوالله سبحانه و تعالی شأنه، با خط نستعليق زيبا نوشته شده و اشعاری نيز با همان خط آمده است.
در ادامه آن نيز آمده است: «چون نواب كامياب اميرزاده اعظم عبدالفاضل ميرزا، اين بقعه مبارك را تعمير فرمود، حسبالامر، اين بنده حقير اسحقالمعروف بشمسالمعالی اين تاريخ را انشاء نمود، در سنه 1279 هجری قمری». از اين كتيبه مشخص است كه در زمان مؤيدالدوله والی فارس اين بقعه تعمير و مرمت شده است.
به فاصله كمی پائينتر روی سنگ سفيد با رگههای سرخ، مطلبی حك شده و مشخص است كه سنگ بزرگتر از اين بوده و نوشتار آن كامل نيست.
در اين مطلب نوشته شده است: «...بن ابراهيمبن محمدبن قاسمبن (ابراهيم) طباطبابن اسماعيل (يك كلمه ناخوانا) الامام حسنبن علیبن ابیطالب عليهمالسلام، ذيحجه 1374 هـ. ق»، بدينسان قسمتی از شجرهنامه شاهزاده حسين(ع) بر روی سنگ نوشته شده است.
اما در كتابهای عمدةالطالب، الفخری صحفه 105، شجرةالمباركه صفحه 28، الفصولالفخريه صفحه 130، منتقلةالطالبيه صفحه 188، شجرةالطيبه جلد اول صفحه 26، نسب امامزاده حسين را بهطور كامل آوردهاند: ابوعبداللهالحسين، به شيراز ابن زيد الاسود از اولاد او در شيراز نقباء و قضاة بودهاند ابن ابراهيمبن ابوعبدالله محمدبن ابومحمد قاسمالرسیبن ابراهيمالطباطبا بن اسماعيل ديباجبن ابراهيمالغمربن حسنالمثنیبن امام حسن مجتبی(ع) كه در شيراز، از اولاد او نقيبالنقباء و قاضیالقضاة بودهاند.
به گزارش ايكنا، بقعه اين امامزاده كه در نزديكی بقعه علیبنحمزه(ع) میباشد، يكی از بقاع متبركهای است كه سالانه در ايام نوروز طرح «آرامش بهاری» اجرا میشود و ميزبان عاشقان اهل بيت(ع) است.
