زبان فطرت زبان بينالمللی است
آيتاللهالعظمی جوادی آملی در جلسه اخلاق خود بيان كرد: مهمترين زبانی كه قرآن كريم با آن زبان ما را به هماهنگی بينالمللی دعوت میكند زبان فطرت است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از پايگاه اطلاعرسانی اسراء، در ادامه جلسات هفتگی درس اخلاق آيتاللهالعظمی جوادی آملی، درس اخلاق اين هفته معظمله پنجشنبه، پنجم ارديبهشتماه مانند جلسات گذشته در محل نمازخانه بنياد بينالمللی علوم وحيانی اسراء برگزار شد.
وی در ابتدای اين جلسه با عرض تسليت به مناسبت ايام ارتحال حضرت امّالبنين(س) در ادامه مباحث مطرح شده در جلسات گذشته به جايگاه علوم تجريدی در قرآن كريم اشاره كرد و گفت: جهانی كه در پيش داريم و هدفی كه در درازمدت به آن میرسيم برتر از حس و تجربه است و به علوم تجريدی وابسته است. اگر كسی تمام محورهای علمی و عملی او حس و تجربه باشد او يا درك صحيحی از روح و تجرد روح و جريان برزخ و قيامت ندارد يا اگر دركی هم داشته باشد خيال میكند آن عالَم هم نظير همين عالم است.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی ادامه داد: قرآن ضمن احترامگذاری به علوم حسی و تجربه حسی، آن علوم برتر تجريدی را كه به حس نمیآيد و به تجربه نمیآيد به ما آموخت، زيرا روحی كه به ما داد از سنخ عالم مجردات است، فطرتی را كه در درون ما نهادينه كرد از سنخ آن عالم است. مطالب آن عالم برای جان ما آشناست و بيگانه نيست. سخنان انبيا برای گوش فطرت آشناست، حق و صدق است، با زبان فطرت سخن میگويند، اين زبان فطرت زبان بينالمللی است.
وی با بيان اين مطلب كه مهمترين زبانی كه قرآن كريم با آن زبان ما را به هماهنگی بينالمللی دعوت میكند زبان فطرت است، بيان كرد: اگر قرآن در سه بخش برنامه دارد با يك زبان برنامه دارد اولين بخش ملی و محلی است كه ما مسلمانها با هم چگونه زندگی كنيم، بخش دوم منطقهای است كه ما موحدان عالم چگونه با هم رابطه برقرار كنيم.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی ادامه داد: بخش سوم بينالمللی است كه فراتر از محلی و منطقهای است و آن اينكه ما با انسانهای جهان چگونه زندگی كنيم اعم از موحد و ملحد، اعم از موحد و مشرك، اعم از كافر و مؤمن؛ هر سه بخش را قرآن كريم بيان كرده است. مهمترين زبانی كه قرآن كريم با آن زبان ما را به هماهنگی بينالمللی دعوت میكند زبان فطرت است، اگر اين فطرت را دفن نكنيم زبان يكديگر را كاملاً میفهميم اين زبان، زبان ادبی مصطلح نيست، نه عبری، نه عربی، نه سريانی و نه فارسی است. حرف دل و حرف عقل و عدل است.
يادآور میشود، در ادامه اين جلسه آيتاللهالعظمی جوادی آملی به شرح و توضيح نامه 53 نهجالبلاغه حضرت امير(ع) پرداخت.
وی در ابتدای اين جلسه با عرض تسليت به مناسبت ايام ارتحال حضرت امّالبنين(س) در ادامه مباحث مطرح شده در جلسات گذشته به جايگاه علوم تجريدی در قرآن كريم اشاره كرد و گفت: جهانی كه در پيش داريم و هدفی كه در درازمدت به آن میرسيم برتر از حس و تجربه است و به علوم تجريدی وابسته است. اگر كسی تمام محورهای علمی و عملی او حس و تجربه باشد او يا درك صحيحی از روح و تجرد روح و جريان برزخ و قيامت ندارد يا اگر دركی هم داشته باشد خيال میكند آن عالَم هم نظير همين عالم است.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی ادامه داد: قرآن ضمن احترامگذاری به علوم حسی و تجربه حسی، آن علوم برتر تجريدی را كه به حس نمیآيد و به تجربه نمیآيد به ما آموخت، زيرا روحی كه به ما داد از سنخ عالم مجردات است، فطرتی را كه در درون ما نهادينه كرد از سنخ آن عالم است. مطالب آن عالم برای جان ما آشناست و بيگانه نيست. سخنان انبيا برای گوش فطرت آشناست، حق و صدق است، با زبان فطرت سخن میگويند، اين زبان فطرت زبان بينالمللی است.
وی با بيان اين مطلب كه مهمترين زبانی كه قرآن كريم با آن زبان ما را به هماهنگی بينالمللی دعوت میكند زبان فطرت است، بيان كرد: اگر قرآن در سه بخش برنامه دارد با يك زبان برنامه دارد اولين بخش ملی و محلی است كه ما مسلمانها با هم چگونه زندگی كنيم، بخش دوم منطقهای است كه ما موحدان عالم چگونه با هم رابطه برقرار كنيم.
آيتاللهالعظمی جوادی آملی ادامه داد: بخش سوم بينالمللی است كه فراتر از محلی و منطقهای است و آن اينكه ما با انسانهای جهان چگونه زندگی كنيم اعم از موحد و ملحد، اعم از موحد و مشرك، اعم از كافر و مؤمن؛ هر سه بخش را قرآن كريم بيان كرده است. مهمترين زبانی كه قرآن كريم با آن زبان ما را به هماهنگی بينالمللی دعوت میكند زبان فطرت است، اگر اين فطرت را دفن نكنيم زبان يكديگر را كاملاً میفهميم اين زبان، زبان ادبی مصطلح نيست، نه عبری، نه عربی، نه سريانی و نه فارسی است. حرف دل و حرف عقل و عدل است.
يادآور میشود، در ادامه اين جلسه آيتاللهالعظمی جوادی آملی به شرح و توضيح نامه 53 نهجالبلاغه حضرت امير(ع) پرداخت.
