عبدالرسول جمشيديان، عضو هيئت علمی دانشكده علوم تربيتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اينكه رزايل اخلاقی چون: غيبت، تهمت و افترا و دروغگويی به تعبير قرآن انسان را دچار «مرض» میكند، اظهار كرد: هر يك از اين گناهان فاعلان آن را دچار امراض روحی و جسمی میكند ولی زمان ابتلا به اين امراض مشخص نيست.
وی ادامه داد: غيبت كردن از گناهانی است كه امراض روحی و جسمی ناشی از آن محققا و دقيقا پس از مبادرت به اين عمل ناپسند به سراغ غيبت كننده و شنونده غيبت میآيد و او را مبتلا میكند.
جمشيديان با اشاره به اينكه غيبت از گناهانی است كه افراد از آن در اسلام به شدت سلب شدهاند، بيان كرد: از غيبت در قرآن با عبارت خوردن گوشت برادر مرده ياد شده و علت آن همين تاثيرگذاری آنی و فوری اين فعل مذموم است كه متعاقب غيبت كردن به سراغ غيبتكننده و غيبت شنونده میآيد.
وی با اشاره به روايتی در مورد غيبت كردن دو خواهر در ماه مبارك رمضان، گفت: پدر اين دو خواهر با حضور نزد پيامبر(ص) برای كسب اجازه افطار كردن پس از اذان، حاضر شد و پيامبر(ص) به ايشان فرمودند كه دختران شما روزه نبودهاند و نيازی به اجازه من برای افطار كردن ندارند كه پس از مراجعت پدر نزد دختران آنها از اين قول پيامبر ناراحت شده و نزد ايشان آمدند تا علت را جويا شوند.
جمشيديان ادامه داد: پيامبر(ص) پس از مراجعه اين دو خواهر از آنها خواست انگشت سبابه در گلو ببرند تا پس از خارج شدن بقايای غذايی بر آنها نيز روشن شد كه چيزی خوردهاند كه پيامبر علت اين امر را فعل آنها در غيبت پشت سر ديگران عنوان فرمودند و آنها نيز بر اين امر اعتراف كردند.
وی افزود: عليرغم آنكه اين دو خواهر هيچ مواد غذايی نخورده بودند اما به تصديق آيه قرآن غيبت كردن همچون خوردن گوشت برادر مرده در آنها علايمی اينچنين ظاهر كرده بود كه اين امر نمايانگر تاثيرگذاری اين عمل ناپسند دقيقا متعاقب آن است.
جمشيديان با اشاره به اينكه برخی گناهان دارای اثراتی است كه ممكن است تا مدتها بعد ظاهر نشود، تصريح كرد: غيبت كردن كه بسياری افراد بر انجام آن يا شنيدن آن علاقه دارند از گناهانی است كه عوارض آن نه تنها در آن دنيا بلكه در همين دنيا و دقيقا پس از مبادرت به آن گريبانگير فاعلان آن میشود.
وی با اشاره به اينكه غيبت كردن با قطع ارتباط فرد و خداوند موجب ابتلای فرد به مرض میشود، گفت: قطع ارتباط فرد با خداوند به دلايل بسياری چون عمل نكردن به دستورات سلبی و ايجابی محقق میشود و غيبت نيز با عمل نكردن به دستور سلبی خداوند در سخن نگفتن پشت سر ديگران موجب قطع اين ارتباط و ابتلا به امراض روحی و جسمی میشود.
جمشيديان با اشاره به اينكه بروز اين آثار روحی، روانی و جسمی منتظر عقبی و آخرت نمیماند بلكه در همين دنيا آثار آن ظاهر و افراد را مبتلا میكند، اظهار كرد: افراد اقبال زيادی نسبت به غيبت دارند زيرا غيبت بازگويی چيزهايی است كه وجود دارند در حالیكه گناهان ديگری چون تهمت زدن اگر چه بار گناه آن نيز بالا و سنگين است كمتر در جامعه محقق میشوند و به همين دليل بازداری از غيبت بسيار مورد تاكيد بوده و عوارض بسيار نيز دارد.