«جايگاه حضرت امالبنين(س) در اسلام» در عجبشير بررسی شد
در مراسمی كه به مناسبت شهادت حضرت امالبنين(س) با حضور رئيس اداره تبليغات اسلامی عجبشير برگزار شد، جايگاه حضرت امالبنين(س) در اسلام تبيين شد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام والمسلمين مقدسی، رئيس اداره تبليغات اسلامی شهرستان عجبشير ضمن تسليت به مناسبت وفات حضرت امالبنين(س) در جمع مردم نمازگزار مسجد امام جعفر صادق(ع)، گفت: اين بانوى بزرگوار نزد مسلمانان جايگاهى ويژه دارد و بسيارى از آنان معتقدند او نزد خداوند منزلتى والا دارد و اگر دردمندى او را به درگاه حضرت بارى تعالى شفيع و واسطه قرار دهد، غم و اندوهش برطرف خواهد شد.
وی ادامه داد: لذا به هنگام سختیها و درماندگیها اين مادر فداكار را شفيع خود قرار مىدهند. البته بسيار هم طبيعى است كه امالبنين(س) نزد پروردگار مقرب باشد؛ زيرا وى پارههاى جگر خود را خالصانه در راه خدا و برای استوارى دين حق تقديم داشته است.
حجتالاسلام مقدسی بيان كرد: حضرت امالبنين(س)، محدث، متوفى سال ۷۰ ه.ق (فاطمه كلابيه)، دختر حزام، از زنان مؤمن، شجاع و فداكار بود. روايت است كه اميرالمؤمنين(ع) پس از شهادت حضرت زهرا(س) به برادرش عقيل كه انساب عرب را خوب میدانست و از احوال خانوادگى آنها آگاه بود فرمود «مىخواهم زنى برايم خواستگارى كنی كه از خاندان شجاعت باشد تا فرزند شجاعى برايم به دنيا آورد» عقيل، فاطمه كلابيه(امالبنين) را به ايشان معرفى كرد و گفت «در بين عرب خاندانى شجاعتر از خانواده وى سراغ ندارم».
وی ادامه داد: اين مادر پسرانش عباس، جعفر، عبدالله و عثمان را چنان تربيت كرد كه همه شيفته برادر بزرگوارشان حضرت امام حسين(ع) بودند و در ركاب آن حضرت شهيد شدند.
حجتالاسلام مقدسی افزود: زمان، هيچگاه با يادهای غبار گرفته دمساز نمیشود. بسيارند نامهايی كه زير اين آسمان پهناور گم شدهاند؛ اما نامی استوار، با همه داغهای متراكم در اوج آسمان ايستاده است. تاريخ، تمامی نسبنامهها را ورق میزند و میگويد شانههای تحمل اندوه، از نام امالبنين، خجلند. تاريخ، گزافه نمیگويد و واقعيت را آن چنان كه هست، نشان میدهد.
وی در ادامه با اشاره به استقامت ستودنى مادر عباس(ع)، گفت: روبهروی نغمههايی از رنج و اندوه قرار گرفته است و نغمه پيروزی او از لابهلای برگهای زمان به گوش میرسد. نوای سپيد سرفرازی به همراه نام جاويدش، در بادهای پيغامرسان منتشر است. همه با اين لحن و نوا آشنايند، همه او را میشناسند؛ همسر على، مادر عباس.
مقدسی در پايان يادآور شد: چقدر زيبا شهامت خاندان خود را كنار اقيانوس بیپايان حيدر(ع) آورد و چقدر شيوا اقتداگر ايين مهربانی بود و توانست وجود خود را در الفت به مولا(ع) خلاصه كند. امالبنين(س)، فاطمه دوم و همسری ديگر برای علی بود و اين يك قاعده كلی است كه هركس همسر على شود، رنگ مظلوميتِ ريشهدار و سرودههای فراوان زخم، به خود میگيرد، پس بايد حضرت امالبنين(س) الگوی زن مسلمان باشد.
وی ادامه داد: لذا به هنگام سختیها و درماندگیها اين مادر فداكار را شفيع خود قرار مىدهند. البته بسيار هم طبيعى است كه امالبنين(س) نزد پروردگار مقرب باشد؛ زيرا وى پارههاى جگر خود را خالصانه در راه خدا و برای استوارى دين حق تقديم داشته است.
حجتالاسلام مقدسی بيان كرد: حضرت امالبنين(س)، محدث، متوفى سال ۷۰ ه.ق (فاطمه كلابيه)، دختر حزام، از زنان مؤمن، شجاع و فداكار بود. روايت است كه اميرالمؤمنين(ع) پس از شهادت حضرت زهرا(س) به برادرش عقيل كه انساب عرب را خوب میدانست و از احوال خانوادگى آنها آگاه بود فرمود «مىخواهم زنى برايم خواستگارى كنی كه از خاندان شجاعت باشد تا فرزند شجاعى برايم به دنيا آورد» عقيل، فاطمه كلابيه(امالبنين) را به ايشان معرفى كرد و گفت «در بين عرب خاندانى شجاعتر از خانواده وى سراغ ندارم».
وی ادامه داد: اين مادر پسرانش عباس، جعفر، عبدالله و عثمان را چنان تربيت كرد كه همه شيفته برادر بزرگوارشان حضرت امام حسين(ع) بودند و در ركاب آن حضرت شهيد شدند.
حجتالاسلام مقدسی افزود: زمان، هيچگاه با يادهای غبار گرفته دمساز نمیشود. بسيارند نامهايی كه زير اين آسمان پهناور گم شدهاند؛ اما نامی استوار، با همه داغهای متراكم در اوج آسمان ايستاده است. تاريخ، تمامی نسبنامهها را ورق میزند و میگويد شانههای تحمل اندوه، از نام امالبنين، خجلند. تاريخ، گزافه نمیگويد و واقعيت را آن چنان كه هست، نشان میدهد.
وی در ادامه با اشاره به استقامت ستودنى مادر عباس(ع)، گفت: روبهروی نغمههايی از رنج و اندوه قرار گرفته است و نغمه پيروزی او از لابهلای برگهای زمان به گوش میرسد. نوای سپيد سرفرازی به همراه نام جاويدش، در بادهای پيغامرسان منتشر است. همه با اين لحن و نوا آشنايند، همه او را میشناسند؛ همسر على، مادر عباس.
مقدسی در پايان يادآور شد: چقدر زيبا شهامت خاندان خود را كنار اقيانوس بیپايان حيدر(ع) آورد و چقدر شيوا اقتداگر ايين مهربانی بود و توانست وجود خود را در الفت به مولا(ع) خلاصه كند. امالبنين(س)، فاطمه دوم و همسری ديگر برای علی بود و اين يك قاعده كلی است كه هركس همسر على شود، رنگ مظلوميتِ ريشهدار و سرودههای فراوان زخم، به خود میگيرد، پس بايد حضرت امالبنين(س) الگوی زن مسلمان باشد.
