حجتالاسلام والمسلمين محمدتقی انصاری، كارگردان و تهيهكننده سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: در چند سال اخير نگاه به روحانيت در سينما شكلی جدیتر به خود گرفته است؛ نمود بارز اين ادعا را در فيلمهای بسياری كه در اين چند ساله ساخته شده به خوبی میتوان مشاهده كرد، البته اين توجه تنها به سينما محدود نشده، بلكه در تلويزيون هم شاهد چنين توجهی در سريالها هستيم.
وی افزود: نكته مهم در اين دسته آثار اين است كه ببينيم تا چه حد اين توجهات شكلی فاخر و آگاهانه دارد؛ چراكه در برخی از آثار به نحوی به اين قشر توجه میشود كه اگر آن كار ساخته نمیشد، آبرومندانهتر بود. برای مثال در فيلمهايی میبينيم كه قهرمان فيلم خواسته يا ناخواسته گذرش به مسجد میافتد و در اين وضعيت با روحانی رو به رو میشود كه وی را نصيحت میكند. اين سبك از نگاه به روحانيت را بايد سطحیترين شكل توجه به اين قشر دانست كه هيچ بازخوردی به همراه نخواهد داشت.
تهيهكننده فيلم سينمايی «راه بهشت» اضافه كرد: برای اينكه اين نوع نگرش به روحانيت در سينما اصلاح شود راههای مختلفی را میتوان طی كرد. در اين راستا برگزاری نخستين جشنواره ـ همايش «روحانی در قاب سينما» قدمی است كه قادر است ما را در رسيدن به اين خواسته ياری كند. اين رويداد جدا از اينكه میتواند محلی برای نمايش آثار مربوطه باشد، انتظار میرود همايشی باشد كه در آن به برخی ضعفها پرداخت شود تا با آسيبشناسی آن از سطحینگری در كارهای آينده پرهيز شود.
عضو هيئت داوران نخستين همايش «روحانی در قاب سينما» با بيان اينكه كارگاهها و جلسات نقد و بررسی بايد به طور منظم در اين جشنواره – همايش برگزار شود، گفت: فيلمسازانی كه در اين حوزه كار میكنند بايد در كنار كارشناسان سينمايی و مذهبی كارشان سنجيده شود تا بدانند در كدام بخش از كارشان اشتباه كردهاند. اين خواسته نيز با برگزاری مرتب جلسات نقد و بررسی، همچنين كارگاههای فيلمسازی محقق میشود. نكته ديگر اينكه در اين جلسات نقد بايد از وجود منتقدان قوی و مطرح بهره برده شود تا امكان نقد بدون تعارف فيلم را داشته باشند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه در چند سال اخير كدام فيلم توانسته نگاه درستی به روحانيت داشته باشد؟ گفت: چند فيلم بوده كه نگاهی درست به قشر روحانيت داشتهاند كه من برای نمونه از «رسوايی» كه هم اكنون روی پرده است نام میبرم؛ فيلمی كه بازی درخشان اكبر عبدی به شكلی آبرومند به قشر روحانيت پرداخته است. نكته ديگر اينكه اينگونه فيلمها هيچگاه سعی نمیكنند كه شخصيت روحانی را بيش از حد بزرگ شده تصوير كنند به همين دليل است كه مردم آن را میپذيرند و چنين استقبال خوبی هم از فيلم به عمل میآورند.
اين كارگردان در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: سينما برای اينكه نگاهی درست به قشر روحانيت داشته باشد بايد از سوی ديگر نهاد و سازمانها حمايت شود. منظورم اين است كه حوزههای علميه هم بايد قدمهای رو به جلويی را برای برقراری اين ارتباط دو طرفه بردارند، والا تنها با نقد سينما از طرف حوزهها تنها اين ابزار تاثيرگذار برای تبليغ دين، بدون كاركرد خواهد ماند. اين مسئله زمانی بيشتر رخ مینمايد كه بدانيم مراكز مذهبی دنيا به ويژه واتيكان با سرمايهگذاری كلان به روی سينما سعی دارند كه با فيلمهای سينمايی مروج تفكرات دينی خود باشند.