به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در اين نشست ابتدا عبدالله بيچرانلو كارشناس علوم ارتباطات مقاله خود را با موضوع «سينما، روحانی و فيلمهای مستند» ارائه كرد و گفت: فيلمهای مستندی كه به زبانهای فرانسه، آلمانی، انگليسی و غير فارسی در تلويزيونهای غربی به ويژه از سال 1990 بعد از فروپاشی شوروی پخش شده مورد نظر اين تحقق است.
وی گفت: در اين فيلمها حرفهای اجتماعی جامعه ايران چيزی جدای از پرداختن به شخصيت روحانی نبوده است؛ چنانچه به ويژه بعد از حادثه 11 سپتامبر براساس يك نظر سنجی از سوی مؤسسه گالپ، 31 درصد آمريكايیها روحانيت و ايران را دشمن اول خود میدانند.
وی در جايی ديگری از سخنان خود ارائه تصويری عقبمانده، جنگطلب، مروج تروريسم و ... را از ويژگیهای تصوير روحانيت در جامع غربی دانست.
سخنران دوم اين مراسم محمد آقاسی، دكترای علوم اجتماعی بود كه به بازنمايی تصوير روحانی در سينما و هاليوود پرداخت و با اشاره به تلاش سينماگران در نشان دادن تصويری از ماهيت روحانيت گفت: از آنچه كه پس از انقلاب اسلامی در ساخت فيلم و ارائه تصوير از روحانيت استنباط میشود آن است كه ميزان كمی و كيفيت آثار در مقايسه با توليدات هاليوود در بازنمايی چهره روحانی مذهبی ناچيز بوده و توان مقابله با اين هجمه را ندارد.
سخنران سوم اين مراسم مجيد شاهحسينی، كارشناس سينما بود كه با موضوع طبقهبندی مدل نمايش چهره روحانی به آثار توليدی صدا و سيما در طول سه دهه اخير با موضوع روحانيت پرداخت و گفت: از آنجا كه عوامل سازنده فيلمهای سينمايی در زندگی واقعی همنشينی و همصحبتی با طبقه روحانی نداشتهاند، لذا برداشت آنها يك تصور ذهنی است كه به دور از واقعه است.
وی همچنين تاكيد كرد: پس از انقلاب به دليل احتياط و محافظهكاری، بازنمايی چهره روحانی در سينما در غالب يك تيپ باقی میماند كه نمیتواند معرف خوبی برای بازنمايی چهره واقعی او در جامعه و برای عام مردم باشد.
مشروع گزارش اين نشست متعاقباً روی خروجی ارسال میشود.